Zoek je een boek? Je vind hem hier door titel, thema, of trefwoord in de zoekbalk te typen.Je kunt ook natuurlijk ook op op onze top 10 pagina kijken of rechtstreeks naar onze 5 sterren categorie doorklikken. Op de blogpagina vind je tenslotte de persoonlijke favorieten van onze recensenten.

Korte verhalen

Categorie

Recensie: Marko Poucki – Terug naar vandaag

Bekijk recensie

Recensie: Marko Poucki – Terug naar vandaag

*** 3/5

Als je als man de magische grens van 35 jaar gepasseerd bent, ‘krimpt’ je haar en ‘groeit’ je buik. Maar ondanks, of misschien dankzij deze ongewenste nieuwe lichamelijke eigenschappen, kom je uiteindelijk tot bloei. Levenservaringen en nieuwe inzichten compenseren de melancholie over een tijd die nooit meer terugkomt.
Terug naar vandaag is een verzameling korte verhalen over dromen, vaderschap, man zijn en vergankelijkheid. Een openhartig en vriendelijk boek, waarin de auteur zelfkritiek niet schuwt. Marko Poucki schrijft met een knipoog over weemoed. Want hij ziet dondersgoed ook de mooie kanten van het ouder worden.

Recensie: Bert Wagendorp – Een zaterdagmiddag

Bekijk recensie

Recensie: Bert Wagendorp – Een zaterdagmiddag

*** 3/5

De dochter van de schoolmeester vertelt haar zoon eindelijk wat er is gebeurd. Hoe een Engelse bom haar broertje doodde – en de grote droom van haar vader. Maar terwijl ze praat, bekruipt haar zoon steeds sterker het gevoel dat haar verhaal over veel meer gaat dan een noodlottige zaterdagmiddag, zeventig jaar geleden. Zijn moeder overhandigt hem de sleutel van een deur die altijd gesloten was: die naar zijn eigen bestaan. Bert Wagendorp voegt met Een zaterdagmiddag een juweel van een vertelling toe aan zijn oeuvre. Het boek is geïllustreerd door Ien van Laanen.

Recensie: Jerry Hormone – Het is maar bloed

Bekijk recensie

Recensie: Jerry Hormone – Het is maar bloed

** 2/5

Met Het is maar bloed levert Jerry Hormone het geschreven equivalent van een reeks klappen in het gezicht. Rechttoe rechtaan, zonder in te houden, hier en nu, balt hij alle pijn als een vuist samen. Het is maar bloed verhaalt over het lichamelijke en geestelijke geweld dat we elkaar, maar vooral ook onszelf dag in dag uit aandoen. Gewoon, omdat we niet beter weten. Een eenzame alcoholist weet zich niet in te houden en valt bij zijn buren door de glazen salontafel. Een autistisch jongetje praat alleen via sokpoppen met zijn ouders. Een Peruaan koopt zijn vlees in de dierenwinkel. Na een openhartig gesprek met zijn moeder vergrijpt een kleuter zich aan zijn zusje. Eerst grijpt het je aan, zoveel onverschillige wreedheid. Maar plots zie je er de humor van in. Eigenlijk valt er niets te lachen en toch doe je het. Jerry Hormone maakt ons medeplichtig: hij is een meester van de schuldige lach.