Recensie: Alex Boogers – Alleen met de goden

Recensie: Alex Boogers – Alleen met de goden


In deze overweldigende roman laat Alex Boogers al zijn thema’s samenvloeien: verstoorde familierelaties, liefde en verlating, vechten om te overleven, schrijven om te groeien. Tegelijk is deze ontroerende, meeslepende vertelling een zoektocht naar een vader.
Het boek gaat over de elfjarige – Aaron Bachman die opgroeit in een asociale omgeving. Op een avond ziet hij een man roerloos in de deuropening liggen. Zijn vader staat met gebalde vuisten in de gang. Hij brult dat Aaron naar de huiskamer moet gaan. De vader belt met de politie en geeft zichzelf aan.

ISBN: 9789 057 597 114 – Uitgeverij Podium – Aantal pagina’s: 518


*****

4 van de 5 sterren — Joke


scrollen

Vanaf hier weet je binnen één minuut of dit boek bij je past.

Start!

Recensie in één zin

‘Een jongen die opgroeit in een asociale omgeving, weet ondanks zijn afkomst en verleidingen om het criminele pad op te gaan, toch een hoopvolle toekomst te creëren.’

Hoofdpersonages

*****

Tijdens het lezen kruip je in de gedachten van de hoofdpersoon, de elfjarige Aaron Bachman en voelt hierbij de eenzaamheid van de jongen. Belangrijk voor hem zijn de brieven van zijn opa, zijn muziekleraar en zijn trainer Arturo.
— Joke

Sfeer

*****

De sfeer van een achterstandswijk met diverse culturen en te veel mensen op elkaar is duidelijk voelbaar tijdens het lezen.
— Joke

Schrijfstijl

*****

Het boek is mooi en boeiend geschreven en met zoveel inlevingsvermogen. Je tuimelt van de ene in de andere gebeurtenis en leest het boek in een adem uit.
— Joke

Passage uit het boek

‘Arturo draaide zich om en begon ineens dat stinkkantoor van hem op te ruimen. “Ik meen het “ zei ik. “Je zei dat ik er geld mee kon verdienen. Ik hoef dat geld niet als je me nu helpt.” Het water droop nog altijd van mijn hoofd.
“Denk je soms dat ik er in zit voor het geld?” Nu keek hij me toch weer aan, met gefronste blik.
“Ik zorg dat je een kampioen krijgt”
“Je bent niet de eerste die dat zegt. Ik heb genoeg van die jongens getraind. Waarom zou jij anders zijn?”
Ik dacht aan mijn moeder in de badkamer, met haar nagels in haar voorhoofd gedrukt, ik zag mijn vader met zijn nerveuze blik in de gevangenis, ik zag de hulpeloze blik van Otis toen hij werd weggevoerd, ik zag hoe ik elke nacht schriften volkraste, met woorden, zinnen, beelden, die ik steeds weer uit mijn hoofd probeerde te jagen, zodat ik eindelijk, eindelijk rust had. Maar die rust was er nooit, wat ik ook probeerde. Er was alleen maar woede. Er was nooit iets anders geweest. En nu gaf ik me eraan over. Ik balde mijn vuisten. Mijn kleine bleke vuisten. Ik keek hoe ik het bloed uit mijn puntige knokkels kneep.
“Omdat ik een vechter ben” zei ik.’

Leesvoorschrift

5.regen

Dit boek is uitermate geschikt voor een lang weekend met een goed glas rode wijn terwijl de bewolking buiten langs je heen trekt. Je voelt je dan zo comfortabel op je eigen bank.

Voor vrouwen of mannen?

vrouw-of-man

50%

50%

Hoe dik is de pil?

518 pagina’s
dikke-pil

Ga je dit boek lezen?

 


boekiewoogie-beeldmerk


+ Er zijn nog geen reacties

Reactie toevoegen