Recensie: Andrew Mayne – Illusie

Recensie: Andrew Mayne – Illusie


Een magische thriller: Een tienermeisje kruipt negen maanden na haar dood, onaangetast door de tijd, uit haar graf. Een levenloze engel valt ongeschonden uit de lucht midden op Times Square in New York. Deze en andere onverklaarbare moorden zijn het werk van een seriemoordenaar die al gauw bekend komt te staan als de Tovenaar. De mooie Jessica Blackwood gaf haar carrière als illusionist op na een traumatische gebeurtenis en slijt nu haar dagen als FBI-agent achter haar bureau. Daar komt verandering in als er zulke bizarre moorden worden gepleegd waarbij iets bovennatuurlijks in het spel lijkt te zijn. Jessica is, als telg uit een oud illusionistengeslacht, de enige die deze seriemoordenaar lijkt te kunnen stoppen. Maar lukt het Jessica de moordenaar te ontmaskeren voordat zij zelf het doelwit van zijn kunsten wordt?

ISBN: 9789 461 091 079 – Uitgeverij de Crime Compagnie – Aantal pagina’s: 320 – Thriller


*****

3 van de 5 sterren — Petra


Start scrollen!

Vanaf hier weet je binnen één minuut of dit boek bij je past.

Recensie in één zin

‘Moorden in een magisch jasje; je blijft gissen.’

Hoofdpersonages

*****

Jessica Blackwood speelt als FBI-agent in dit boek de hoofdrol. Zij wordt ingeschakeld om mee te helpen de Tovenaar te vinden. Dit is de naam voor de onbekende seriemoordenaar die zijn slachtoffers op haast magische wijze ombrengt. In Jessica’s team zitten naast verscheidene FBI-agenten, ook Jeffrey Ailes, een computerdeskundige van het Ministerie van Justitie, en Doctor Chisholm van Gedragswetenschappen. Ietwat buiten de boot valt Jessica’s ex, Damian Knight, die last heeft van een persoonlijkheidsstoornis, waardoor hij niet alleen bijster slim is, maar ook van alles op de hoogte lijkt te zijn.
— Petra

Sfeer

*****

De sfeer is duister en grimmig. De moorden worden in detail beschreven en je weet als lezer niet hoe de moordenaar het voor elkaar krijgt.
— Petra

Schrijfstijl

*****

Het boek leest goed weg. Wel vielen mij een paar tegenstrijdigheden op, maar dit kan ook liggen aan de vertaling. Daarbij springt de verteller vaak terug naar het verleden wat in mijn optiek jammer is omdat je daardoor meerdere keren uit het spannende verhaal van het heden werd gehaald.
— Petra

Passage uit het boek

‘Chloe McDonald’s gezicht is een en al afgrijzen. Het straalt doodsangst uit omdat haar lichaam nog voor de helft begraven ligt in de grond waaruit ze oprijst. Haar nagels zijn gescheurd, bloederig en vuil; diepe voren zijn zichtbaar in het gras. Het is alsof ze heeft geprobeerd zich los te klauwen uit de aarde. De jurk waarin ze werd begraven, is aan flarden; je ziet haar linkerborst en een rood litteken op de plaats waar ze is gestoken met het mes. Haar huid heeft de roze glans van iemand die nog leeft. Dit is geen lijk van twee jaar oud. Dit is het lichaam van iemand die pas gestorven is.’

Leesvoorschrift

Dit boek lees je het liefste in een rustige kamer, zonder geluiden om je heen, zodat je je goed kunt concentreren op het verhaal.

Voor vrouwen of mannen?

vrouw-of-man

50%

50%

Hoe dik is de pil?

320 pagina’s
dikke-pil

Ook gelezen? Hoeveel sterren krijgt dit boek van jou?

 


boekiewoogie-beeldmerk


+ Er zijn nog geen reacties

Reactie toevoegen