Recensie: Denis Avey – De man die naar Auschwitz wilde

Recensie: Denis Avey – De man die naar Auschwitz wilde


Denis Avey, een dappere jonge Britse soldaat, vecht in de Tweede Wereldoorlog in Noord-Afrika. Daar wordt hij in 1944 krijgsgevangen genomen. In het werkkamp in Duitsland waar hij terechtkomt, werkt hij zij aan zij met gevangenen uit het nabijgelegen Auschwitz. Denis is geschokt door de verhalen die hij van hen hoort en voelt het als zijn plicht er met eigen ogen kennis van te nemen en de wereld ooit zijn verhaal te kunnen vertellen.

Denis vat het gewaagde plan op van kamp te wisselen met een jonge joodse gevangene uit Nederland. Gekleed in diens smerige gestreepte kampkleding met gele ster loopt hij tussen andere gevangenen onder de poort met Arbeit Macht Frei Auschwitz binnen, niet wetende wat hem te wachten staat en of ze elkaar ooit weer zullen zien.

ISBN: 9789 044 329 520 – The House of Books – Aantal pagina’s: 318 – Oorspronkelijke titel: The Man Who Broke Into Auschwitz – Vertaald door: Rob van Moppes


*****

3 van de 5 sterren — Stef


scrollen

Vanaf hier weet je binnen één minuut of dit boek bij je past.

Start!

Recensie in één zin

‘Een jongensboek dat je niet graag wil meemaken.’

Hoofdpersonages

*****

Het boek is in ik-vorm geschreven. Zeker in het begin is het een wat opschepperig verhaal waarbij je je afvraagt of het allemaal niet wat minder kan. Zodra je vordert in het boek ga je toch van de man houden.
— Stef

Sfeer

*****

De sfeer in het boek is ronduit spannend. Ga er vanuit dat je het boek niet weg wil leggen. De ene bladzijde is nog spannender dan de andere en de schrijver weet af en toe te zorgen voor een gevoel “alsof je er bij bent”.
— Stef

Schrijfstijl

*****

Schrijver heeft, logisch, voor de ik-vorm gekozen. Daar moet je van houden. Verder is het zo geschreven dat je er helemaal in mee gaat.
— Stef

Passage uit het boek

‘Ik popelde om weg te komen uit dit godvergeten oord, al was het maar voor een paar uur, en als zich de kans voordeed om me aan te sluiten bij een werkeenheid buiten de Buna-Werke, greep ik die met beide handen aan. Elke kans om met burgers in contact te komen moest worden benut. Wij kregen bevel om met de trein naar de stad Katowice te gaan, die vol te laden met voorraden en terug te keren. Er werd ons niet verteld wat wij in moesten laden of waarom ze dachten dat daar zes van ons voor nodig waren. We werden onder gewapende bewaking het kamp uit geleid en na een korte wandeling kwamen we aan op een treinstation met lage perrons die uitzicht boden op een open rangeerterrein.
Vanwaar ik stond, kon ik diagonaal over de spoorbanen heen kijken. Verderop was zojuist een aantal veewagens met gevangenen gearriveerd. Zij werden op ongeveer honderd meter afstand in lange rijen opgesteld. De vrouwen waren gescheiden van de mannen, maar ze droegen nog wel allemaal burgerkleding. We wisten waarvan we getuigen waren. We wisten wat er met die vrouwen en kinderen zou gebeuren.’

Leesvoorschrift

1.all-weather

Dit boek gaat je niet in de koude kleren zitten. Neem een moment dat je achteraf er nog even op kan “broeden”.

Voor vrouwen of mannen?

vrouw-of-man

20%

80%

Hoe dik is de pil?

318 pagina’s
dikke-pil

Ga je dit boek lezen?

 


boekiewoogie-beeldmerk


+ Er zijn nog geen reacties

Reactie toevoegen