Recensie: Jill Santopolo – Het licht dat we verloren

Recensie: Jill Santopolo – Het licht dat we verloren


Twee levens. Twee liefdes. Eén keuze.
Lucy en Gabe ontmoeten elkaar op een dag die alles voorgoed zal veranderen. Samen besluiten ze dat hun leven wat moet betekenen, van belang moet zijn. Wanneer ze elkaar een jaar later weer tegenkomen, lijkt hun liefde voorbestemd.
Maar als Gabe besluit om als fotojournalist naar het Midden-Oosten te gaan en Lucy in New York blijft voor haar eigen carrière, gaan ze uit elkaar. De hoofdpersonen worstelen met het idee van lot en vrije wil, en hoewel ze nieuwe levens opbouwen met nieuwe liefdes, blijven ze aan elkaar denken en blijven ze elkaar soms, als de omstandigheden het toestaan, opzoeken.
Waren hun levens bedoeld om met elkaar verbonden te zijn? Hebben ze er goed aan gedaan om uit elkaar te gaan? Of hadden ze er alles aan moeten doen om samen te blijven?
Het licht dat we verloren is een hartverscheurend liefdesverhaal over verborgen verlangens, over de vraag hoeveel we moeten opofferen voor de liefde, over wat échte liefde is en hoe die ons compleet door de vingers kan glippen, zelfs als we denken dat we haar stevig vasthebben.

ISBN: 9789044633177 – Uitgeverij Prometheus – Aantal pagina’s: 320 – Roman


*****

5 van de 5 sterren — Janet


Start scrollen!

Vanaf hier weet je binnen één minuut of dit boek bij je past.

Recensie in één zin

‘Na dit boek geloof je dat het mogelijk is oprecht en intens van twee totaal verschillende mannen te houden.’

Hoofdpersonages

*****

Lucy is de verteller van het verhaal. Ze richt zich tot haar eerste en grote liefde Gabe. Ze vertelt hem over haar leven, over haar werk bij een televisieproductiebedrijf, waar hij altijd groot fan van was, en dat stukje begrip mistte ze bij haar echtgenoot Darren. Haar goede vriendin Julia, haar beste vriendin Kate en haar broer Jason en zijn echtgenote Vanessa komen ook af en toe voorbij.
— Janet

Sfeer

*****

Door de woorden heen proef je Lucy’s gevoel van verdriet, gemiste kansen en twijfel. Het raakt je. Omdat Lucy bij het begin begint, weet je niet hoe het zal aflopen, en je merkt dat je door blijft lezen. Wat gaat ze doen? Wat gaat ze zeggen? En hoe zal Gabe reageren? En hoe zit het met Darren?
In het begin wordt er iets te vaak de nadruk gelegd op het naderende afscheid, wat bijdraagt aan het drama-gehalte, en wat voor mijn gevoel afbreuk deed aan Lucy’s verhaal.
— Janet

Schrijfstijl

*****

Bij de proloog merk je het al: de toon is gezet. Dit verhaal gaat onder je huid zitten. Schrijfster Jill neemt je mee in het meeslepende verhaal van Lucy en doet dit met zoveel liefde en intimiteit dat je het gevoel hebt naar je beste vriendin te luisteren, die niet weet dat jij dichtbij genoeg bent om haar woorden te horen.
— Janet

Passage uit het boek

‘Ze zei dat ze elke verhouding die ze heeft ziet als een soort vuur. Dat sommige relaties aanvoelen als een bosbrand – krachtig en boeiend en verheven en gevaarlijk en met de capaciteit je te verbranden voordat je zelfs maar hebt beseft dat je bent verbrand. En dat sommige relaties aanvoelen als een haardvuur – solide en stabiel en knus en ondersteunend. Ze had nog meer voorbeelden – een vreugdevuurrelatie, een sterretje – die was voor een onenightstand geloof ik – maar de bosbrand en het haardvuur zijn me het meest bijgebleven.’ ‘Zijn jij en Tom een haardvuur?’ vroeg ik.
Kate knikte. ‘Ik denk het wel. En ik denk dat dat is wat ik wil. Veiligheid en stabiliteit en warmte.’ ‘Ik denk dat Darren en ik ook een haardvuur zijn,’ zei ik terwijl ik overpeinsde wat ze daarnet had gezegd. ‘Maar Gabe en ik waren een bosbrand.’

Leesvoorschrift

Dit boek lees je in je comfortabele pyjama, met heel veel kussens om je heen. Telefoon uit, gordijnen dicht en deur op slot. Zorg voor voldoende tissues en drank, want die ga je nodig hebben.

Voor vrouwen of mannen?

vrouw-of-man

100%

0%

Hoe dik is de pil?

320 pagina’s
dikke-pil

Ga je dit boek lezen?

 


boekiewoogie-beeldmerk



+ Er zijn nog geen reacties

Reactie toevoegen