Recensie: Marianne Williamson – Troostrijke tranen

Recensie: Marianne Williamson – Troostrijke tranen


Iedereen krijgt in zijn of haar leven te maken met verdriet, pijn, leed en verlies. De vraag is: hoe gaan we ermee om? Negeren en wegdrukken zijn ‘technieken’ die velen van ons zich bijzonder goed eigen hebben gemaakt. Marianne Williamson laat in Troostrijke tranen zien hoe we juist door deze gevoelens heen een weg kunnen vinden om er uiteindelijk sterker uit te komen.

Of het nu het verlies is van een dierbare, een scheiding, ontslag, familieruzie, ziekte of een gevoel van onzekerheid dat je al je hele leven belemmert: het roept gevoelens van soms intense pijn en verdriet op. Maar we wenden ons liever tot drank of antidepressiva, dan dat we kijken naar wat er met ons aan de hand is om hier vervolgens mee aan de slag te gaan. Volgens Marianne onderdrukken we onze (spirituele) ontwikkeling en groei door het uit de weg gaan van pijn en verdriet. In Troostrijke tranen leert ze ons, op basis van haar inspiratiebronnen en raadgevers als Een cursus in wonderen en leraren zoals Boeddha, Mozes en Jezus, hoe we onze pijn kunnen transformeren en helen: van verdriet naar veerkracht.

Er kunnen letterlijk wonderen gebeuren wanneer we gaan luisteren naar wat onze pijn en verdriet ons werkelijk te zeggen hebben. Zo kunnen we onze tranen achter ons laten en met een gelukkiger en zinvoller leven verder gaan. Een troostend boek!

ISBN: 9789020213423 – AnkhHermes – Aantal pagina’s: 219 – Informatief


*****

2 van de 5 sterren — Luus


Start scrollen!

Vanaf hier weet je binnen één minuut of dit boek bij je past.

Recensie in één zin

‘Een spirituele beschouwing over het lijden van de mens.’

Wat heb ik aan dit boek?

*****

Dit boek kan je troost bieden in moeilijke periodes met verdriet. Marianne gebruikt spiritualiteit om hiermee om te gaan. Ze schrijft in haar boek over haar eigen ervaringen met verdriet en rouw en vertelt over haar cliënten. Ze behandelt onderwerpen als ‘niet meer willen voelen’ en ‘passie als remedie’.

— Luus

Schrijfstijl

*****

In het boek spreekt Marianne vaak over God. Ik kan mij voorstellen dat dit niet bij iedere lezer aansluit.
— Luus

Passage uit het boek

‘Ieder mens verlangt naar liefde en geluk, en soms vind je dat ook. De meeste mensen worden op een gegeven moment echter ook geconfronteerd met verdriet. Een relatie, of een baan, of een bepaalde omstandigheid heeft je blij gemaakt, maar toen ging er iets mis. Andere keren kun je niet precies je vinger leggen op het waarom, maar voel je je niet gelukkig, je voelt geen liefde. In feite is het leven niet altijd makkelijk en het kan heel lastig zijn om gracieus door diepe ellende te gaan. Draaikolken van emoties, overweldigende rouw, folterende fysieke pijnen, een schreeuw vanuit de diepste diepten van je ziel: waarom is dit lijden een deel van het bestaan? Wat heeft het te betekenen? En hoe overleef je het, of kun je het zelfs overstijgen?’

Voor wie is dit boek?

Heb je onlangs iets meegemaakt wat je verdrietig maakt, of zit je in een rouwproces? Dan kan dit boek je troost bieden. Marianne vertelt onder andere over haar eigen klinische depressies en de verhalen van haar cliënten, en de inzichten die zij hieruit gehaald heeft.
— Luus

Voor vrouwen of mannen?

vrouw-of-man

50%

50%

Hoe dik is de pil?

219 pagina’s
dikke-pil

Ook gelezen? Hoeveel sterren geef jij dit boek?

 


boekiewoogie-beeldmerk


+ Er zijn nog geen reacties

Reactie toevoegen