Tien jaar nadat haar vader, de beruchte seriemoordenaar Gabriel Thorn, werd opgepakt, keert Ryan Shipley terug naar Starling, Tennessee. Maar niemand mag ontdekken wie ze is. Niemand mag de waarheid over haar verleden kennen.
Terwijl nieuwe ogen zich vastbijten in de oude zaak, weigeren begraven geheimen voorgoed verborgen te blijven. Cryptische sms’jes, verontrustende toevalligheden en ijzingwekkende brieven doen iedereen twijfelen: weet Ryan meer dan ze toegeeft?
Wanneer de waarheid langzaam aan het licht komt, wordt één ding duidelijk: in een stad vol geheimen is Ryan misschien wel het grootste mysterie van allemaal.

ISBN: 9789062224333 – Uitgeverij Volt – Aantal pagina’s: 478 – Young Adult

3 van de 5 sterren – Ies

Recensie in één zin

‘Een tamelijk voorspelbare, maar vermakelijke youngadultthriller.’

Hoofdpersonages

Ryan Shipley is geboren als Gabrielle Thorn, maar heeft een andere identiteit gekregen nadat haar vader een seriemoordenaar bleek en hij haar moeder vermoordde. Nu Ryan terugkeert naar haar geboortedorp, waar iedereen tien jaar na dato nog steeds in de ban is van de seriemoorden wordt het moeilijk om de waarheid geheim te houden. Ryan trekt in bij haar oom en tante en hun twee kinderen. Ze krijgt een handjevol vrienden, maar probeert zich zoveel mogelijk afzijdig te houden van het leven in het dorp. Alle personages zijn sympathiek, maar de meesten zijn wel vrij oppervlakkig. De quarterback die door alle meisjes aanbeden wordt, de alternatieve fotografienerd, het met make-up en cheerleaden geobsedeerde nichtje van Ryan; het zijn allemaal stereotypen uit Amerikaanse series.
— Ies

Sfeer

Het verhaal is totaal niet spannend. Ryans vader heeft zes vrouwen vermoord, dat weten we al vanaf de eerste pagina. Waar hij de lichamen van zijn slachtoffers begraven heeft, blijft lang de vraag, maar de ontknoping is ongeloofwaardig en voelt gehaast. Verder wordt Ryan lastiggevallen door een onbekend iemand die dreigt haar ware identiteit bekend te maken, maar deze verhaallijn wordt niet ver genoeg uitgediept om spannend te zijn en ook deze ontknoping is niet bijster interessant. In het begin speelde nog even de vraag of Ryans vader wel echt de dader is, maar nadat dit is opgehelderd, is de meeste spanning wel uit het verhaal verdwenen.
— Ies

Schrijfstijl

Ondanks het gebrek aan spanning leest het boek heel vlot. De schrijfstijl is prettig, er wordt weinig overbodige informatie gegeven en toch kun je je als lezer prima inleven in Ryans problemen en de zoektocht naar de lichamen van de slachtoffers.
— Ies

Passage uit het boek

‘Nikki trekt haar handen los uit de grip van haar broer en drukt die tegen haar ogen. ‘Dit kan niet waar zijn! En de gerechtigheid dan? We zouden gerechtigheid krijgen!’ schreeuwt ze uit.
Everett kijkt op een manier die ik niet begrijp. Zijn ogen zijn vaag, misschien zelfs een beetje waterig. Waarom zijn ze zo overstuur door dit nieuws? Ik snap dat iedereen in dit dorp mijn vader haat, maar niemand hier in de kamer zit zo hevig te trillen als Nikki…
Langzaam begint het me te dagen.
Everett heeft me verteld dat zijn moeder is gestorven. Maar… hij heeft me nooit verteld hóé ze is gestorven, en nu vallen de puzzelstukjes langzaam op hun plek. Zijn moeder is niet zomaar gestorven.
Mijn vader heeft haar vermoord.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Jo Spain – Het experiment

Recensie: Sarah Bailey – Een dood vol leugens