5 sterren
Tag
Recensie: Thomas van der Meer – Thomas in het verpleeghuis
***** 5/5
Meneer de Jong (86) heeft zijn servet op zijn bord gelegd en smeert er jam op. Mevrouw Bijker (85) wil een rolstoel voor haar buurvrouw kopen. Mevrouw Hop (80) zingt: ‘Vader is een hypocriete lul’ en meneer Brinkman (75) wil niet uit bed.
Thomas van der Meer probeert alle ouderen in het verpleeghuis goed te verzorgen, ondanks de hoge werkdruk.
Recensie: Suzanne Vermeer – Schiereiland
***** 5/5
Tijdens haar verblijf in het afgelegen vakantiehuis van haar Zweedse familie sluit Jolien op een dagboek van haar overleden moeder. De onthullingen zetten haar wereld op zijn kop en ze besluit op zoek te gaan naar antwoorden. Maar al snel krijgt ze het gevoel dat iemand haar op het dichtbeboste schiereiland nauwlettend in de gaten houdt. Terwijl de dagen korter en de nachten langer worden, komt Jolien steeds dichter bij de waarheid. Tot ze beseft dat ze daardoor groot gevaar loopt…
Recensie: Louise Kennedy – Red
***** 5/5
1982: Róisín en Red ontmoeten elkaar als tieners in hun Ierse dorp. Red staat bekend als onruststoker, maar Róisín vindt hem slim en grappig. Wanneer Red zich flink in de nesten werkt, ontvlucht hij het dorp en zijn familie.
1984: Róisín studeert en woont thuis, terwijl Red in een kraakpand in Londen woont. Als Róisín in Londen kerst komt vieren bij haar vader, die ze nooit ziet, wordt ze opnieuw opgeslokt in Reds onrust. Róisín blijft achter Red aanrennen, maar misschien wil Red – knappe, slimme Red – niet gevonden worden.
Recensie: Mirjam Aarts – Land in zicht
***** 5/5
Als jongste van het gezin is Sofie het liefst onzichtbaar. In de schaduw van haar broer en zus voelt ze zich comfortabel. Niemand die echt op haar let, niemand die zich met haar leven bemoeit en niemand die iets van haar verwacht. En dat is maar goed ook. Want terwijl zij druk zijn met het in stand houden van het familiebedrijf, zien ze tenminste niet dat Sofie alles moet doen om haar hoofd boven water te houden. Al meer dan een jaar geleden heeft ze ontslag genomen om meer tijd te hebben voor de kunstwerken die ze in het diepste geheim maakt. Maar inmiddels heeft ze hoge schulden en slaapt ze elke nacht op een andere bank.
Dit was niet het leven dat ze voor ogen had. Er is verandering nodig, en snel. Maar hoe voorkom je dat je verdrinkt, als je geen veilige haven hebt om aan te meren?
Recensie: Martine Grol & Jeroen Hoekstra – Bax en zijn superkrachten
***** 5/5
Bax is soms een beetje bang. Voor het donker. En vooral voor spinnen. Tot een hap broccoli alles verandert…
Recensie: Julia Donaldson en Axel Scheffler – Gruffaloma
***** 5/5
De Gruffalo en zijn kind besluiten voor Gruffaloma een feestmaal te bereiden, maar wat moeten ze maken? En kan de muis voorkomen dat hij wordt opgegeten?
Recensie: Julia Koopman – Solonaise
***** 5/5
Wat begon als noodgedwongen solotijd (lees: pijnlijke break-up), groeide uit tot dit persoonlijke boek van Julia Koopman. Van doen alsof je een appje leest voor een vol terras tot een ontspannen solo kampeertrip in de natuur. Julia laat met humor, warmte en persoonlijkheid zien hoeveel je kunt hebben aan bewust tijd met jezelf doorbrengen, zonder dat het altijd maar geweldig hoeft te zijn en ook nadat je hart weer ontdooid is voor de liefde. Met inspirerende opdrachten en tips nodigt ze iedereen uit zichzelf eens mee op date te nemen.
Recensie: Emma Op den Kamp – Grip op je energie
***** 5/5
Drie meetings, een volle inbox, boodschappen onderweg naar huis, een etentje met vrienden… Alles netjes gepland, en tóch ben je aan het eind van de dag uitgeput. Hoe kan dat?
We plannen onze tijd tot op de minuut, maar vergeten het belangrijkste: energie. Tijd voelt tastbaar – je kunt het indelen, plannen, volproppen. Energie blijft vaag, een soort prettig bijproduct: fijn als het hebt, balen als je het mist. Maar zonder energie kom je nergens, hoe strak je agenda ook staat. Het goede nieuws: je kunt ook je energie plannen.
Grip op je energie helpt je verschuiven van achteraf bijtanken naar vooraf opladen. Je leert je persoonlijke valkuilen en energiepieken herkennen en je dagen daaromheen te bouwen, in plaats van maar te hopen dat je de puf hebt om je agenda bij te benen.
Recensie: Anne de Jong – Diepe liefde
***** 5/5
Waarom wordt de liefde bij het ene stel dieper, terwijl de andere relatie langzaam uit elkaar groeit?
In Diepe liefde neemt relatiepsycholoog Anne de Jong je mee door de vier fases van liefde: van verliefdheid naar ontnuchtering, van inzicht naar diepe liefde. Wie die fases eenmaal begrijpt, snapt ineens waarom hetzelfde gedoe telkens terugkomt, waarom de een ruzie maakt en de ander zich terugtrekt. En vooral: wat je daaraan kunt doen.
Liefde is niet alleen een kwestie van geluk hebben of de ware tegenkomen, het is ook een vaardigheid. Liefde kun je leren.
Recensie: Leon Römer – Minikleuren – uitdeelboekjes
***** 5/5
Op zoek naar een speciale traktatie voor jonge creatievelingen? Dan zijn deze schattige uitdeelkleurboekjes van Leon Römer een uitkomst. In elk doosje zitten 10 boekjes met 24 superzoete kleurplaten en 10 regenboogpotloden. Voor elk kind een vrolijk boekje én potloodje!
Recensie: John Grindrod & Richard de Pesando – Atlas van bijzondere feiten
***** 5/5
Welk land heeft geen nationaal voetbalteam?
Waar ligt de stad zonder wifi?
Wie heeft tijdens een tournee meer kilometers gemaakt: Taylor Swift of Coldplay?
Wat zijn de luidruchtigste steden ter wereld?
Hoeveel landen zijn breder dan de maan?
Welk land importeert de meeste ketchup?
Als je dit soort vragen leuk vindt, dan is dit hét boek voor jou. Het is een unieke virtuele reis door geschiedenis, geografie, identiteit, sport, kunst, technologie, de ruimte en nog veel meer. Elke pagina doet je grinniken en zet je vervolgens aan het denken.
Recensie: Austin Kleon – Noem het geen kunst
***** 5/5
Kinderen hebben nooit last van een writer’s block en denken altijd out-of-the box. Hun geheim? Zij creëren, zonder meer. In Noem het geen kunst toont Austin Kleon hoe ook jij het creatieve kind in jezelf kunt bevrijden. Zijn vuistregel? Vergeet alles wat je eerder hebt geleerd.
Goede ideeën ontstaan als je buiten de lijntjes durft te kleuren en niet denkt aan het eindresultaat. Dit boek laat je met frisse ogen naar de wereld én je werk kijken, net zoals een kind dat zou doen.
Met Austins herkenbare mix van illustraties, citaten, verhalen en voorbeelden barst Noem het geen kunst van de creatieve energie. Austin nodigt je uit om te spelen, te knoeien en verder te gaan dan je verbeelding, om zo de ongeremde lol van het maken te (her)ontdekken.