janneke schotveld
Tag
Recensie: Janneke Schotveld – Zusje
**** 4/5
Na een heftige gebeurtenis in haar familie stapt Rifka op de fiets richting Noorwegen. Het vertrek valt haar zwaar en in haar tentje voelt ze zich vaak alleen, maar ze geeft niet op. Fietsend door weer en wind probeert Rifka de benauwende strenggelovige omgeving waarin ze opgroeide achter zich te laten. Loskomen van het geloof en worstelen met haar geaardheid is al een hele klus, maar ze moet ook leren leven met het grote verdriet dat haar is overkomen.
Met vallen en opstaan en met hulp van de mensen die ze tegenkomt, leert Rifka weer meer van zichzelf te houden, en haar eigen weg te vinden.
Recensie: Janneke Schotveld – Avonturen van de dappere ridster
***** 5/5
Als baby was ze al anders. Ze keek zó helder en onverschrokken uit haar diepbruine ogen, dat sommige bezoekers terugdeinsden als ze zich over haar wieg bogen.
Ze kwam al op voor de zwakkeren voor ze kon praten: ze was nog maar een dreumes toen ze haar buurjongetje resoluut op zijn kop sloeg, omdat hij voortdurend zijn zusje pestte.
Zijwieltjes weigerde ze. Na vier keer vallen kon ze fietsen.
Zwemles heeft ze nooit gehad. Ze redde al kevers uit het water voor ze kon zwemmen.
Ja, het was al vroeg duidelijk. Ze werd dan ook geen juf, kapster, tandarts, politievrouw, imker, piloot of hondentrimster, nee, ze werd ridster. En niet zomaar ridster, maar de dapperste ridster van het land.
Recensie: Janneke Schotveld – Het kattenmannetje en andere sprookjes
***** 5/5
Er was eens…
… een meisje dat op een kwade dag besloot haar broertje in een konijn te veranderen.
… een jongetje dat dacht alles van draken tot weten tot hij een wel heel bijzonder exemplaar tegenkwam.
… een ouderwetse ooievaar die in een situatie belandde waar hij zich geen raad mee wist.
… een barbie met veel te kleine voetjes. Maar waar vind je vandaag de dag nog een behoorlijke poppendokter?
… een eenvoudige ober die ineens veertig rijdsters op zijn terras had. Of waren het eindelijk roofsters?
En er was ook eens een mannetje dat precies verstond wat de katten om hem heen te vertellen hadden, maar zelf niemand had die naar zijn eigen probleem luisterde. Of toch wel?