‘Het is voorbestemd, Ellis. Jij en ik. Je zult zien, het wordt geweldig!’

De 34-jarige Ellis is op weg naar Nederland als ze instort en op de spoedeisende hulp van een Frans ziekenhuis terechtkomt. Het is er chaotisch en overvol, en Ellis is helemaal alleen. Gelukkig ontfermt kamergenote Sophie zich liefdevol over haar. Als Ellis uit het ziekenhuis ontslagen wordt, biedt Sophie zelfs aan haar bij haar thuis te verplegen. Maar Sophies beweegredenen zijn niet zuiver. Ellis komt terecht in een nachtmerrieachtige rollercoaster waaruit ontsnappen onmogelijk lijkt.

Dit nagelbijtend spannende verhaal speelt zich af in mondain Amsterdam-Zuid, een vervallen Frans jachtslot en zonovergoten Marbella.

ISBN: 9789044658804 – Uitgeverij Prometheus – Aantal pagina’s: 352 – Thriller

5 van de 5 sterren – Sandra

Recensie in één zin

‘Esther Verhoef heeft zich met Het huis met de palm wederom overtroffen: een bloedstollende psychologische thriller die zich niet laat wegleggen.’

Hoofdpersonages

Ellis is 34 jaar en schoonheidsspecialiste. Ze is enig kind en eigenlijk een ongelukje. Dit krijgt ze ook vaak genoeg te horen. Ze valt op foute mannen en wordt op veertienjarige leeftijd gered door Anthony. Vijf jaar later komt ze hem tegen in haar behandelstoel en de vonk slaat over. Ze gaan samenwonen, trouwen en krijgen samen een zoon, Anthony junior. Tijdens haar reis naar Nederland zakt ze op het station van Parijs in elkaar met alle gevolgen van dien.

Anthony is de man, haar jeugdliefde, waar Ellis 15 jaar mee getrouwd is. Wanneer hij zijn restaurants in Amsterdam-Zuid verkoopt, vertrekken ze naar het zonovergoten Marbella. Door overmatig drank- en drugsgebruik en de slechte invloed van zijn nieuwe ‘vrienden’ raakt hij steeds meer de weg kwijt.

Sophie is de kamergenote van Ellis in het ziekenhuis, die zich over haar ontfermt en haar meeneemt naar huis om te herstellen. Ze heeft eerder haar zusje verloren, het lievelingetje van haar moeder… Sophie woont alleen op het platteland in Frankrijk in een soort van kasteeltje dat enorm is verwaarloosd.
— Sandra

Sfeer

Vanaf het begin van het boek Het huis met de palm wordt de spanning goed opgebouwd. Door de flashbacks wordt het steeds duidelijker hoe alles precies in elkaar zit. Als lezer ben je vanaf de eerste letters direct betrokken bij alle bloedstollende gebeurtenissen. Aan de hel lijkt geen ontsnappen mogelijk!
— Sandra

Schrijfstijl

Esther Verhoef heeft een hele vlotte en levendige manier van schrijven, waarbij korte en lange zinnen elkaar goed afwisselen. Het huis met de palm bevat drie verhaallijnen, van waaruit de levensfasen van Ellis worden verteld. Aan het einde komt dit buitengewoon goed bedachte verhaal samen.
— Sandra

Passage uit het boek

‘Mijn bestaan is gebaseerd op een fout. Een onomkeerbare fout, want wanneer je spijt hebt van de aanschaf van een puppy, dan kun je zeggen dat hij vals is, of onzindelijk, en hem afgeven bij een asiel. Met kinderen ligt dat maatschappelijk wat ingewikkelder. Dus zaten papa en mama hun tijd met mij uit. Of ze dat deden uit plichtsbesef of uit koppigheid weet ik niet. En het boeit me nog minder. In elk geval was ik de oorzaak van al hun ellende, en dat lieten ze me merken ook.
Een kind buigt van nature mee met de mensen van wie het afhankelijk is, het probeert zich te schikken naar hun wensen en eisen.
Ook ik voegde me naar de nieuwe situatie. Ik smeerde zelf mijn boterhammen, bracht mezelf naar bed en ik regelde de aanschaf van nieuwe schoolboeken grotendeels zelf, om dat mijn vader er niets van snapte en mijn moeder ‘daar allemaal geen tijd voor’ had – ze werd opgeslokt door het familiebedrijf.
Ik leerde al snel dat hoe minder ik thuis was, hoe beter dat was voor iedereen.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Maranke Rinck – Bob Popcorn

Recensie: Maranke Rinck & Martijn van der Linden -…