Kat en haar AI-collega Lock krijgen een lugubere zaak toegewezen: een man is gekruisigd boven op een heuvel gevonden, en zij moeten achterhalen wie de dader is. De pers duikt erbovenop, het hele land kijkt mee. Wanneer er nog een slachtoffer wordt gevonden dat gekruisigd is, wijst dat erop dat ze een seriemoordenaar zoeken.
De politie neemt een drastisch besluit en laat een waarschuwing uitgaan naar alle mannen uit de streek met het advies om pubs te mijden, ’s nachts thuis te blijven en niet met vreemden mee te gaan. Terwijl Kat en Lock samenwerken om een link tussen de slachtoffers te vinden en zo te voorkomen dat de moordenaar weer toeslaat, tikt de klok door… Ze weten maar al te goed dat seriemoordenaars zelden stoppen – tenzij ze daartoe worden gedwongen.

Dit tweede boek in de Kat en Lock-serie is weer nagelbijtend spannend. Wat gaat er om in het hoofd van de dader om de slachtoffers zo aan het einde te laten komen? Wat is er mis met hem of haar?

ISBN: 9789026369698 – Uitgeverij Ambo|Anthos – Aantal pagina’s: 416 – Literaire Thriller

5 van de 5 sterren – Sandra

Recensie in één zin

´Dood spoor is een bijzonder actuele, originele en goed opgezette misdaadroman met een belangrijke rol voor AI; vanaf het begin tot het einde weergaloos spannend!’

Hoofdpersonages

Kat Frank is commissaris en is 46 jaar oud. Ze is anderhalf jaar geleden weduwe geworden en heeft een studerende zoon, Cam. Kat is teamleider van de FPU (Future Policing Unit), een pilotproject waarbij cold cases opnieuw worden bekeken. Ze heeft onlangs bij haar leidinggevende, hoofdcommissaris McLeish, aangegeven dat ze het tijd vindt om zich bezig te houden met actuele zaken.

Kat werkt nauw samen met Lock, haar AI-partner die 24/7 bij haar is. Lock bevindt zich om haar arm en kan Kat helpen bij de zoektocht naar de vermiste personen en ook bij het oplossen van actuele zaken. Hij kan razendsnel onderzoek verrichten en conclusies trekken. Lock is een van de nieuw ontwikkelde AIDES, een Artificially Intelligent Detection Entity.

Het team van Kat bestaat verder uit de volgende leden:
– Professor Okonedo, is mede-ontwikkelaar van AIDES en is werkzaam bij het NIAIR, National Institute for AI Research. Het NIAIR is ondergebracht bij de universiteit van Warwick.
– Inspecteur Ryan Hassan.
– Brigadier Debbie Browne.
— Sandra

Sfeer

Jo Callaghan weet de lezer ook met Dood spoor vanaf het moment dat je met lezen begint tot en met de laatste bladzijde te boeien. Het verhaal is echt goed uitgedacht en neergezet, de gebeurtenissen wisselen elkaar in een vlot tempo af. De spanning neemt alleen maar toe en is goed opgebouwd, waardoor je blijft lezen. De ontknoping is verrassend en onverwacht! De hedendaagse ontwikkelingen en toepassingen van en met AI, gecombineerd met de verhaallijn van Dood spoor zijn weer een ijzersterke combinatie.
— Sandra

Schrijfstijl

Jo Callaghan heeft een fijne manier van schrijven: vlot, levendig en met oog voor detail, waardoor het boek lekker wegleest. Ze weet op een duidelijke en begrijpelijke manier de AI-toepassingen en handelingen te beschrijven, waardoor de lezer echt in het verhaal wordt gezogen. Haar zinsopbouw is afwisselend en de dialogen zijn even geloofwaardig als boeiend. En natuurlijk is er humor!
— Sandra

Passage uit het boek

‘Kat duwde de voordeur met haar hiel dicht en liep de gang door. Cam woonde al tien weken niet meer thuis, maar toch keek ze onwillekeurig naar boven toen ze langs de trap kwam. Het voelde vreemd om niet te roepen: ‘Ik ben thuis!’ Maar het was nog erger dat niemand antwoord zou geven als ze dat wel deed.
Ze liep de keuken in en zette haar boodschappentassen neer. Nu was alles tenminste nog zoals ze het had achtergelaten. Alle kastdeurtjes waren dicht en daarachter zouden de kastplanken nog vol liggen met eten. De kopjes en borden stonden ook echt in de keuken en niet in Cams kamer, als voedingsbodem voor bacteriën, dus hoefde ze nu geen uur van haar leven te verspillen met opruimen voordat ze met koken begon, gevolgd door eindeloze verzoeken hem met zijn huiswerk te helpen of hem naar een vriend in een afgelegen gat te rijden en hem daarna op te halen. Eindelijk was ze vrij.
Kat keek op haar horloge: 19.06 uur. Ze kon koken wat ze wilde, of zelfs helemaal niet koken. Ze kon het zelfs bont maken en een maaltijd laten bezorgen en een romcom kijken, of – God verhoede – een kostuumdrama. Nu was er niemand om de spot te drijven met haar voorkeuren.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Jo Callaghan - In een oogwenk

Recensie: Bjorn van den Eynde – Stoute kleine piranha