Oslo wordt opgeschrikt door een scherpschutter die ogenschijnlijk willekeurig slachtoffers maakt. De stad verandert in een angstige, belegerde plek. Voormalig politieman Alexander Blix en ex-journalist Emma Ramm, inmiddels privédetectives, raken persoonlijk betrokken wanneer Emma’s zus wordt neergeschoten. Terwijl de politie in het duister tast, ontdekt Blix een verborgen patroon achter de moorden: één primair doelwit verhuld door andere slachtoffers. In een race tegen de klok proberen Blix en Ramm de moordenaar te ontmaskeren en verdere slachtoffers te voorkomen, gehinderd door wantrouwen, paniek en een meedogenloze dader met een sinister motief.

ISBN: 9789400518360 – Uitgeverij A.W. Bruna – Aantal pagina’s: 384 – Thriller

5 van de 5 sterren – Ies

Recensie in één zin

‘Gouden duo Horst & Enger levert opnieuw een meesterwerk af.’

Hoofdpersonages

Voormalig rechercheur Alexander Blix en ex-journalist Emma Ramm zijn samen een privé-detectivebureau begonnen. Beide personages kennen we uit de vorige vijf delen van de Blix & Ramm-serie en behoeven geen introductie. Ook de andere belangrijke personages uit dit deel, zoals Emma’s zus Irene en haar nichtje Martine kennen we uit de eerdere delen. Het is prima mogelijk dit boek als losstaand verhaal te lezen, maar is het makkelijker om de eerdere delen gelezen te hebben, omdat er regelmatig wordt verwezen naar zaken die in eerdere boeken gebeurd zijn.
— Ies

Sfeer

Er is een scherpschutter actief in Oslo en dat zorgt voor angst en spanning. Dit is voelbaar in het boek. Als lezer ben je – net als de inwoners van Oslo – aan het wachten op de volgende schietpartij, want je weet dat die gaat komen. De hoofdstukken over Emma en Blix worden hier en daar afgewisseld door een hoofdstuk uit het perspectief van de schutter. Hiermee krijg je een kijkje in het motief en de werkwijze van de schutter, maar er wordt niet weggegeven wie de dader is. De ontknoping is wederom explosief en onverwachts, maar toch geloofwaardig.
— Ies

Schrijfstijl

Horst en Enger zijn een fantastisch duo en dat bewijst dit deel maar weer. Het boek is spannend, met een hoog tempo en een spanningsboog die precies lang genoeg is. Als lezer weet je dat Blix op het goede spoor zit, maar hoe het precies in elkaar zit, blijft tot het einde onbekend.
Het enige minpunt dat ik kan noemen is een fout (van de vertaler/redacteur?). In de synopsis wordt gezegd dat het 1996 is. Uit het boek blijkt echter dat het zeker twintig jaar later is. Emma en Blix hebben een mobiel met facetime en internet, er wordt gebruik gemaakt van de dashcam van een Tesla en Emma zoekt informatie over oude schietpartijen, die zich hebben voorgedaan in 2012 en 2014. Gewoon negeren dat het 1996 is dus, want ik heb me er mateloos aan gestoord dat het niet zo is.
— Ies

Passage uit het boek

‘Terwijl hij rende telde hij drie nieuwe schoten, allemaal even scherp en metaalachtig als de eerste. Het geluid verscheurde de beklemmende stilte die zich over de straat had gelegd. Door de paniek was het gebied verlaten, auto’s stonden midden op de weg met de portieren open, op het trottoir lagen achtergelaten boodschappentassen. Twintig meter verderop lag een vrouw half tegen een gevel geleund, haar hoofd schuin weggezakt. Ze droeg een broek, een witte blouse en een donker colbert. Bij haar voeten lagen een aktetas, een koffiebeker en een half opgegeten croissant. Een nieuw schot raakt een raam van de koffiebar op de hoek. Het glas versplinterde en de scherven vielen op het trottoir.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Andreas Gruber - Stervensuur

Boekiewoogie wrap-up 2023