21 juni 2010. Op het strand van het Baskische kuststadje Saint-Jean-de-Luz verdwijnt de kleine Esteban, tien jaar oud. Niemand heeft iets gezien. Maddi, zijn moeder, kan het zichzelf nooit vergeven dat ze hem even uit het oog verloor.
Exact tien jaar later duikt op hetzelfde strand een jongen op die wel een dubbelganger van Esteban lijkt, een tweelingbroer. Ook tien jaar, dezelfde glimlach, dezelfde indigoblauwe zwemshort. Maar hij heet Tom en woont in de Auvergne.
Voor Maddi staat het vast: Tom is haar zoon – een gereïncarneerde Esteban. Om hem te kunnen volgen, om hem te beschermen, laat ze alles achter. Want niets laat zich uitwissen. Niet de liefde van een moeder, niet de haat.

ISBN: 9789022341810 – Uitgeverij Manteau – Aantal pagina’s: 429 – Roman

3 van de 5 sterren – Amarins

Recensie in één zin

‘Een mysterieus boek waarin de spanning goed opbouwt en waarin je alleen maar nieuwsgierig kunt zijn naar het slot!’

Hoofdpersonages

Alleenstaande moeder Maddi is samen met Esteban en Tom, een jongetje van tien, de hoofdpersoon van dit boek. Maddi’s zoon Esteban is verdronken maar volgens Maddi is hij ontvoerd. Als zij dan Tom ontmoet, die sprekend lijkt op haar Esteban, raakt ze bijna obsessief betrokken bij het gezin van Tom en gaat op zoek naar de waarheid rond Esteban. Maddi is een vrouw wiens verdriet je voelt. Gezien de situatie kun je je goed in haar inleven.
— Amarins

Sfeer

Toen ik begon met lezen werd ik meteen in het verhaal gesleept. Ik was nieuwsgierig naar wat er met Esteban is gebeurd en of Maddi haar gelijk krijgt. De sfeer in dit verhaal was meteen een beetje mysterieus. De auteur weet Het kind in de golven beeldend te beschrijven en personages gaan voor de lezer leven doordat je hun emoties en gevoelens goed mee krijgt. Het verhaal heeft een aantal mooie thema’s waaronder reïncarnatie. Het verhaal krijgt door deze thema’s diepgang en inhoud.
— Amarins

Schrijfstijl

De schrijfstijl vond ik de eerste hoofdstukken erg uitnodigend. Je wordt nieuwsgierig gemaakt maar al gauw kom je terecht in een langdradig verhaal. Toch waren er hier en daar triggers die me door lieten lezen. Gelukkig maar, want na driekwart van het boek weet de spanning je toch mee te nemen en wil je alleen maar doorlezen om te ontdekken hoe het verhaal eindigt. De auteur heeft er voor gekozen een roman te schrijven, maar het verhaal heeft ook zeker thrillerelementen.
— Amarins

Passage uit het boek

‘ESTEBAN IS NIET VERDRONKEN! Hoe vaak moet ik het nog herhalen? Kijk naar de foto’s, vergroot ze, u zult zien dat Esteban zijn handdoek, zijn sweater en zijn espadrilles heeft achtergelaten. Waar zijn die espadrilles trouwens naartoe? Esteban is er toch niet mee gaan zwemmen! Ik wil me aan die hoop vastklampen, aan welke hoop ook, alles liever dan met het lichaam van mijn zoon te moeten voorstellen terwijl het door de oceaan wordt meegevoerd.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Chanel Miller – Magonolia Wu sokkendetective

Recensie: Eva Stalinski – Komt dat zien, tel tot 10!