Op een terras in Sardinië vieren commissaris Vito Strega, Eva Croce en Mara Rais de oprichting van een eenheid voor seriemoorden. Dan komt er een telefoontje dat hen abrupt terugroept naar het vasteland: in de moerassen van Lombardije is het lichaam van een jong meisje gevonden, vastgebonden en met een mysterieus masker op. Het tafereel doet denken aan een oude, onopgeloste zaak uit Sardinië die Eva en Mara maar al te goed kennen.

Terwijl de aanwijzingen zich opstapelen, rijst één onheilspellende vraag: jagen zij op de moordenaar, of jaagt hij op hen?

De zevende maan is wederom een bloedstollend verhaal met de Sardijnse collega’s Eva en Mara in de hoofdrol. De ontknoping is even verrassend als onverwacht!

ISBN: 9789400519701 – Uitgeverij A.W. Bruna – Aantal pagina’s: 432 – Misdaad/thriller

5 van de 5 sterren – Sandra

Recensie in één zin

‘De zevende maan is de derde misdaadroman van Piergiorgio Pulixi, waarin alle zintuigen weer op scherp worden gezet en het eliteteam SIS onder leiding van hoofdinspecteur Vito Strega hun handen meer dan vol aan hebben.’

Hoofdpersonages

Mara Rais is al jarenlang rechercheur in Cagliari op Sardinië, eerst bij ‘Onopgeloste Zaken’ en nu voor een nieuwe eenheid. Mara heeft een opvliegend karakter, een scherpe ironie en is niet op haar mondje gevallen. Haar taalgebruik is kleurrijk, iets dat niet door iedereen gewaardeerd wordt. Ze is daarom niet altijd even geliefd bij haar superieuren.

Eva Croce was hoofdinspecteur in sekten en rituele misdaden op het vasteland en was werkzaam bij onopgeloste zaken in Milaan. Ook Eva is niet van onberispelijk gedrag en wordt op een gegeven moment geschorst, om later overgeplaatst te worden naar Cagliari, Sardinië. Als het even kan, staat Eva tijdens een fikse storm op haar surfplank om de elementen van de natuur te trotseren.

Vito Strega is criminoloog van origine en is afkomstig uit Milaan. Na het opheffen van de eenheid ‘Onopgeloste Zaken’ is hij nu aangesteld als hoofdinspecteur van de nieuwe speciale eenheid SIS op Sardinië. Dit is een eliteteam, gespecialiseerd in het onderzoeken van geweldsdelicten met een serieel karakter. Ook Mara Rais, Eva Croce en Bepi Pavan maken hier deel van uit. Vito leeft alleen met zijn kat, Sofia, en is fervent zwemmer.

Bepi Pavan is een eigenzinnige inspecteur uit Veneto met een warrige en weerbarstige haardos en hij is getrouwd. Ondanks het feit dat hij altijd op dieet is, groeit zijn buik gestaag. Bepi is makkelijk te verleiden en heeft eeuwig trek in zoetigheid en alcohol. Hij heeft de gave om mensen op hun gemak te stellen en wordt daarom vaak ingezet bij ondervragingen. Hij is daarin bijzonder succesvol.

Clara Pontecorvo maakt deel uit van het rechercheteam op het politiebureau van Garlasco, provincie Pavia. Ze heeft een indrukwekkend postuur met brede schouders en heupen, handen als van een bokser en ze is 1.98 meter lang. Haar saffierblauwe ogen in combinatie met haar titanengestalte geven haar de uitstraling van een Viking-krijger. Clara krijgt de leiding over de vermissingszaak op het vaste land en werkt daarbij samen met Guiseppe Algieri.
— Sandra

Sfeer

Ook het derde boek van Piergiorgio Pulixi, De zevende maan, weet vanaf het moment dat je met lezen begint te boeien. De schrijver creëert gelijk een onheilspellend, huiveringwekkende sfeer en weet dit tot het einde toe vol te houden. De gebeurtenissen in het verhaal zijn goed opgebouwd en volgen elkaar op een logische manier op, waarbij de spanning alleen maar toeneemt. Ik kon het boek dan ook niet wegleggen, want ik wilde weten hoe het zou aflopen. De ontknoping zag ik pas op het laatste moment… fantastisch!
— Sandra

Schrijfstijl

Piergiorgio Pulixi heeft een fijne en zeer aantrekkelijke manier van schrijven. De hoofdstukken zijn niet te lang en niet te kort, met de nodige rustpunten. De gebeurtenissen, de personages en de omgeving worden allen vlot, gedetailleerd en levendig geschreven. Ook bevat het boek met enige regelmaat een flinke dosis humor. Ik hou ervan, helemaal leuk. Je blijft lezen, het lijkt alsof je aan het boek vastgekluisterd zit. Eerder dan verwacht is het boek dan toch ‘ineens’ uit.
— Sandra

Passage uit het boek

‘Terwijl hij hen gadesloeg, schoot hem het Japanse woord kintsugi te binnen. Letterlijk betekende dat ‘herstellen met goud’. Het was een oude oosterse restauratietechniek die bestond uit het repareren van gebroken aardewerk: de scherven en ontbrekende delen werden weer in elkaar gezet en verstevigd met lak die vermengd werd met vermalen edelmetalen, vooral goud. De breuklijnen van de vazen werden zichtbaar gelaten en benadrukt door de gouden aders. De filosofie achter die kunst bestond erin de kwetsbaarheid tot een kracht en een vorm van perfectie te maken, waarbij perfectie werd opgevat als de som van de wonden die men wist te helen. Het goud was het helende poeder: het gaf glans aan de littekens en liet ze schitteren, als verheerlijking van het vermogen om op te krabbelen en weer door te gaan.
Voor hem waren de twee inspecteurs het goud. Een paar maanden eerder was hij naar Cagliari gestuurd om hen te helpen bij de zaak van de Tandarts, maar in werkelijkheid was het omgekeerde gebeurd: ja, hij had op professioneel gebied een handje geholpen, maar Croce en Rais hadden hem gered. Zowel letterlijk als figuurlijk. In die periode was Vito zo uitgeput dat hij het leven niet meer zag zitten, gebroken als een kapotte vaas, zonder enige wens om zijn beroep nog langer uit te oefenen.
Eva en Mara hadden hem weer heel gemaakt: ze waren in zijn scheuren doorgedrongen en hadden met hun aanwezigheid zijn geest versterkt, hem geholpen met zichzelf opnieuw op te bouwen.
Op een moment van totale kwetsbaarheid en verwarring hadden ze hem weer in elkaar gezet, hem prachtige gouden littekens geschonken. Dat zou Strega nooit vergeten.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Piergiorgio Pulixi – Het eiland van de zielen

Recensie: Piergiorgio Pulixi – Een steek door het hart