Een klein muisje voelt zich door zijn formaat niet gezien en onbegrepen en kijkt (letterlijk) enorm op tegen de leeuw, die met zijn luide gebrul door iedereen gehoord wordt. Het muisje besluit, ondanks zijn angst, in de leer te gaan bij de leeuw. Maar als hij eenmaal neus-aan-neus staat met het machtigste roofdier op aarde, blijkt dat er in die stoere leeuw ook een bang muisje verstopt zit.

ISBN: 9789025766146 – Uitgeverij Gottmer – Aantal pagina’s: 32 – Prentenboek

5 van de 5 sterren — Eline

Recensie in één zin

‘Een prachtig prentenboek op rijm geschreven over het vinden van je eigen kracht en stem.’

Verhaallijn

De leeuw in de muis vertelt het verhaal van een kleine muis die onder een rots woont. De muis is zo onopvallend dat er regelmatig andere dieren per ongeluk op haar gaan zitten. Daarna maak je als lezer kennis met de leeuw. Dit dappere dier ligt heel opvallend, stoer en trots op zijn rots. Hij wordt graag bewonderd en gevreesd. Hij laat zijn harde brul horen. Muis komt tot de ontdekking dat zo’n krachtige grom het verschil maakt. Wanneer muis zo hard kan brullen, zal zij erbij horen. Nadat muis voldoende moed verzameld heeft, gaat zij naar leeuw toe om te vragen hoe je grommen moet. Maar dan gebeurt er iets heel bijzonders met die grote, machtige leeuw.
De leeuw in de muis is op rijm geschreven, wat maakt dat het prettig voorleest. De tekst is steeds vrij kort waardoor de platen extra krachtig zijn en het verhaal mooi versterken.
— Eline

Illustraties

De leeuw in de muis heeft meerdere, kleurrijke illustraties. Deze zijn afwisselend over de hele spread en kleiner. Ik vind het krachtig dat de gezichtsuitdrukkingen van zowel de muis als de leeuw zo groots zijn weergegeven. Je ziet duidelijk de verschillende emoties die deze personages ervaren.
— Eline

Stukje uit het boek

Voor wie is het boek?

De leeuw in de muis is geschikt om voor te lezen aan kinderen vanaf drie jaar.

Voor meisjes of jongens?

Type verhaal?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Mikel Valverde – Een leeuw in de supermarkt

Recensie: Günther Jakobs – Genoeg gebruld