Marco Kunst
TagRecensie: Marco Kunst – De bron
**** 4/5
Nour gaat naar een verlaten hoogvlakte in Turkije met haar ouders, voor hun werk. Daar ontmoet ze Omar en Cansu, twee mysterieuze kinderen van haar leeftijd. Als Nour de grot betreedt waar de twee wonen, ontmoet ze een ernstig zieke oude vrouw: Gaia.
Moeder Aarde.
De wereld van nu maakt haar ziek. Ze heeft Nour geroepen om haar te helpen. De ingang van de grot stort in. Nour heeft geen keuze. Samen met Omar trekt ze dieper de grot in, om het water te vinden dat Gaia in leven moet houden. Onderweg raakt ze verstrikt in tal van oude mythen – van de Minotaurus tot Yggdrasil. Bovendien lijkt het erop dat ze achtervolgd worden…
Recensie: Marco Kunst – De zee is bijna alles
***** 5/5
In gedichten die zo glinsteren, glanzen en schitteren als de zee zelf, verhaalt Marco Kunst over belevenissen en gedachtenspinsels in, om en bij het water. En Jeska Verstegen heeft die woorden gestalte gegeven in beelden die net zo vloeien als de stroming.
Recensie: Marco Kunst – De waterwaack van Natterlande
**** 4/5
Ik ben Toffee. Hoe ik aan die naam kwam, leg ik je later nog wel eens uit. Eerst ga ik je vertellen hoe het allemaal begon. Het begon op een doodgewone zaterdag. Mijn zus en ik hingen op de bank tv te kijken.
Mijn zus heet trouwens Gum. Ja, ook al zo’n rare naam, ik weet het. Ga ik allemaal uitleggen. Later. Het is gewoon te veel om allemaal in een keer te vertellen: al die toestanden met Schorre Morre, de Waterwaack, de Zomp, ome Trees, de Rimboe van Rambo, de Bronbaas, tante Thé en de Wieswos en zo. Dus ik moet echt bij het begin beginnen!