Recensie: Marco Kunst – De bron
Nour gaat naar een verlaten hoogvlakte in Turkije met haar ouders, voor hun werk. Daar ontmoet ze Omar en Cansu, twee mysterieuze kinderen van haar leeftijd. Als Nour de grot betreedt waar de twee wonen, ontmoet ze een ernstig zieke oude vrouw: Gaia.
Moeder Aarde.
De wereld van nu maakt haar ziek. Ze heeft Nour geroepen om haar te helpen. De ingang van de grot stort in. Nour heeft geen keuze. Samen met Omar trekt ze dieper de grot in, om het water te vinden dat Gaia in leven moet houden. Onderweg raakt ze verstrikt in tal van oude mythen – van de Minotaurus tot Yggdrasil. Bovendien lijkt het erop dat ze achtervolgd worden…
ISBN: 9789047716808 – Uitgeverij Lemniscaat – Aantal pagina’s: 273 – Jeugdboek
4 van de 5 sterren – Isolde
Start scrollen!
Vanaf hier weet je binnen één minuut of dit boek bij je past.
Recensie in één zin
‘Een betoverend en filosofisch verhaal.’
Verhaal
De bron begint als een gewoon verhaal waarin Nour met haar ouders mee is naar Turkije, waar zij een nieuwe opdracht voor hun werk hebben. Maar al snel slaat dit ‘gewone’ verhaal om in een bijzondere vertelling waarin Nour zich als het ware in een andere dimensie, in andere verhalen en in andere tijden bevindt.
De bron is een avontuurlijk en filosofisch verhaal waarin Marco Kunst allerlei verschillende mythen en verhalen van over de hele wereld tot een nieuw geheel en een nieuw verhaal heeft weten te smeden. De tekst op de achterkant dekt de lading niet, deze korte recensie ook niet, maar hopelijk weten ze je er samen van te overtuigen dat dit boek bijzonder is.
— Isolde
Het boek
De bron is een caleidoscopisch verhaal dat een verhaal binnen een verhaal bevat, waarin nog veel meer andere verhalen worden verteld. Bekende mythologische verhalen, maar ook minder bekende verhalen, verhalen uit alle windstreken.
De cover van het boek, gemaakt door Djenné Fila heeft heldere kleuren. Ook in het boek staat illustraties van Djenné in mooie kleuren. Ze spreken tot de verbeelding en maken een bijzonder boek van De bron.
— Isolde
Schrijfstijl
Ondanks de complexe structuur van De bron leest het boek prettig. Het taalgebruik is niet moeilijk en in de eerste jaren van de middelbare school zou dit boek goed te lezen moeten zijn.
— Isolde
Passage uit het boek
‘In de beek klinkt een plons. Omar trekt me met zich mee. Gejaagd lopen we verder. Ik vraag me af waarom die Lokman-Loki ons niet meteen doodt. Goden zijn toch veel machtiger dan wij?
‘Hij speelt met ons,’ mompelt Omar, als ik het hem eindelijk durf te vragen. ‘En hij is niet volledig slecht. Vernietiging is ook vernieuwing. Geen enkele god is volledig goed of slecht. Ze hebben de eeuwigheid… vervelen zich, en daarom spelen ze met ons. Zelfs Loki heeft goede kanten, zoals alle goden. En misschien… Ik denk dat hij niet weet wie ik ben. Ik ken hem uit oude verhalen, maar hij kent mij niet. Hij voelt ongetwijfeld dat ik anders dan andere mensen ben, maar hoe of wat, dat weet hij niet. Dat wil ik graag zo houden.’
‘Maar we zullen op den duur weer uit de beek moeten drinken.’
‘Ja.’’
Voor wie is het boek?
De bron is een perfect boek voor meisjes en jongens vanaf een jaar of dertien die geïnteresseerd zijn in verhalen van over de hele wereld.
Voor meisjes of jongens?
50%
50%
Leesvoorschrift
De bron is een boek om door te lezen, niet om af en toe een stukje uit te lezen. Wacht daarom tot je een paar dagen vrij bent, een lang weekend of een vakantie bijvoorbeeld, en ga er dan lekker voor zitten. Met een kop thee of een glas vruchtensap en een schaaltje lekkere koekjes hou je het wel een poosje vol.
Ook gelezen? Hoeveel sterren krijgt dit boek van jou?
Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens
Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.
+ Er zijn nog geen reacties
Reactie toevoegen