jeugdboek
Tag
Recensie: Meikeminne Clinckspoor – Selkie
*** 3/5
Als Sils moeder voor haar werk naar een Waddeneiland verhuist om een windmolenpark op te zetten, laat de tienjarige Sil de stad achter zich. Tijdens een schoolbezoek aan het zeehondencentrum valt ze in een bassin en komt ze oog in oog met een opvallend grote zeehond die vreemd vertrouwd voelt.
Met haar vragen kan ze alleen bij haar oma terecht, die haar vertelt over selkies: zeehonden die in mensen kunnen veranderen. Dat verhaal laat Sil niet meer los, zeker niet omdat het lijkt samen te hangen met de verdwijning van haar vader.
Langzaam ontdekt Sil dat ze een bijzondere band heeft met de zeehonden. Wanneer die in gevaar komen, blijkt dat juist Sil hen kan helpen.
Recensie: Astrid Witte – Droomjurk
**** 4/5
Katja voelt zich onzichtbaar op school. Ze heeft geen hippe kleren, geen vriendinnen en haar telefoon is kapot. Maar dan nodigt de populaire Isa haar ineens uit voor een feestje, waar de knappe Chris haar een pilletje geeft. Even voelt ze zich gezien. Dan gaat het mis.
Ze wordt wakker in een bedstee, met vreemde kleren, in een onbekende kamer. Iedereen noemt haar opeens Catharina. Ze is nog wel op Texel – maar dan in de zeventiende eeuw. Isa en Chris zijn er ook, maar zij gedragen zich heel anders dan normaal.
Hoe langer ze in deze oude tijd is, hoe meer ze zich herinnert – en hoe meer ze beseft dat er iets vreselijks staat te gebeuren. Kan ze het tegenhouden? En komt ze ooit nog thuis?
Recensie: Eva Dove – Hoe je Parijs kunt ontdekken met één been
**** 4/5
‘Bonjour! Daar ben ik weer… Maya Bright. Het beste nieuws ooit: we gaan met school op uitwisseling naar Frankrijk! En jij hoeft er helemaal niets van te missen, want ik ben van plan echt alles van mijn perfecte Parijse avontuur te delen met m’n volgers.
Oké, misschien is het niet allemaal zo perfect als het lijkt op de foto’s…’
Recensie: Katherine Applegate – Troostbeer
***** 5/5
‘Hier in het Huis van Tweede Kansen voor verschoppelingen en schatten,’ zei Troost, ‘wachten we hoopvol af. Altijd hoopvol. En tijdens het wachten zorgen we voor elkaar.’
Troost werd midden in de Eerste Wereldoorlog ontworpen om in de borstzak van een soldaat te passen, met de ogen iets hoger dan normaal zodat hij altijd naar boven keek. Als de soldaat dan omlaag keek naar zijn uniform, zag hij een troostrijk teken van liefde van iemand aan het thuisfront en, hopelijk, een geluksbrenger. Nu, meer dan een eeuw later, is Troost de onofficiële leider van het Huis van Tweede Kansen voor verschoppelingen en schatten, waar knuffeldieren worden opgelapt voor een nieuwe toekomst vol liefde. Hij en zijn beste kattenvriendin Zeferina, alom bekend als de kattendief, hebben alles al eens meegemaakt.
Recensie: Steven van Belleghem – Take-over
**** 4/5
De veertienjarige Lena voelt zich ongelukkig tot haar vader haar een AI-hulp cadeau doet: Nerio. Eerst vindt ze dat maar niets, maar al snel ontdekt ze dat Nerio haar kan helpen. Niet alleen bij het kiezen van een outfit, maar ook bij het waarmaken van haar grootste droom: het winnen van een schrijfwedstrijd en zo een échte auteur worden.
Tot Nerio steeds meer haar leven overneemt. De grens tussen haar eigen stem en die van Nerio vervaagt. Lena dreigt iedereen die ze liefheeft kwijt te geraken. Vindt Lena nog een uitweg voor ze zichzelf helemaal verliest?
Recensie: Evy Danckers & Marijke ten Cate – De wolken van Otis
**** 4/5
In De regenboog van Mimir verhuisde de vrolijke stuiterbal Mimir met haar twee vaders naar een klein dorp. In het schuurtje achter in de tuin ontmoette ze wel héél bijzondere konijnen. Ze heten Descartes, Spinoza en Maya Angelou – en ja, het zijn filosofen.
In De wolken van Otis wil Mimir één ding weten: hoe kan het dat haar konijnen praten? Samen met Otis, haar kersverse liefje, gaat ze op onderzoek uit. Otis woont met zijn vader in een gammele bungalow en kan wel wat vrolijkheid gebruiken.
Hun speurtocht zit vol verrassingen, tederheid en grappige gesprekken. En terwijl Otis en Mimir het geheim van de pratende dieren proberen te ontrafelen, blijkt dat Otis zelf ook iets verborgen houdt…
Recensie: Floor Bal – Monsters van de Lage Landen
**** 4/5
Vergeet Transsylvanië, vergeet Loch Ness, laat Ierland met haar venijnige elfen maar zitten. Hier sluimeren de engerds. Monsters waarover verhalen fluisterend doorverteld worden. Dit is het gebied waar de ware monsters wonen: de Lage Landen. Onze Lage Landen: Nederland en België.
Overal liggen ze op de loer: de Nachtmares, de Aardmannen en de Kluddes. De Weerwolven, de Bullebakken en de Witte Wieven. Met gloeiende ogen, glinsterende tanden en bloedzucht. Veel bloeddorst. Wat kunnen Egied, Cato en Amadou doen als ze hen tegenkomen? Wegrennen natuurlijk! Of juist terugvechten? Met gevaar voor eigen leven.
Recensie: Anna Woltz – De eerste Alix
***** 5/5
Alix is wanhopig: haar moeder is gearresteerd en dat is háár schuld. Dwars door de storm van de eeuw is ze op weg naar het politiebureau – maar dan gaat er een rilling door de aarde.
Opeens staat Alix drijfnat op een zonnige stoep. Het is 1926 en haar leven lijkt uitgewist: haar huis is weg en van het politiebureau met haar moeder erin is geen spoor meer te bekennen.
Op dat moment stopt er een bloedrode auto naast haar. Een vrouw en haar keurige zoon staren naar Alix. ‘Dit meisje is perfect,’ fluistert de vrouw – en dan vraagt ze Alix voor de gevaarlijkste rol van haar leven…
Recensie: Mireille Geus – Vijftig seconden
**** 4/5
Elle is de dochter van een tijdwaker. Hij moet ervoor zorgen dat de tijd zich gedraagt en niet opeens rare dingen doet, want dan loopt de wereld in het honderd.
Maar Elle ziet dat haar vader het zwaar heeft. Hij vindt het steeds moeilijker om zijn ogen open te houden. Wat moet Elle doen? Haar vader geeft haar een opdracht:
‘Met deze bril op kun je door de tijd reizen. Je komt dan steeds in stukjes nu terecht. Het lijkt misschien rommelig, maar als je al die stukjes nu aan elkaar legt, dan zie je vanzelf dat het een soort puzzel is. De puzzel van de tijd.
Zoek naar je… eh… zoek naar een andere tijdwaker, een van vroeger en vraag hem om hulp. Je hebt natuurlijk niet veel tijd,’ zegt hij. ‘Vijftig seconden.’
Recensie: Daisy Scholte – Geen weesmeisje
**** 4/5
‘Welkom in The White House. Dit is de aankomende maanden jullie thuis,’ zegt Nadeen. Nina slaat haar arm om me heen en houdt haar telefoon omhoog. ‘Nu gaat het echt beginnen,’ zegt ze en ze maakt een selfie.
Lieke gaat na haar studie een paar maanden naar India om in een weeshuis te werken. Al snel krijgt ze twijfels: zijn de kinderen wel gebaat bij al die vrijwilligers die na enkele weken alweer vertrekken? Wie heeft er iets aan, de kinderen of haar eigen cv en Instagram-account? En kan zij de kinderen wel echt iets leren? Ze is zelf nog maar net van school. Wanneer een vrouw zich meldt bij de poort van het weeshuis, op zoek naar haar dochtertje, dringt zich een nog veel grotere vraag op: zijn deze kinderen wel echt wezen?
Indringende, actuele roman over het verwrongen systeem dat schuilgaat achter vrijwilligerswerk en de soms desastreuze gevolgen van goede bedoelingen.
Recensie: Ross Montgomery – Klein wonder
**** 4/5
‘Denk aan wat ik je heb geleerd, Klein Wonder. Zorg voor Leaf, zorg voor Kiezel. Ik heb gedaan wat ik kon. Nu is het aan jou…’
Sinds Grootvader er niet meer is, is Tick verantwoordelijk voor zijn kleine broertje Leaf en hun trouwe paard Kiezel. Op een dag verschijnt een dodelijke Jager bij hun huisje in de bossen en Tick weet meteen wat dat betekent: het koninkrijk wordt aangevallen. Grootvader heeft gelukkig duidelijke instructies achtergelaten. Ze hebben precies zes dagen om de burcht in de bergen te bereiken en de koning te waarschuwen.
Met de jager op hun hielen vertrekken de broers en hun paard op een zware reis door bossen en bergen, langs bandieten en oplichters. Als blijkt dat hij een groot geheim met zich meedraagt, heeft Tick één kans om zowel zijn broertje als het koninkrijk te redden.
Recensie: Marco Kunst – De bron
**** 4/5
Nour gaat naar een verlaten hoogvlakte in Turkije met haar ouders, voor hun werk. Daar ontmoet ze Omar en Cansu, twee mysterieuze kinderen van haar leeftijd. Als Nour de grot betreedt waar de twee wonen, ontmoet ze een ernstig zieke oude vrouw: Gaia.
Moeder Aarde.
De wereld van nu maakt haar ziek. Ze heeft Nour geroepen om haar te helpen. De ingang van de grot stort in. Nour heeft geen keuze. Samen met Omar trekt ze dieper de grot in, om het water te vinden dat Gaia in leven moet houden. Onderweg raakt ze verstrikt in tal van oude mythen – van de Minotaurus tot Yggdrasil. Bovendien lijkt het erop dat ze achtervolgd worden…