In Reis om de wereld in tachtig dagen van Jules Verne sluit de Engelse rijkaard Phileas Fogg in 1872 een weddenschap af: het zal hem lukken in tachtig dagen om de wereld te reizen.
Adwin de Kluyver vertelt dit klassieke reisverhaal door de ogen van de opstandige Franse bediende Passepartout, die uit Parijs is gevlucht, en de Indiase Aouda, de jonge weduwe die onderweg van de brandstapel wordt gered. Passepartout en de achttienjarige Aouda, die werd uitgehuwelijkt door haar familie, strijden er vooral voor om zelf te mogen kiezen wie ze willen zijn.

ISBN: 9789047718055 – Uitgeverij Lemniscaat – Aantal pagina’s: 216 – Jeugdboek

5 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘Het is dat je weet dat dit boek zich in 1872 afspeelt, maar eigenlijk merk je daar niets van, het is gewoon spannend en ontzettend leuk.’

Verhaal

Phineas Fogg heeft met de mannen op de herenclub een weddenschap afgesloten: hij gaat een reis rond de wereld maken en is over tachtig dagen weer terug. Het reisschema is strak en er kan maar weinig tegenzitten, dus het is tot het laatste moment spannend of het hem gaat lukken.
Fogg is in Aouda & Passepartout: Reis naar de vrijheid in tachtig dagen slechts een bijpersonage, het gaat in dit boek vooral over Passepartout en Aouda die allebei op zoek zijn naar vrijheid. De heren pikken Aouda onderweg in India op, Passepartout redt haar zo van een gruwelijke dood. Onderweg raken ze Passepartout kwijt, maar het schema van Fogg is zo moordend dat er geen tijd is om hem te zoeken. En dan wordt hij ook nog gevolgd door Scotland Yard.
Als door een wonder komt het gezelschap compleet aan in Londen, maar of ze op tijd zijn…
— Isolde

Het boek

Aouda & Passepartout: Reis naar de vrijheid in tachtig dagen heeft een mooie klassieke uitvoering. Het boek is gedrukt in een hardcover en heeft een stoffen kaft. De uitstraling van het boek past helemaal bij het oude verhaal in een modern jasje.
— Isolde

Schrijfstijl

Adwin de Kluyver heeft een bijzonder vlotte schrijfstijl en Aouda & Passepartout leest echt als een trein. De hoofdstukken zijn relatief kort, maar eindigen zo dat je gelijk door wilt lezen. Het verhaal is niet helemaal chronologisch, maar bovenaan de hoofdstukken is iedere keer duidelijk aangegeven waar je je in de tijd bevindt.
Het taalgebruik is verzorgd en mooi. In bijna iedere zin is een diepere laag verborgen en dat maakt het lezen van dit boek tot een groot plezier.
— Isolde

Passage uit het boek

‘Ze verlieten de Britse hoofdstad alsof ze op de hielen werden gezeten. Misschien werden ze dat ook wel.
De trein naar Dover, de boot naar Calais en daarna de nachttrein richting Marseille. En daar, eenmaal in Frankrijk, in het donker, kromde Passepartout zijn schouders, trok zijn kraag hoog op en keek straks naar de vloer van het rijtuig. Hij wilde Parijs niet zien. Parijs had hem niets meer te zeggen. Of misschien juist te veel. Maar de stad raasde voorbij als ze hem negeerde. Dat was misschien nog het ergste.
De dagen erna waren een wervelwind van kaarten, stoom, bonkende wielen, fluitjes en formulieren. Fogg bewoog zich vastberaden van station naar haven, van haven naar schip, als een man die met zijn voeten een onzichtbare stippellijn volgde.’

Voor wie is het boek?

Voor meisjes of jongens?

Leesvoorschrift

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Mireille Geus – Lava

Recensie: Annejan Mieras & Ruth Hengeveld - Alle dagen samen