Een warme zomer, een mysterieuze koffer en een race tegen de tijd.
Wanneer oom Charles plots met een doos vol spullen opduikt, belanden Max en Joris in een spannende speurtocht. De opdracht is duidelijk: ze moeten een koffer vinden die niet in verkeerde handen mag vallen. Maar de Raaf zit hen op de hielen.
Met de hulp van de dappere Mila vinden ze hun weg tussen bizarre aanwijzingen, gevaarlijk uitslaande branden en een geheim agent.
Lukt het de vrienden om de koffer eerst te vinden? Of is de Raaf hen te slim af?

ISBN: 9789059966345 – Uitgeverij Lannoo – Aantal pagina’s: 215 – Jeugdboek

3 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘De schaduw van de Raaf is een mysterieus avontuur, dat soms wat lastig te volgen is.’

Verhaal

Het dreigt een lange en saaie zomer te worden voor Max en zijn vriend Joris. Maar op een avond duikt opeens oom Charles op en die sleept hen mee in een soms wat ondoorgrondelijk avontuur op zoek naar een koffer. Ze worden gevolgd door Raaf, maar de koffer mag niet in Raafs handen vallen dus ze moeten snel zijn. Max en Joris komen op plekken waar ze nog nooit zijn geweest en waarvan ze niet hadden verwacht daar ooit te komen. Tijdens hun avonturen ontmoeten ze Mila, die zich bij hun zoektocht aansluit.

Al snel blijkt De schaduw van de Raaf een verhaal in een verhaal te zijn. Het verhaal over Max is een verhaal dat de verteller schrijft en dat hij hoofdstuk voor hoofdstuk voorlegt aan zijn zoon om met hem mee te lezen. Ondertussen krijgt de verteller berichtjes van Max en daardoor ontstaat een ingewikkeld web van fictie en… fictie.
— Isolde

Het boek

De schaduw van de Raaf is een hardcover. De cover is een afbeelding van een scène uit het boek, die je direct herkent als je het leest. Verschillende bladzijden hebben een subtiele lichtgrijze tint, dat zijn de pagina’s waarop de verteller van het verhaal over het schrijfproces aan het woord is.
— Isolde

Schrijfstijl

Het boek leest op zich vlot en makkelijk. De hoofdstukken zijn relatief kort en het woordgebruik is niet moeilijk. Dat het verhaal een omlijsting heeft doordat de verteller aan het woord is (niet per se Pedro de Bruyckere, de auteur van het boek) en het vooral over zijn vorderingen heeft, is niet direct duidelijk en dat leidt tot verwarring. Deze pagina’s halen helaas de vaart uit het verhaal.
— Isolde

Passage uit het boek

‘Ik wist niet of ik moest lachen of bang worden. ‘De Raaf’ had hij gezegd, alsof hij een stripheld bedoelde. Maar iets aan de manier waarop hij het zei – traag, beslist, duidelijk – maakte dat ik mijn lach inslikte.
Joris en ik wisselden een blik.
De naam de Raaf hing even in de lucht. Koud en dreigend.
‘Klinkt als iemand met een zwarte cape,’ mompelde Joris.
‘Of zonder geweten,’ antwoordde oom Charles.
Joris haalde diep adem. ‘Oké. Wacht even. Sorry dat ik het vraag, maar…’ Hij leunde naar voren en keek oom Charles doordringend aan. ‘Wie is de Raaf?’

Voor wie is het boek?

Voor meisjes of jongens?

Leesvoorschrift

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Karma Wilson & Jane Chapman – Beer vindt eieren

Recensie: Daisy Scholte - Geen weesmeisje