Katja voelt zich onzichtbaar op school. Ze heeft geen hippe kleren, geen vriendinnen en haar telefoon is kapot. Maar dan nodigt de populaire Isa haar ineens uit voor een feestje, waar de knappe Chris haar een pilletje geeft. Even voelt ze zich gezien. Dan gaat het mis.

Ze wordt wakker in een bedstee, met vreemde kleren, in een onbekende kamer. Iedereen noemt haar opeens Catharina. Ze is nog wel op Texel – maar dan in de zeventiende eeuw. Isa en Chris zijn er ook, maar zij gedragen zich heel anders dan normaal.

Hoe langer ze in deze oude tijd is, hoe meer ze zich herinnert – en hoe meer ze beseft dat er iets vreselijks staat te gebeuren. Kan ze het tegenhouden? En komt ze ooit nog thuis?

ISBN: 9789465000527 – Uitgeverij De Vier Windstreken – Aantal pagina’s: 152 – Jeugdboek

4 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘Intrigerend verhaal over waargebeurde feiten uit het verleden met ook nog een boodschap in het heden.’

Verhaal

Katja woont met haar ouders op Texel. Ze valt op school buiten de groep en voelt zich niet gelukkig. Op een dag hebben de populaire meiden uit de klas aandacht voor haar en Katja gaat naar een feestje. Daar krijgt ze een pilletje van een klasgenoot en opeens…
Opeens is Katja in het verleden. Daar heet ze Catharina. Haar klasgenoten uit het heden zijn er ook, maar kennen Catharina uiteraard niet als Katja. Terwijl Katja/Catharina probeert uit te zoeken hoe ze terug kan komen in haar eigen tijd, doet ze verschillende ontdekkingen. Bijvoorbeeld over het Palmhoutwrak en de bijzondere jurken die eeuwenlang op de bodem van de Waddenzee lagen. Een thema dat ze in het heden op school tijdens de geschiedenislessen behandelen.
Kan Katja/Catharina nog terug naar haar eigen tijd? Wat is er precies met haar gebeurd?
— Isolde

Het boek

Droomjurk heeft een bijzondere cover met twee halve meisjesgezichten, wat je direct begrijpt als je weet waar het boek over gaat. Het is een standaloneverhaal, dat geïnspireerd is op een waargebeurde situatie.
— Isolde

Schrijfstijl

Droomjurk is geschreven door Astrid Witte. Het verhaal leest vlot en de hoofdstukken zijn niet al te lang. Astrid Witte heeft zich voor het verhaal in het verleden laten inspireren door een waargebeurd verhaal. In het heden heeft ze nog een belangrijke boodschap voor jongeren willen verwerken. Dit deel van het verhaal voelt net iets minder doordacht en uitgewerkt dan de verhaallijn in het verleden.
— Isolde

Passage uit het boek

‘O ja, de onderkleding natuurlijk, net als zijzelf droeg. Geen ondergoed, wel een onderjurk. Er lag een hele berg met lichtgekleurde kledingstukken, welke moest ze in hemelsnaam eerst hebben? Ze nam een rok in haar handen en hield hem omhoog. Isabella schudde haar hoofd. Toen pakte ze een soort lange onderjurk en dat was de juiste.
Het aankleden van Isabella bleek een hele puzzel en Katja snapte nu waarom ze het niet zelf kon. Je had onderjurken, onderrokken, een korset, kraag, manchetten, een soort heupkussen en dan ook nog eens losse mouwen die met allerlei lusjes moeten worden vastgezet. Toen ze helemaal klaar waren, droeg Isabella wel drie mouwen en drie rokken over elkaar. De groene jurk viel prachtig over de beige onderrok en Isabella keek tevreden in de spiegel. Katja zou er nog bijna jaloers op worden.
‘Kun je mijn knot ook nog even goed doen?’’

Voor wie is het boek?

Voor meisjes of jongens?

Leesvoorschrift

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Margje Woodrow - Kater

Recensie: Nadine Barroso – Dodelijke cocktail