‘Hier in het Huis van Tweede Kansen voor verschoppelingen en schatten,’ zei Troost, ‘wachten we hoopvol af. Altijd hoopvol. En tijdens het wachten zorgen we voor elkaar.’

Troost werd midden in de Eerste Wereldoorlog ontworpen om in de borstzak van een soldaat te passen, met de ogen iets hoger dan normaal zodat hij altijd naar boven keek. Als de soldaat dan omlaag keek naar zijn uniform, zag hij een troostrijk teken van liefde van iemand aan het thuisfront en, hopelijk, een geluksbrenger. Nu, meer dan een eeuw later, is Troost de onofficiële leider van het Huis van Tweede Kansen voor verschoppelingen en schatten, waar knuffeldieren worden opgelapt voor een nieuwe toekomst vol liefde. Hij en zijn beste kattenvriendin Zeferina, alom bekend als de kattendief, hebben alles al eens meegemaakt.

ISBN: 9789048323920 – Veltman Uitgevers – Aantal pagina’s: 272 – Jeugdboek

5 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘Troostbeer is een ontroerend verhaal waarin loyaliteit, eerlijkheid en tweede kansen centraal staan.’

Verhaal

Ergens in een huis in Londen is het Huis van Tweede Kansen gevestigd. Knuffeldieren, die Zeferina tijdens haar strooptochten vindt, worden hier opgelapt om een tweede kans te krijgen. De kat Zeferina vertelt het verhaal op humoristische wijze.
In de basis gaat het boek over allerlei soorten knuffels en de manier waarop ze kwijtraken, daaromheen is een verhaal gesponnen over de mensen die het Huis van Tweede Kansen runnen en hoe zij hiertoe gekomen. Als je goed leest, kom je er ook nog achter wat de allereerste knuffelbeer was en hoe bijzonder deze is.
— Isolde

Het boek

Troostbeer heeft een mooie cover die je gelijk raakt. Je ziet Troost, de beer die de Eerste Wereldoorlog heeft overleefd (en zijn soldaat niet) en Zeferina de kat die een steeds belangrijkere rol in het Huis van Tweede Kansen speelt. Ook van binnen is het boek aantrekkelijk, met veel illustraties in dezelfde stijl.
— Isolde

Schrijfstijl

Katherine Applegate is voor dit verhaal in de huid van de kat Zeferina gekropen. Het is misschien heel even, hooguit twee hoofdstukken wennen, maar dan ben je ook gelijk gevallen voor deze kat. Zeferina is eerlijk, vlijmscherp en heeft heel veel humor. Ze spaart anderen niet in haar meningen, maar ook zeker zichzelf niet.

Tja, een kat vertelt het verhaal en doet dat in korte hoofdstukken die vlot lezen. Er gebeurt veel in het verhaal, dus je blijft nieuwsgierig. De hoofdstukken zijn zo kort, dat je uiteindelijk veel meer (en langer) gelezen hebt dan je eigenlijk wilde.
— Isolde

Passage uit het boek

Voor wie is het boek?

Voor meisjes of jongens?

Leesvoorschrift

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Annie Lyons – De ondergrondse leesclub

Recensie: Anna Jansson – Nieuwe kansen in Salon d’Amour