Recensie: Kristan Higgins – Hij, hij en ik

Recensie: Kristan Higgins – Hij, hij en ik


Net toen Faith Holland voor het altaar stond om haar jawoord te geven, vond Levi Cooper, de beste vriend van haar verloofde, het tijd. Tijd voor haar aanstaande om op te biechten dat hij weliswaar gek op haar was, maar dat hij op cruciale momenten aan Justin Timberlake moest denken om iets voor elkaar te krijgen. En dat het hem dus verstandig leek om maar niet te trouwen.
Faith kon destijds maar één ding bedenken: vluchten naar de grote stad! Maar nu, drie jaar later, heeft haar familie haar nodig en gaat ze terug naar Blue Heron. Moet kunnen, want de wonden zijn inmiddels wel geheeld… denkt ze. Maar dan ontdekt ze dat uitgerekend Levi – de man die destijds haar bruiloft ruïneerde – haar nieuwe buurman is!

ISBN: 978 94 027 02570 4 – Harper Collins – Aantal pagina’s: 411 – Chicklit/Roman


*****

3 van de 5 sterren – Petra


Start scrollen!

Vanaf hier weet je binnen één minuut of dit boek bij je past.

Recensie in één zin

‘De wat neurotische Faith komt na drie jaar afwezigheid weer terug in het dorp waar ze opgroeide en waar de liefde van haar leven haar dumpte bij het altaar.’

Hoofdpersonages

*****

Vanuit de perspectieven van Faith en Levi wordt dit verhaal verteld. Doordat de schrijfster koos het verhaal aan beide kanten toe te lichten, laat het voor de lezer weinig te raden over. En dat is jammer.
Faith is een onzekere, toch wel wat neurotische jongedame die ogenschijnlijk veel succes oogst met haar eigen bedrijfje, hoewel er niet echt veel aandacht aan wordt besteed hoe ze dat succes weet te behalen. Levi is hoofd van de politie, ex-militair en heeft meer dan eens een horkerige houding. Hij heeft een groot redderscomplex en houdt erg van de touwtjes in handen hebben.
Naast Faith en Levi, komt de hele familie van Faith langs, speelt de zus van Levi nog een bijrolletje en natuurlijk Jeremy, de man die Faith’s hart brak door haar, na een jarenlange relatie, bij het altaar te laten staan.
— Petra

Sfeer

*****

Het boek heeft precies de sfeer die je verwacht van een chicklit; luchtig, ongedwongen met hier en daar een “Woops!” momentje. Plaatsvervangende schaamte heb ik bij bepaalde scènes zeker wel gevoeld. De luchtige sfeer zorgde er echter ook voor dat zaken wel heel erg gemakkelijk leken te gaan; Faith werkte aan een project en – zonder uit te leggen hoe of met wie – had binnen no time twee volgende projecten op de planning. Er werden problemen gecreëerd waarbij je als lezer eigenlijk wel weet dat dat er geen echte problemen waren, alleen aannames gebaseerd op geen (of mis)communicatie.
Het maakte dat ik het boek op sommige momenten toch wat moeilijker te verteren vond dan wat ik had verwacht.
— Petra

Schrijfstijl

*****

Higgins heeft een fijne schrijfstijl; geen moeilijke woorden of lange zinnen. Ze zegt waar het op staat en dat leest lekker weg. Ook kan ze helemaal opgaan in de soms neurotische handelingen van niet alleen Faith, maar ook Levi, wat zorgt voor een schaterlach of een kreun van schaamte, al dan niet met rollende ogen. Iets uit de toon was de keuze van Higgins om het eerste hoofdstuk te schrijven vanuit een derde perspectief; een persoon wiens identiteit nooit bekend wordt gemaakt. Een wat vreemde keuze ook; alles wat in dat eerste hoofdstuk staat, komt later ook weer terug als Levi en Faith hun kant van het verhaal vertellen.
— Petra

Passage uit het boek

Pru was aan het sms-en. ‘Het is dodelijk vermoeiend om sexy te zijn,’ zei ze. En vervolgens hardop wat ze sms-te: ‘Ik heb een G-string aan. Kom hem maar halen, grote jongen… Weet je wat ik mis, Faith? Mijn menstruaties. Toen had ik tenminste een paar dagen vrij. En als een vrouw hevig verlangt naar haar menstruaties, dan is het einde der tijden nabij.’ Haar telefoon kwetterde, en ze stopte even met praten om te lezen. ‘Shit moet je dit zien.’
Ze schoof haar telefoon over de tafel heen zodat Faith het kon lezen.
Ben diep geschokt. Wees in Godsnaam voorzichtiger met de verzendknop. Accepteer cadeaus om zojuist opgelopen psychologische schade ongedaan te maken. Xoxo je zoon, Ned.

Leesvoorschrift

Prima voor een koude avond, waarbij je lekker in een warm bad kruipt, met een glas wijn erbij, zodat je vervolgens kunt verdwijnen in dit verhaal.

Voor vrouwen of mannen?

vrouw-of-man

100%

0%

Hoe dik is de pil?

411
pagina’s
dikke-pil

Ook gelezen? Hoeveel sterren krijgt dit boek van jou?

 


boekiewoogie-beeldmerk


+ Er zijn nog geen reacties

Reactie toevoegen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.