Het is maandagochtend en zoals gewoonlijk vliegt de Londense zakenvrouw Emma gehaast de deur uit. Door haar volle inbox en steeds langer wordende to-dolijst merkt ze niet dat de sfeer in huis gespannen is. Als ze na een lange dag thuiskomt en duidelijk wordt dat ze alwéér hun jubileum is vergeten, is voor haar man Dan de maat vol. Na een knallende ruzie stormt hij naar buiten, de straat op. Emma hoort piepende remmen, een harde knal, een loeiend autoalarm. En ze weet dat Dan nooit meer thuis zal komen.
De volgende dag wordt Emma in diepe rouw wakker… naast Dan. Het is opnieuw maandag. En de volgende dag weer, én de dag daarop weer. Elke ochtend wordt Emma wakker naast haar echtgenoot, om hem aan het eind van de dag weer te verliezen. Maar elke nieuwe dag is een nieuwe kans. Een kans om het anders te doen. Om de perfecte dag te creëren. En misschien, heel misschien, om het einde te veranderen.

ISBN: 9789049203719 – Uitgeverij Boekerij – Aantal pagina’s: 352 – Roman

4 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘You gotta love groundhog day!’

Hoofdpersonages

De onbetwiste hoofdpersoon van De laatste dag is Emma. In de samenvatting van het boek heb je kunnen lezen wat haar overkomt. Na die eerste keer dat ze deze dag beleeft, probeert ze iedere keer weer om de dag anders te laten verlopen, om de fouten die ze eerst maakte niet te maken en om er een perfecte dag van te maken. In theorie kan een kleine wijziging tot grote veranderingen leiden. Emma’s enige doel is ervoor zorgen dat Dan niet komt te overlijden en de dag overleeft. Zal ze daarin slagen?
Naast haar gezin, een goede vriendin, haar schoonzus en een leuke collega blijkt Emma in haar leven best met veel irritante mensen te maken heeft. Logisch dat ze daar soms helemaal klaar mee is en zich op verschillende dagen totaal anders gedraagt dan normaal.
— Isolde

Sfeer

In De laatste dag dein je mee op de emoties van Emma. Ze gaat van grote haast, veel ambitie, naar mateloze irritatie en een groot verdriet. Van verbazing, naar onverschilligheid. Maar het boek ademt vooral veel hoop. Stel je toch voor dat je tientallen, misschien wel honderden keren dezelfde dag moet meemaken, dat je in zo’n eindeloze loop terecht bent gekomen, dan probeer je toch alles om de gebeurtenissen zo te beïnvloeden dat alles loopt zoals jij dat hoopt?
Wil je nog zo’n boek lezen, waarin dezelfde dag zich voor de hoofdpersonen keer op keer herhaalt? Lees dan Als ik je morgen weer zie van Robbie Couch.
— Isolde

Schrijfstijl

De schrijfstijl van Cesca Major in De laatste dag is prettig. Het boek leest vlot en het duurt niet lang voordat je helemaal kunt meeleven met Emma. De beschrijving van de eerste dag is op het totaal van het boek best lang, de dagen daarna zijn steeds korter en korter. Dat is fijn, want ondanks de herhaling die het leidende motief van dit boek is, weet Major het boek op deze manier boeiend te houden.
En het einde? Ja, het einde. Dat geeft te denken! Maar dat kan je beter zelf gaan lezen.
— Isolde

Passage uit het boek

‘Ik lag op mijn zij, met mijn gezicht naar het raam.
Het geluid van een fietsbel.
Ik deed mijn ogen open en kromp in elkaar. Een spleetje tussen de gordijnen, een baan zonlicht die over mijn gezicht viel.
Ik draaide me om.
‘Hoi,’ zei hij.
Ik vloog overeind en er ontsnapte een raar geluid aan mijn mond.
Dan deinsde achteruit en ging rechtop zitten, en de angst trok over zijn gezicht terwijl ik uit bed schoot, hijgend bleef staan en even duizelig naar mijn hoofd greep. ‘What the… Ik snap niet… Hoe? Oh my god.’ De emotie van de vorige avond kwam terug en ik bracht de woorden half verstikt, half huilend uit.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Emma Op den Kamp – Grip op je energie

Recensie: Angelique van Dam en Luna Sabella – Luna…