Recensie: Chukwuebuka Ibeh – Zegeningen
Wanneer de jonge Obiefuna door zijn vader betrapt wordt op een intiem moment met een andere jongen, wordt hij naar een streng-christelijke kostschool gestuurd. In deze omgeving, vol wrede hiërarchie én geheime liefdes, doet Obiefuna wat er nodig is om zich staande te houden. Intussen vraagt zijn moeder zich thuis af waarom haar lievelingszoon opeens is weggestuurd.
ISBN: 9789493374096 – Uitgeverij Blauw Gras – Aantal pagina’s: 288 – Young adult
4 van de 5 sterren – Isolde
Recensie in één zin
‘Zegeningen is een boek dat je raakt in het diepst van je hart.’
Hoofdpersonages
Obiefuna valt op jongens, maar in zijn omgeving accepteert niet iedereen dat. Als zijn vader hem betrapt met een andere jongen, straft hij hem en stuurt hem daarna naar een streng-christelijke kostschool. Zijn moeder weet niet waarom en heeft in de jaren die volgen maar weinig contact met haar zoon.
De jaren op de kostschool zijn zware jaren voor Obiefuna. Maar hij leert hoe de gebruiken zijn, hoe je je het beste kunt bewegen in de hiërarchie die onder de jongens heerst en hoe je problemen kunt vermijden. Het is moeilijk om zijn geaardheid een goede plek in zijn leven te geven, zeker als later tijdens en na zijn studie homoseksualiteit in Nigeria verboden wordt.
De moeder van Obiefuna heeft ook een belangrijke rol in het boek. Een groot deel van het verhaal wordt vanuit haar perspectief beschreven. Als haar man Obiefuna wegstuurt, weet ze lang niet waarom, maar heeft ze wel haar vermoedens. Haar verhaallijn kent een tragisch einde, terwijl dat Obiefuna ondanks de moeilijke omstandigheden wel hoop biedt.
— Isolde
Sfeer
Zegeningen is een zwaar verhaal en er heerst een drukkende en beklemmende sfeer. Het leven is niet makkelijk voor jongeren die queer zijn, die niet voldoen aan het stereotype plaatje, zelfs (of misschien juist, vooral) in het eigen gezin.
Liefde is een belangrijk motief in het verhaal, in alle verschillende verschijningvormen die je maar kunt bedenken. En liefde geeft hoop en geeft daarom toch enige lichtheid aan het verhaal.
— Isolde
Schrijfstijl
Zegeningen is de debuutroman van Chukwuebuka Ibeh. In dit boek heeft hij een mooie stem gevonden. Het verhaal is bijzonder empathisch geschreven. De gebeurtenissen in het verhaal maken veel indruk en het is moeilijk om als je het boek hebt dichtgeslagen ook afscheid te nemen van de personages.
— Isolde
Passage uit het boek
‘Later, net toen ze in slaap dommelde, voelde ze dat Anozie tegen haar aan kroop. Op een toon die niet veel meer was dan een fluistering zei hij: ‘Ik geef niet minder om hem dan jij, Uzoamaka.’
Uzoamaka sloot haar ogen en zei zonder zich om te draaien: ‘Het is één ding om van een kind te houden, maar of datzelfde kind ook het gevoel heeft dat er van hem wordt gehouden is iets compleet anders. Hij is nog jong. Er staan hem nog een hoop mitsen en maren te wachten in zijn leven. Thuis is wel de laatste plek waarvan een kind het gevoel zou moeten hebben dat er niet onvoorwaardelijk van hem wordt gehouden.’
Leesvoorschrift
Zegeningen is een boek waar je even de tijd voor moet nemen en dat je niet even snel tussendoor leest. Zorg dat je een vrij weekend hebt en lekker kunt lezen, met een kopje thee en wat lekkere koekjes bij de hand.
Voor vrouwen of mannen?

50%
50%
Hoe dik is de pil?

Ook gelezen? Hoeveel sterren krijgt dit boek van jou?




+ Er zijn nog geen reacties
Reactie toevoegen