Recensie: Francine Oomen – Hoe overleef ik alles wat anders gaat dan gedacht?
Je hoopt iets, je verwacht iets, je droomt ergens van, maar wat doe je als alles anders gaat dan gedacht? Beschouw je een crisis als een ramp of als een kans? Geef je op of ga je door? En als je doorgaat, hoe dan?
In Rosa’s leven gaat natuurlijk niks zoals gepland. Samen met haar vrienden is ze heel gelukkig in hun zelfgecreëerde paradijs in Portugal: de Geheime Tuin. Maar ze zitten er wél illegaal…
En dan is er de liefde. Oude liefde, nieuwe liefde. Oude-nieuwe liefde. Wat doe je ermee?
Dit boek gaat over jezelf en elkaar (echt) leren kennen. Over risico’s nemen, vriendschap, liefde en het doorzien en doorbreken van patronen.
ISBN: 9789062225644 – Uitgeverij Volt – Aantal pagina’s: 248 – New adult
3 van de 5 sterren – Ies
Recensie in één zin
‘De nostalgische gevoelens om de HOI-serie redden dit boek.’
Hoofdpersonages
Hoe overleef ik alles wat anders gaat dan gedacht? is het directe vervolg op Hoe overleef ik alles wat ik niemand vertel? De personages zijn oude bekenden uit de originele HOI-serie: Rosa, Esther, Jonas. Jurriaan hebben we in het vorige deel al leren kennen, maar ook Neuz en Appie maken hun rentree in dit deel. Eigenlijk zijn de personages niks veranderd ten opzichte van de originele serie, al zijn ze allemaal volwassen geworden (in leeftijd dan, niet per se in gedrag) en hebben ze allemaal hun eigen grote-mensenproblemen.
— Ies
Sfeer
Net als het vorige deel ademt ook dit deel nostalgie. Het is heerlijk om als volwassene terug te duiken in de serie van toen, met de bekende personages. De nostalgie is ook wat dit boek redt, want de verhaallijn leunt dit deel heel erg op het spirituele aspect. Dit is persoonlijk niet zo mijn ding. Verder gebeuren er wederom veel dramatische dingen. Rosa had het in de eerste serie al niet makkelijk, maar dat was nog geloofwaardig. In deze twee nieuwe delen is het tegenslag na tegenslag en saboteert Rosa de hele tijd vooral zichzelf.
— Ies
Schrijfstijl
Francine Oomen weet de sfeer van de originele serie goed over te brengen, waardoor het echt duidelijk is dat deze nieuwe boeken bij de oude serie horen. Toch is dit nieuwste deel het niet helemaal. Of dit ligt aan Joya’s zweverige inbreng, Esthers psychologiepraat of Appies tenenkrommende pubertaaltje weet ik niet, maar ik heb dit boek met minder plezier gelezen dan het vorige deel en de originele serie.
— Ies
Passage uit het boek
‘‘We kennen elkaar al zo lang, meer dan de helft van ons leven. Ik weet nog zo goed dat ik je voor het eerst zag. Toen was je…’
‘Veertien.’
‘Langs het spoor, met je muts en je autolakspuitbus. Je spoot over mijn tag heen. Hoe symbolisch eigenlijk, je maakte meteen al een onuitwisbare indruk.’
Rosa grinnikt.
‘Ik herinner me de uitdrukking in je ogen nog. Zo’n beetje zoals je net keek. Een mengeling tussen “Hou afstand of ik bijt je kop eraf” en… “Kom dichterbij”.’ Neuz trekt haar naar zich toe en fluistert in haar oor. ‘Je hoeft niet bang voor me te zijn, liefje. Niet bang van ons samen. Voor ons. Ik hou van je.’’
Leesvoorschrift
Op een vrije zondagmiddag, met een kop thee of koffie en wat te knabbelen binnen handbereik waan je je weer heel even vijftien als je het nieuwe HOI-boek openslaat.
Voor vrouwen of mannen?

50%
50%
Hoe dik is de pil?

Ook gelezen? Hoeveel sterren krijgt dit boek van jou?




+ Er zijn nog geen reacties
Reactie toevoegen