Werken bij de politie is zeker niet altijd makkelijk. Soms zie je als agent dingen gebeuren die best heftig zijn. Maar er zijn ook momenten die je kippenvel geven van trots.
In dit boek geeft agent Kim van der Weij een uniek kijkje achter de schermen bij de politie. Je komt erachter waarom en hoe ze politieagent is geworden. Natuurlijk vertelt ze over de spannende momenten, maar ook hoe ze dagelijks mensen helpt. Geen verzonnen verhalen zoals op televisie, maar het échte politiewerk.

ISBN: 9789062224357 – Uitgeverij Quokka – Aantal pagina’s: 136 – Kinderboek

4 van de 5 sterren
(4 van de 5) – Eline / (4 van de 5) – Ies

Recensie in één zin

‘Een kijkje in het echte leven van een agent.’

Hoofdpersonages

Politieagent Kim beschrijft het dagelijks leven van agent Kim. Ze beschrijft hoe zij agent is geworden en wat daar allemaal voor nodig is geweest. Ze laat zien wat een agent allemaal bij zich heeft en wat zij zoal meemaakt op een dag.

Welk personage is jou het meest bijgebleven en waarom?

Ies: Kim beschrijft heel goed wat het werk met haar doet en hoe ze omgaat met moeilijke situaties. Je leest vaak over slachtoffers en daders, maar in dit boek gaat het juist over hoe bepaalde zaken beleefd worden door een politieagent. Dat maakt het een interessant verhaal.

Eline: Ik vind het sterk dat Kim zo goed kan omschrijven waar zij zelf tegenaan is gelopen tijdens haar opleiding, wat voor haar lastig is geweest. Dit maakt het een eerlijk verhaal. Ik denk dat het nog krachtiger zou zijn om te lezen waar Kim op dit moment moeite mee heeft.

Sfeer

Wat is de kracht van dit boek qua sfeer? Wat voor gevoel had je gedurende het lezen van dit verhaal?

Eline: Ik heb Politieagent Kim in één ruk uitgelezen. Het boek heeft een mooie opbouw in onderwerpen en de hoofdstukken duren niet te lang. Sommige hoofdstukken zijn grappig en andere weer spannend.

Ies: Ook ik heb het boek in één keer uitgelezen. De hoofdstukken hebben een prima lengte en zijn afwisselend. Dit maakt dat het interessant blijft om het te lezen, er is weinig herhaling.

Schrijfstijl

Wat vond je goed en wat vond je tegenvallen qua schrijfstijl?

Eline: Politieagent Kim is vlot geschreven, vanuit het perspectief van Kim. Doordat je steeds leest hoe zij iets heeft meegemaakt en zij jou als lezer direct aanspreekt, gaat het verhaal nog meer leven. Mijn favoriete hoofdstuk is dat over het vuurwapen, omdat het mij veel nieuwe informatie bracht.

Ies: Ik ben het eens met Eline dat het boek vlot geschreven is. Persoonlijk vond ik het boek een iets te kinderlijke toon hebben, waardoor het oudere kinderen (denk ik) minder aanspreekt, terwijl het onderwerp wél ontzettend interessant kan zijn voor deze leeftijdsgroep.

Heb je eerder iets van deze auteur gelezen?

Eline: Ik volg Kim op de socials, maar heb niet eerder iets gelezen van Shirley Visser. De illustraties die gemaakt zijn door Sabine van der Stadt herkende ik wel vanuit andere kinderboeken.

Ies: Ik kende Kim niet van social media, maar dit deed geen afbreuk aan het boek. Ook de illustrator kende ik niet van andere boeken.

Passage uit het boek

‘‘Kim, heb je weleens geschoten?’ Dat is denk ik wel de meestgestelde vraag aan mij. En dan is mijn antwoord altijd: ‘Nog nooit.’
Had je dat verwacht? Nee, hè? Maar het is echt waar. Niet omdat ik het niet kan, hoor. Ik weet precies hoe het moet. Maar omdat het tot nu toe nog nooit nodig is geweest. En daar ben ik best blij mee.
Als ik voorlichting geef aan klassen of met kinderen praat die later ook agent willen worden, stel ik altijd dezelfde vraag: ‘Wat is volgens jullie het beste wapen dat een agent heeft?’ Dan hoor je: ‘Je pistool!’ of: ‘De taser!’ En dan lach ik en zeg ik vol overtuiging: ‘Nee. Mijn mond. Dát is mijn krachtigste wapen.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Michel de Boer – Een verdacht pakketje

Recensie: Stine Jensen & Ellie Lust – Alles wat (niet) mag