Het begint allemaal tijdens een vlucht van Tasmanië naar Sydney. De vlucht verloopt soepel, maar het leven van iedereen die van boord komt lijkt voorgoed veranderd. Want op deze doodgewone vlucht gebeurt er iets buitengewoons. Een dame, tot dan toe onopvallend, gaat de rijen langs om bij iedereen te ‘voorspellen’ hoe en wanneer ze zullen sterven. Als na een paar maanden haar eerste voorspellingen beginnen uit te komen, worden sommige mensen toch wel heel ongerust… Als je zou weten wat jouw toekomst is, ga je het dan opnemen tegen je lot?

In het boek volgen we het verhaal van de hoofdpersoon Cherry en een aantal van haar medepassagiers wiens dood ze heeft voorspeld tijdens genoemde vlucht.

ISBN: 9789400517950 – A.W. Bruna Uitgevers – Aantal pagina’s: 559 – Literaire thriller

5 van de 5 sterren – Sandra

Recensie in één zin

‘Dat ene moment weet vanaf het begin te boeien, wanneer een lieflijk ogende oude dame tijdens de vlucht van Hobart naar Sydney, zonder aarzeling en met droge ogen, het einde van haar medepassagiers weet te voorspellen.’

Hoofdpersonages

Cherry Hetherington is een krachtige vrouw en de hoofdpersoon van dit verhaal, dochter van Arthur Hetherington en ‘waarzegster’ Mae Mills. Zij voorspelt tijdens de vlucht van Hobart, Tasmanië, naar Sydney, hoe en wanneer haar medepassagiers aan hun einde komen. Daarna valt ze in slaap en wordt pas wakker wanneer ze zijn geland en het vliegtuig bijna is verlaten. Ze heeft geen idee hoeveel tumult en onrust ze heeft veroorzaakt met haar voorspellingen. Haar bijnaam in de media luidt: ‘Dame des Doods!’

De medepassagiers van Cherry zijn:

Leo, een zakenman die getrouwd is met Neve en twee kinderen heeft. Dochter Bridie en zoon Oli.
Volgens de voorspelling krijgt hij een bedrijfsongeval op 43-jarige leeftijd, dat hij niet zal overleven. Hij is nu 42.

Ethan is naar Hobart gevlogen vanwege de begrafenis van zijn goede vriend Harvey. Hij heeft zijn pols gebroken tijdens een klimongeluk. Hij komt om door geweld op 30-jarige leeftijd, zo beweert de ‘Dame des Doods’ tenminste. Hij is nu 29 jaar…

Eve en Dom (Dominique) Archer-Fern zijn een jong stel op huwelijksreis. Ze zijn in hun huwelijksoutfit het vliegtuig ingestapt, waar ze al snel spijt van krijgen. De voorspelling bij Eve was dat zij zou sterven door partnermoord. Met een partner die slaapwandelt en dan niet meer weet dat hij dit heeft gedaan, houdt dit de gemoederen flink bezig. Dom houdt het volgens de voorspelling nog wel even vol, tot zijn 93^e.

Allegra Patel is de beeldschone stewardess die haar 28^e verjaardag viert tijdens de vlucht en ook op deze leeftijd aan zelfbeschadiging komt te overlijden. Aldus de voorspelling van Cherry.

Paula en Matt Binici krijgen te horen dat hun zoontje Timmy op 7-jarige leeftijd komt te verdrinken. In het vliegtuig is hij echter nog een baby. Paula zorgt ervoor dat Timmy zo’n beetje bij elke zwemvereniging in de buurt ingeschreven staat voor zwemles, want zwemmen zal hij. Bijna op het obsessieve af sleept ze hem elke keer het water in! Later zien we Timmy terug op de Olympisch Spelen…
— Sandra

Sfeer

In Dat ene moment, word je, zodra je met lezen begint, meegezogen in het verhaal. De spanning is mooi opgebouwd en de hoofdpersonen zijn goed uitgedacht, waardoor het boek zich maar moeilijk laat wegleggen. Je wilt zo graag weten hoe dit afloopt en of alle gemaakte voorspellingen uitkomen… Tot laatste letter weet Dat ene moment te boeien, het is echt een zeer intrigerend verhaal. Gewoon fantastisch om te lezen!
— Sandra

Schrijfstijl

Dat ene moment is prettig geschreven en leest heerlijk weg. De schrijfstijl van Liane Moriarty is vlot en humoristisch. Het verhaal is goed en zorgvuldig opgebouwd, vanuit verschillende perspectieven. Heden en verleden wisselen elkaar in een rap tempo af, waardoor je een steeds beter beeld krijgt van alle hoofdrolspelers.
— Sandra

Passage uit het boek

‘Ik ging aan boord na een heel erg lange jongeman in een blauwe trainingsbroek en een wit T-shirt. Hij deed me denken aan de heel lange jonge jongen van wie ik ooit hield. Ik zei tegen mezelf dat veel jonge mannen zo’n kwetsbare nek hebben. Het is het contrast tussen hun brede schouders en jongensachtige haarlijnen die je hart breekt.
Iemand vroeg of hij basketbal speelde en hij zei van niet. Hij antwoordde geduldig, al kon ik uit zijn toon opmaken dat die vraag vaak aan hem werd gesteld.
Een vrouw zei: ‘Ik hoop dat je in de exitrij zit,’ en hij zei ja, hij boekte altijd de exitrij, en de vrouw zei dat dat verstandig was.
Ik dacht aan de eerste keer dat mijn eigen lange jongeman aan boord van een vliegtuig stapte en dat hij toen vast niets wist van exitrijen. Ik was bang om te worden meegesleurd door een gigantische rivier van herinneringen.
Ik liet mijn instapkaart zien aan de stewardess, die zo adembenemd mooi was dat ik wilde stoppen om haar eens goed in me op te nemen, als een soort zeezicht. `’Welkom aan boord’, zei ze met een glimlach. ‘Vier D. Aan uw linkerkant’. ‘Ik was opgelucht, want ze deed me niet aan iemand uit mijn verleden of mijn heden denken, ze symboliseerde of betekende niets behalve jeugd en schoonheid, en ik dacht dat alle onzin nu voorbij was, maar toen zag ik de steward: een jongeman. Ook aantrekkelijk. Blond haar dat vakkundig van zijn voorhoofd was gekamd en groene ogen. Ik kreeg meteen een afschuwelijk gevoel in mijn maag, alsof je zomaar in het niets stapt tijdens een droom. Hij leek me niet te herkennen en ik dacht: maar hoe kan dat? Is hij het dan misschien gewoon… vergeten? Er was absoluut geen twijfel mogelijk. Hij was het, honderd procent zeker. Ik bleef niet staan. Als je aan boord van een vliegtuig stapt, ben je een blik soep op een lopende band. Ik ging naar mijn stoel.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Liane Moriarty – Drie wensen

Recensie: Madelein Kerseboom - Noodlanding