Chateau De Haar, Haarzuilens, 10 december 1922. Barones Hélène van Zuylen van Nyevelt van de Haar, née de Rothschild, heeft het grote genoegen om u uit te nodigen voor een Bal Napoleon. Alle aanwezigen worden verwacht in vol tenue Napoleon, of desnoods Josephine…

Joop ter Heul en Nettie van Wely tot Woudenberg zijn uitgenodigd om met kerst te komen logeren op Kasteel de Haar in Haarzuilens. Het hoogtepunt van de logeerpartij is een gemaskerd bal waarvoor iedereen zich als Napoleon moet verkleden. Tijdens het bal wordt een van de Napoleons vermoord. Maar door wie, en hadden ze wel de juiste te pakken? Als ze tot overmaat van ramp ingesneeuwd raken met de moordenaar is het aan Joop, Nettie en Hélène om de zaak zo snel mogelijk op te lossen…

ISBN: 9789697592241 – Uitgeverij Doffeltje – Aantal pagina’s: 302 – Thriller, Spanning

5 van de 5 sterren – Sandra

Recensie in één zin

‘Moord in kasteel de Haar is een humoristische thriller, waarbij Barones Sherlock – zoals ze door haar vriendinnen op het kasteel wordt genoemd – met gevaar voor eigen leven een bijzondere moordzaak weet op te lossen.’

Hoofdpersonages

Voordat het verhaal begint heeft Liz Luyben een pracht van een overzicht gemaakt van alle personages die in Moord in kasteel de Haar voorkomen en dat is heel prettig. Het zijn er namelijk best veel en ze hebben stuk voor stuk prachtige namen; het is fijn om dan af en toe even terug te kunnen bladeren wie ook alweer wat is.

Joop ter Heul (Josephine van Dis – ter Heul) is de heldin uit de jeugdboeken van Cissy van Marxveldt. Joop is inmiddels volwassen en getrouwd met Leo, ze hebben samen een kind. Joop is avontuurlijk aangelegd en dol op actie.

Barones Simonette van Wely tot Woudenberg is een oude schoolvriendin van Joop, die, sinds ze weduwe is, af en toe als detective werkt. En met succes, haar bijnaam is dan ook ‘Barones Sherlock’!
In het dagelijkse leven wordt ze Nettie genoemd. Ze leeft in onmin met de familie van haar overleden man, Emiel.

Barones Hélène van Zuylen van Nijevelt is de rijke erfdochter van de Rothschild-familie. Ze is een vriendin van Joop en de echtgenote van Baron Etienne van Zuylen van Nijevelt, erfgenaam van Kasteel de Haar. Het kasteel heeft zolang het hun bezit is een ware metamorfose ondergaan. Hélène is dol op mensen om haar heen en organiseert heel graag bijzondere themafeesten.
— Sandra

Sfeer

Liz Luyben heeft Kasteel de Haar zodanig beschreven dat je er echt een hele goede voorstelling van kunt maken. Niet alleen van hoe het kasteel er met de slotgracht en omliggende tuinen uitziet, maar zeker van de bijzondere bewoners en hun gasten. Haar ervaring als gids in het kasteel en de herinneringen uit haar jeugd heeft ze hierbij goed kunnen gebruiken; een waardevolle aanvulling! De spanning heeft ze goed opgebouwd, zonder dat ze ook maar iets verklapt richting mogelijke dader(s). Het plot zit dan ook prachtig in elkaar!
— Sandra

Schrijfstijl

Moord in kasteel de Haar is in een vlotte schrijfstijl geschreven, doorspekt met de nodige humor en prachtige details. Vanaf de eerste bladzijde word je meegezogen in het verhaal. De personages spreken echt tot de verbeelding en de spanning wordt geleidelijk opgevoerd. Het is gewoon een prettig boek om te lezen, waarbij de gebeurtenissen elkaar vlot opvolgen en er regelmatig een grijns op je gezicht verschijnt.
— Sandra

Passage uit het boek

‘Joop zette haar tweepuntige steek een beetje schuin en streek de kokarde glad. Stond enig. Ze moest vaker als Napoleon op gelegenheden verschijnen. De hoge zwarte beenkappen, de nauwsluitende witte broek, een rode sjerp: het gaf haar een zeker je ne sais quoi.
‘Ben je zover, Nettie, old chap?’ vroeg ze. Nettie stond al aan haar witte broek te plukken.
‘Ik weet niet of ik zo…’
‘Kom op Nettie, je bent echt schitterend!’ zei Joop oprecht. ‘Je had in de negentiende eeuw geboren moeten worden!’
‘Napoleon werd in 1769 geboren’, zei Nettie afwezig, terwijl ze zonder succes probeerde om de broek iets van haar benen af te trekken. De broek zat als een tweede huid om haar schitterende achterwerk. Een derrière die een standbeeld verdiende, dacht Joop. In brons gegoten. ‘En ik denk niet dat ik dat zou willen,’ zei Nettie.
‘Wat niet zou willen?’ vroeg Joop die even kwijt was waar ze het hiervoor over hadden gehad.
‘Geboren worden in 1769. Al was het maar vanwege het gebrek aan tandartsen.’’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Donna Ashcroft – Kerstmis in de Schotse Hooglanden

Onze leestips voor de zomer