Wanneer influencers Adele en Jack een crowdfundingvideo plaatsen, biedt een mysterieuze weldoener aan een oud Frans kasteel voor hen te kopen. Het is de reddingsboei die ze nodig hebben om hun relatie na een moeilijke periode te herstellen. Adele post video’s terwijl ze het grote gebouw renoveert, voor duizenden volgers. Maar het kasteel is niet wat het lijkt en de lokale gemeenschap is verre van gastvrij. Dan stoppen Adeles posts plotseling. Haar zus Erin reist naar Frankrijk om poolshoogte te nemen, maar het stel is verdwenen. Erin moet de schokkende waarheid ontrafelen achter waarom de anonieme investeerder Adele en Jack überhaupt hun droomhuis schonk…

ISBN: 9789026171789 – Uitgeverij De Fontein – Aantal pagina’s: 368 – Literaire thriller

5 van de 5 sterren
(5 van de 5) – Sandra / (4 van de 5) – Frederique

Recensie in één zin

‘Het chateau is een weergaloos spannende thriller waarin Erin Davenport op zoek gaat naar haar jongere zusje en vlogster, Adele, die sinds kort op kasteel Bellay in Frankrijk woont en sinds oudejaarsavond niet meer heeft gereageerd op telefoontjes en berichten.

Hoofdpersonages

Erin Davenport is 32 jaar en de oudere zus van Adele. Ze heeft al tijdlang de zorg voor haar moeder op zich genomen, die borstkanker heeft en bij haar inwoont. Erin is IC-verpleegkundige in Bournemouth, Engeland. Door een verkeerde inschatting op haar werk (die gelukkig goed afliep) is ze momenteel op non-actief gesteld. Gebeurtenissen uit haar jeugd maken dat ze bang en onzeker is aangelegd. In Het chateau ontwikkelt ze zich als een zeer krachtige en sterke vrouw.

Adele Davenport is het zes jaar jongere zusje van Erin. Ze is vlogger en influencer in haar vrije tijd. Ze droomt er al tijden van om ooit op een kasteel in Frankrijk te wonen en gaat hiernaar op zoek. Wanneer ze Chateau Bellay tegenkomt, een zeventiende-eeuws landhuis ten zuiden van de Bourgogne in het hart van de wijnstreek Côte Chalonnaise, is ze gelijk verkocht. Ze hoopt via een crowdfundingsactie haar saaie leventje vaarwel te kunnen zeggen. Ze is egocentrisch en loopt haar hele leven al weg voor verantwoordelijkheid en alles wat haar pijn zou kunnen doen. Ze is een probleemoplosser, maar tegelijk ook superslordig.

Adele woont samen met Jack, wiens humeur net zo veranderlijk is als het weer. De ene keer is hij zachtaardig, attent en zelfverzekerd, de andere keer is hij somber, depressief en een stiekeme drinker. Hij werd tien maanden geleden bij de gemeente ontslagen, waar hij zeven jaar heeft gewerkt.

Delphine werkt en woont in het Franse dorpje, waar het kasteel op de hoek ligt. Zij is bijna de enige van de dorpsbewoners die vriendelijk is voor de zusjes en werpt zich op als vriendin.

Welk personage is jou het meest bijgebleven en waarom?

Sandra: In het begin is Adele duidelijk op de voorgrond, een mooi verwend meisje dat altijd gewend is om haar zin de krijgen. In de loop van het verhaal zie je Erin sterker, krachtiger en doortastender worden en verandert dit dus. Mooi om te lezen dat de zusjes ook weer naar elkaar toe groeien door alle gebeurtenissen.

Frederique: Ik denk dat Erin mij het meeste bijgebleven is. Aan het begin is ze vooral boos dat ze naar Frankrijk moet rijden om te kijken waarom Adele niet reageert op haar berichten en heeft ze niet echt een plan. Later in het verhaal heeft ze echt een plan en gaat ze heel daadkrachtig te werk om haar zus te vinden.

Sfeer

Wat is de kracht van dit boek qua sfeer? Wat voor gevoel had je gedurende het lezen van dit verhaal?

Sandra: De sfeer en spanning worden in toenemende mate goed opgebouwd, lekker geheimzinnig en ook een beetje sprookjesachtig. Het is prima in tijd weggezet met mooie personages waar je meer van wil weten. Doordat de gebeurtenissen elkaar snel opvolgen, laat het boek zich moeilijk wegleggen. Het is gewoon een ontzettend spannend en ijzingwekkend verhaal met een onverwachte ontknoping. Adembenemend. Helemaal top!

Frederique: Het boek heeft echt meteen een raadselachtige sfeer: verdwenen mensen, verlaten kasteel en norse dorpsbewoners die niet willen helpen. Je weet als lezer nog niet zo goed wat er aan de hand is, maar je voelt aan dat er iets niet klopt. Als je verder komt in het boek slaat het raadselachtige echt om in bloedstollende spanning en is het boek niet meer weg te leggen, het moet gewoon uit.

Schrijfstijl

Wat vond je goed en wat vond je tegenvallen qua schrijfstijl?

Frederique:  Ruth Kelly heeft een pakkende schrijfstijl en weet op heel kunstige manier superspannende scènes neer te zetten. Door dingen juist niet of maar half uit te spreken worden gebeurtenissen en personages in het boek nog geheimzinniger, waardoor je al heel snel helemaal in het verhaal zit.

Sandra:  Ik ben helemaal om en kan niets ontdekken wat me tegenviel aan de schrijfstijl van Ruth Kelly. Het chateauis lekker vlot geschreven en helemaal naar deze tijd. De opbouw van het verhaal was deels chronologisch en deels ingevuld met al dan niet uitgezonden vlogberichten, nieuwsberichten over de zoektocht naar het vlogstel en reacties van een volger. Het taalgebruik was niet al te ingewikkeld en ook waren er geen ellenlange zinnen. Niets meer aan doen!

Heb je eerder iets van deze auteur gelezen?

Sandra en Frederique: Nee, ik heb nog niet eerder iets van Ruth Kelly gelezen, maar haar andere boek De Villa staat nu zeker op onze lijst.

Passage uit het boek

‘Adele. De gedachte aan haar en de reden dat ik deze rit van twaalf uur naar Oost-Frankrijk heb gemaakt, vervult me met woede. Mijn zelfingenomen zusje.
De woede zwelt aan als een storm, en ik word zo verteerd door wrok dat ik niet merk dat de omgeving veranderd is. De bomen zijn uiteen geweken en de gloed van de ondergaande zon heeft zich door de hemel verspreid.
Het verschijnt als een fata morgana op de open plek, glinsterend door een glazuurlaag sneeuw: het chateau.
Adeles filmpjes hebben er geen recht aan gedaan. Het kasteel doorboort de hemel met zijn grote en kleine toren en is in werkelijkheid nog veel groter en indrukwekkender. Ik rem af tot een slakkengangetje en neem het uitzicht met ingehouden adem in me op. Perfect geproportioneerd – even hoog als breed. Opgetrokken uit botergele kalksteen en ramen omrand met graniet, als smokey eyeliner. Er zijn saliegroene luiken en de bovenkamer heeft een Frans balkon. Het dak is bezaaid met dakkapellen, puntig als heksenhoeden.
In het midden van de binnenplaats staat een fontein. Een standbeeld van een vrouw die een kind wiegt, gekleed in een gewaad waarvan de bleke plooien losjes om haar heupen vallen. Ik stel me voor hoe het hier in de zomer moet zijn, als het geklater van het fonteinwater over het landgoed zweeft.
Het gebouw, oogverblindend in de laatste lichtstralen, eist de aandacht op. Het straalt arrogantie uit. Ik heb honderden jaren overleefd. Ik heb heviger stormen doorstaan dan jij ooit zult meemaken. Kijk naar mij.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Donna Ashcroft – Kerstmis in de Schotse Hooglanden

Recensie: Laura Wood – Achter de schermen