Na een traumatische ervaring bij de Amsterdamse politie keert Alex Nievelsteijn terug naar zijn geboorteplaats in Zuid-Limburg om leiding te geven aan het coldcaseteam. Een vermissingszaak van een jonge moeder leidt tot de jacht op een seriemoordenaar. Intussen wordt Limburg opgeschrikt door de gruwelijke vondst van menselijke botten in een groeve. In de serie De Mergellandmoorden laat Michael Berg een ander Zuid-Limburg zien dan dat van de toeristenfolders. Achter het lieflijke heuvellandschap gaat een wereld schuil van vriendjespolitiek, corruptie, seksueel misbruik en moord.

ISBN: 9789026346750 – Ambo|Anthos – Aantal pagina’s: 440 – Thriller

4 van de 5 sterren – Amarins

Recensie in één zin

‘Een goed uitgewerkte thriller van eigen bodem, met een geweldig plot!’

Hoofdpersonages

Alex Nievelsteijn is het hoofdpersonage in Terugkeer. Michael Berg heeft met Alex een intrigerend en soms ook een wat mysterieus personage neergezet. Na jaren bij de Amsterdamse politie gewerkt te hebben, wil hij een frisse start maken en gaat hij bij de politie in Limburg aan de slag. Met een moeilijke vader, een zusje met een beperking en alles wat er in Amsterdam is gebeurd heeft Alex het af en toe zwaar. Toch weet hij zich goed staande te houden en weer van zijn werk in Limburg te genieten. Naast Alex zijn er allerlei personages die aanbod komen in het boek. Sommige zijn goed uitgewerkt, andere wat minder. Ik had bijvoorbeeld net wat meer details willen lezen over de gemoedstoestand en emoties van Kelly.
— Amarins

Sfeer

De locatie is voor deze thriller absoluut goed gekozen. De Limburgse natuur met kleine landweggetjes en de Mergelgroeve geven net dat stukje extra sfeer aan dit verhaal. Het is een thriller die je vanaf de eerste bladzijde intrigeert en bezighoudt. Het verhaal kent veel gebeurtenissen en naarmate je verder komt, wordt de spanning goed opgevoerd. Richting het einde kun je dit boek niet meer wegleggen, want je moet weten hoe dit eindigt. Terugkeer kent een geweldig en goed uitgewerkt slot maar vervolgens word je dan als lezer achtergelaten met een open einde. Dit nodigt uit om het vervolg, Vergelding, te gaan lezen. Dit is inmiddels verschenen!
— Amarins

Schrijfstijl

De schrijfstijl van Terugkeer is makkelijk, vlot en vol vaart. De vele gebeurtenissen die de revue passeren maken dat je geboeid blijft. Alles is met detail beschreven en daardoor kun je helemaal opgaan in dit spannende verhaal. De details zijn soms van gruwelijke aard, maar helemaal passend in het verhaal en nergens storend. Het maakt het alleen maar spannender. Voor je het weet is het verhaal uit en blijf je een klein beetje gedesillusioneerd achter vanwege het open einde. Maar ook dat heeft de auteur uiteindelijk prima gedaan, want als lezer moet je gewoon de volgende roman wel gáán lezen!
— Amarins

Passage uit het boek

‘Achter de openstaande deur gaapt een zwart gat. Geen buitenverlichting, alleen duisternis. Ze spitst haar oren. De lage bromtoon. Ongetwijfeld afkomstig van de windmolen. In de verte zijn vrachtauto’s te horen. Een snelweg? Voor de rest is het doodstil. Geen regen, geen wind, geen teken van leven. Waar is hij? Terwijl ze de openstaande deur nadert, probeert ze met haar ogen door het donker te prikken. Dan ziet ze hem zitten, Op een van de middelste treden van de stenen trap, zijn rug naar haar toe. Hij waant zich onbespied. In alle rust blaast hij de rook voor zich uit. Dit is haar kans. Ze sluipt naar hem toe, de vork in haar rechterhand klemmend, haar bik op zijn vette brede nek. Daar moet de vork in. Zo hard mogelijk. Wanner ze wil uithalen, draait hij zich plotseling om en grijpt haar been. Ze wankelt. ‘Vuile hoer dat je bent!’’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Winactie: Michael Reefs - Het verdwenen eiland…

Recensie: Jo Claes – De doden moeten hun getal hebben