Jakob Weber is inspecteur van politie in Bodø, een grote Noorse stad net ten noorden van de poolcirkel, waar in de winter het noorderlicht de nachten groen kleurt en in de zomer de zon altijd schijnt. Weber werkt samen met Noora Yun Sande, een jonge rechercheur die haar prestigieuze baan in Oslo heeft opgegeven om in het afgelegen Bodø te komen werken.

In Henningsvær op de Lofoten wordt een tiener dood aangetroffen op het voetbalveld midden in het dorp. Waarom ging de jongen zo dun gekleed naar buiten in de ijskoude nacht? Is er sprake van een tragisch ongeval of… Tegelijkertijd wordt in Bodø het lichaam van een man gevonden. Hij ligt aan de waterkant en het lijkt op een verdrinkingsongeluk. De man draagt dure kleding, heeft geen identiteitspapieren, maar wel een ketting met een vreemd symbool om zijn nek.

Jakob en zijn team worden op de twee zaken gezet. De druk om de misdaden op te lossen is groot, maar Jakob kan zich moeilijk concentreren. Zijn moeder is stervende, een paar oude, onopgeloste moordzaken blijven hem achtervolgen en collega’s blijken niet wie ze beweren te zijn.

ISBN: 9789463091022 – Uitgeverij Marmer – Aantal pagina’s: 320 – Thriller

5 van de 5 sterren – Sandra

Recensie in één zin

‘Stil als de sneeuw is een ijzingwekkende thriller, waarin de dood van een tiener en een verdrinkingsgeval ogenschijnlijk niets met elkaar te maken te hebben…’

Hoofdpersonages

Jakob Weber is een politie-inspecteur in Bodø, een grote stad ten noorden van de poolcirkel in Noorwegen. Hij heeft een broer in Denemarken, Anders, maar woont samen met zijn jongere halfbroer, Ola André en Garm, een jackrussellterriër. Ze hebben dezelfde vader (Manfred Weber), maar een andere moeder. Met Eva, zijn moeder, gaat het niet goed. Ze is dementerend en heeft onlangs een beroerte gehad. Hierdoor heeft Jakob niet altijd de focus op zijn werk.
Een jaar eerder is hij zijn vriendin Lise verloren.

Noora Jun Sande is een jonge rechercheur. Een eenzame vrouw, die bij haar vriendin Ellen, woont. Ellen probeert Noora regelmatig te koppelen aan een man, maar tot nu toe zonder resultaat.
Ze heeft haar prestigieuze baan in Oslo opgegeven om in het afgelegen Bodø te komen werken. Waarschijnlijk om te kunnen ontsnappen aan haar moeder en stiefvader.

Enok Leivset werkt bij visafslag van Straumsfjord & Søhn en is getraumatiseerd door de oorlog in Afghanistan. Door een boobietrap-explosie werd hij weggeblazen en verloor hij zijn hond Keno. Enok heeft met enige regelmaat last van ‘ontsporingsdagen’, waarin hij het verleden herbeleeft en het heden vergeet. Twee verschillende levens die ingekapseld zijn in hetzelfde lichaam. Zijn nieuwe hond, Sergeant, waakt over hem.

Sigrid Malmsten is journaliste en werkt bij de NRK Nordland. Sigrid, Jakob en Ola André eten af en toe eten ze samen, maar er zijn duidelijke scheidslijnen tussen werk en privé.

Inspecteur Råkstad staat aan het hoofd van het team in Bodø.

Einar Eriksen is het hoofd van het politiebureau in Svolvær, Lofoten. Hij lijdt aan frontotemporale dementie en drinkt daardoor meer dan goed voor hem is. Jakob en Einar zijn geen vrienden.
— Sandra

Sfeer

Vanaf het moment dat je met lezen begint, word je meegezogen in het verhaal. De spanning is gelijk aanwezig, vanwege de onheilspellende sfeer die is neergezet. Dit neemt niet af naarmate je verder leest. Top! De verschillende personages zijn goed gekozen en hebben stuk voor stuk een behoorlijke rugzak, wat ze extra interessant maakt. Stil als de sneeuw moet je gewoon uitlezen, want de spanning is anders niet te doen. Adembenemend!
— Sandra

Schrijfstijl

Ørjan Karlsson heeft een prettige schrijfstijl, waarbij korte en lange zinnen goed worden afgewisseld. De auteur weet de personages en gebeurtenissen zeer gedetailleerd te beschrijven, waardoor je als het ware weet waar je bent en wie je voor je hebt. Het tempo ligt hoog en ook speelt de dialoog een grote rol, waardoor Stil als de sneeuw lekker wegleest.
— Sandra

Passage uit het boek

‘Ola André kwam naast hem staan. ‘Heb je afscheid van haar genomen?’ fluisterde Jakob.
Zijn broer knikte. Hij stond met gebalde vuisten. Slikte. Vocht tegen de tranen. Jakob legde zijn hand op zijn schouder. Zag de wasem van hun adem op het raam. Achter hen wachtte de arts in stilte. Een wezen buiten de tijd. Oneindig geduldig.
‘Kijk’, riep Ola André uit en hij wees schuin naar boven. De loodgrijze lucht was verdwenen. Hij was vervangen door een eindeloze hoeveelheid wit, van sneeuw die een zachte, horizontale golf vormde op weg naar de stad.
De eerste vlokken daalden langs het raam. Grote, droge vlokken die smolten zodra ze de grond raakten. Maar Jakob wist dat deze sneeuwval de stad in een koele omhelzing zou hullen. De zwarte vlakken zouden uitgewist worden en Bodø en de omringende bergen laten oplichten in de poolduisternis.
Hij kneep even in de schouder van Ola André, draaide zich om en ontmoette de blik van de arts. Knikte. Een stille bevestiging.
Meer was er niet nodig.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Ørjan Karlsson- Iselin was bijna thuis

Recensie: Satu Rämö - Rósa en Björk