Ronja, haar grote zus Melissa en haar vader wonen in Tøyen, een volksbuurt in Oslo. Kerstmis staat voor de deur en Ronja wil voor het eerst van haar leven een eigen kerstboom. Haar vader, die te vaak en te veel drinkt, is net weer zijn baan kwijt. Met de hulp van een vriend, de conciërge, bezorgt Ronja hem een baan op de kerstbomenmarkt. Een paar dagen lang lijkt alles goed te komen: haar vader blijft nuchter, er is fatsoenlijk eten en misschien komen er zelfs kerstcadeautjes aan. Maar als hij weer begint te drinken, lijkt een gelukzalige kerst in gevaar te komen.  Melissa ziet geen andere keuze dan het over te nemen op de kerstbomenmarkt en Ronja helpt haar zo goed als ze kan. Het werk is loodzwaar, de baas is streng en het is ijskoud. Maar er zijn ook drie wijzen, een ster en een magisch bos…

ISBN: 9789083572499 – Uitgeverij Koppernik – Aantal pagina’s: 144 – Novelle

4 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘Een wintersprookje: warm, wrang en confronterend.’

Hoofdpersonages

Stargate beschrijft een paar weken uit het leven van Ronja en haar oudere zus Melissa. Het leven is hard en koud voor Ronja en Melissa, zeker nu hun vader weer aan het drinken is geslagen en voor de zoveelste keer zijn baan is verloren. Ronja en Melissa proberen er zelf het beste van te maken, maar kan je dat verwachten van twee jonge kinderen? Hoeveel verantwoordelijkheid kunnen zij dragen?
— Isolde

Sfeer

Op de cover staat ‘kerstvertelling’ en Stargate speelt zich inderdaad in de aanloop naar de kerstdagen af. Maar kerst is in mijn ogen niet meer dan de setting. De kern van het verhaal is dieper en kan zich op ieder moment van het jaar afspelen. De kou en het contrast tussen het leven van Ronja en Melissa en van anderen die het wel goed hebben versterken de kern van het verhaal. Het is een mooi wintersprookje, een variant op Het meisje met de zwavelstokjesvan Andersen.
— Isolde

Schrijfstijl

Stargate is een boek van maar 144 bladzijden en als je er eenmaal voor gaat zitten, heb je het ook zo uit. Ingvild H. Rishøi heeft een prettige schrijfstijl. Het boek is toegankelijk, goed leesbaar en bevat tegelijk tientallen prachtige zinnen.
— Isolde

Passage uit het boek

‘Mensen komen met boodschappentassen uit de Spar en duwen kinderwagens door de sneeuw, ze rennen met dansende rugzakken naar school, en in de grote pauze staat de conciërge bij de pilaar van de poort te roken. Dan smelt de sneeuw en liggen de dorre kerstbomen voor de flats, en de grasvelden worden groen en zitten vol met paardenbloemen, zo gaat het verder: mensen lopen recht, waggelen en lopen weer recht, baby’s worden geboren en oude mensen gaan dood, en in de grote pauze leunt de conciërge tegen de pilaar van de poort, hij blaast rookwolken naar de hemel.
Dan denkt hij aan mij. Want hij begreep alles, dat begrijp ik nu. Dan kijkt hij langs de daken van de huizen omhoog en herinnert zich alles.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Mireille Geus – Vijftig seconden

Recensie: Kim Jenneskens – Hartloper