In een tijd van ratelende stoomtreinen en rokende fabrieksschoorstenen vechten Effie en Millie, een albinotweeling, voor hun plek in een maatschappij die geen ruimte heeft voor wie anders is. Na een ongeluk belanden ze in het kabinet van de mysterieuze showmeester Mac. Een plek waar verhalen tot leven komen en dromen tastbaar worden. Waar mensen worden tentoongesteld omdat ze afwijken, maar elkaar ook vinden in hun anders-zijn. Voor het eerst voelen Effie en Millie dat ze niet alleen zijn.
Maar schijn kan bedriegen. Achter de schittering van de show wacht een harde waarheid: kun je leven in een wereld die je alleen waardeert zolang je een spektakel bent?

ISBN: 9789062225859 – Uitgeverij Volt – Aantal pagina’s: 310 – Young adult

5 van de 5 sterren – Ies

Recensie in één zin

‘Een hoopvol en ontroerend verhaal over anders-zijn en de moed die nodig is om jezelf te durven zijn.’

Hoofdpersonages

Effie en Millie zijn een albinotweeling die na de dood van hun moeder terechtkomen bij Macs Rariteitenkabinet. Elke avond spelen ze voorstellingen, samen met hun medebewoners, die net als zij ‘freaks’ zijn. Effie wil het liefst zo snel mogelijk weer weg, terwijl Millie zich voor het eerst in haar leven op haar plek voelt. De andere bewoners van het Kabinet zijn precies zo liefdevol en gastvrij als je zou verwachten van mensen die door de maatschappij worden uitgestoten en alleen elkaar hebben. Vanaf het eerste moment dat Effie en Millie er terechtkomen, worden ze opgenomen in de groep en als lezer voel je de liefde en saamhorigheid die ze voor elkaar hebben.
— Ies

Sfeer

Eigenlijk is het een heel treurig gegeven: mensen die door de maatschappij als freaks worden gezien, omdat ze anders zijn dan gemiddeld en hun geld moeten verdienen met het tentoonstelling van die ‘afwijkingen’. Toch is Fluister het tegen de sterren geen treurig boek. Er gebeuren zeker verdrietige dingen, maar het is ook een heel hoopvol boek. Alle personages hebben hun dromen en ze laten zich niet tegenhouden door hun ‘afwijking’.
— Ies

Schrijfstijl

Het verhaal leest enorm vlot en prettig, je wordt direct meegesleurd in het leven van Effie en Millie. Wat mij betreft stopt het boek veel te vroeg en juist op een moment dat het nog interessanter wordt dan het al is. Verder wordt het verhaal afgewisseld door passages die zich jaren later afspelen. Een ‘onbekende’ man leest het verhaal van Effie en Millie en denkt met weemoed terug aan Effie en wat hij voor haar voelde. Wat mij betreft zijn deze passages overbodig. Ook zonder weet je als lezer precies wat Mac voor Effie voelt en het voegt weinig toe in de verhaallijn.
— Ies

Passage uit het boek

‘‘Komt dat zien, dames en heren, komt dat zien!’
Macs stem klinkt boven de muziek uit. Zijn stem zit vol drama en sensatie.
‘De vrouw die haar eigen armen opat! De dikste man ooit! Cygnini, de zwaan op het touw, de ene keer man, de andere keer vrouw. Breng een bezoekje aan Lepracan, de kabouter uit Ierland die je wensen uit kan laten komen. Vanavond is alles mogelijk!’
Mannen in werkoveralls en vrouwen met schorten vol vlekken verdringen zich om een glimp van Mac op te vangen. Hij gooit de ballen in de lucht en vangt ze behendig weer op.
‘Laat je verbeelding je meenemen op een magische reis door Macs Rariteitenkabinet.’
Zijn ogen glinsteren in de schemering. Hij is hier duidelijk voor gemaakt, de showmeester, de man die in het middelpunt van de belangstelling staat, en ik kan mijn ogen niet van hem afhouden.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Saskia de Coster – Net echt

Recensie: Elle McNicoll – Toverslag