Recensie: Rita Spijker – Uit liefde | Boekiewoogie

Bij Zelda’s echtgenoot Arthur wordt ongeneeslijke kanker geconstateerd. Tegen haar wens in weigert hij reguliere behandeling en kiest voor alternatieve geneeswijzen. Zelda worstelt met hun verschil van mening, is hun huwelijk, ook al zijn ze al 45 jaar bij elkaar, hier wel tegen opgewassen? Mag je überhaupt een terminaal zieke echtgenoot verlaten?
Dan neemt het leven een nog grotere, bizarre wending. Om de kanker te kunnen genezen, zo beweert de alternatieve arts, moet de oorzaak ervan – het geheim – weggehaald worden. En Arthur doet een ongelooflijke bekentenis.

ISBN: 9789460686771 – Uitgeverij Marmer – Aantal pagina’s: 224 – Literatuur

*****

4 van de 5 sterren – Amarins

Start scrollen!

Vanaf hier weet je binnen één minuut of dit boek bij je past.

Recensie in één zin

‘Dit boek geeft een bijzonder inkijkje bij een ernstig zieke die absoluut vertrouwen heeft in een alternatieve manier van herstel.’

Hoofdpersonages

*****

Hoofdpersonages in dit verhaal zijn Zelda en haar echtgenoot Arthur. Arthur is ernstig ziek en maakt keuzes voor herstel die niet overeenkomen met de verwachtingen van Zelda. Hierdoor komt de relatie op scherp te staan. Als Arthur dan ook nog een geheim uit het verleden opbiecht, is Zelda verbijsterd. Het accepteren van keuzes en verleden speelt haar parten en haar gevoelens schieten alle kanten op. Ze wordt door emoties overmand en heen en weer geslingerd tussen gevoel en verstand.
— Amarins

Sfeer

*****

De spanning tussen de beide hoofdpersonages voel je, al is dit niet gedurende het hele verhaal het geval. Het verhaal kent veel wijzigingen in tijdsperspectief en daardoor is het soms lastig om bij de les te blijven. De heftigheid van de emoties en gevoelens wordt hierdoor soms wat afgezwakt. Toch is de sfeer goed en geeft het boek een goed inkijkje in een proces tussen partners wanneer er een heftige ziekte op hun pad komt en ze samen door een diep dal gaan.
— Amarins

Schrijfstijl

*****

Het verhaal is vlot geschreven, gebeurtenissen volgen elkaar snel op en je wil alleen maar verder lezen. Zoals al even aangestipt bij de ‘sfeer’ was het door de vele wisselingen in tijdsperspectief soms lastig om het verhaal altijd even goed te volgen. Je krijgt het gevoel dat het hier en daar van de hak op de tak gaat en daardoor wordt het soms rommelig. Gelukkig doet dit meer af aan de sfeer dan aan het leesplezier. Voor je het weet is het verhaal uit en blijf je met gevoelens achter waarvan je niet zo goed weet wat je er mee moet.
— Amarins

Passage uit het boek

‘Mijn knieën werden slap en ik viel tegen de bank aan. Ik trilde zo dat ik de telefoon nauwelijks kon vasthouden en mijn hart ging tekeer. De schok maakte dat ik mijn vragen gillend de telefoon in spuugde. Hij herhaalde telkens maar dat het hem speet maar dat dit móést van zijn nieuwe dokter. Ik verbrak de verbinding en kon alleen maar verdoofd naar mijn telefoon zitten staren. Toen kwam de mail met zijn brief binnen. Ik wist niet waar ik de moed vandaan moest halen om die te lezen.’

Leesvoorschrift

Neem een kopje thee of koffie en nestel je in de hoek van de bank. Uit liefde is een verhaal waarbij je best eens geëmotioneerd kunt raken. Dus wil je niet dat een ander je tranen ziet, zorg dan dat je alleen bent en lekker de zakdoeken erbij kunt pakken. ’s Avonds laat dit boek oppakken is geen goed idee!

Huh? Leesvoorschrift? »

Voor vrouwen of mannen?