Recensie: Sosuke Natsukawa – De kat die een bibliotheek ging redden
De 13-jarige Nanami brengt het grootste deel van haar vrije tijd door in een verlaten bibliotheek. Op een dag merkt ze dat haar favoriete boeken geleidelijk aan uit de schappen verdwijnen. Ze waarschuwt het bibliotheekpersoneel, maar niemand neemt haar serieus. Dan ziet ze tussen de boekenplanken een verdachte man in een grijs pak. Als een praatgrage kat haar te hulp schiet, gaan ze samen op een doldwaas avontuur vol gevaarlijke uitdagingen.
ISBN: 9789400518100 – A.W. Bruna Uitgevers – Aantal pagina’s: 240 – Roman
3 van de 5 sterren – Isolde
Recensie in één zin
‘Een sprookjesachtig verhaal over hoe belangrijk boeken zijn.’
Hoofdpersonages
Het dertienjarige meisje Nanami heeft astma en is daardoor niet zo actief als haar leeftijdgenoten. Ze brengt veel tijd door in een rustige bibliotheek om via boeken toch de nodige avonturen te beleven. Op een dag treft ze daar een cyperse kat met jadegroene ogen en zilvergrijze snorharen. Hij neemt haar mee een blauwwitte gang in en ze achtervolgen een man in een grijs pak die verdwijnt in een kasteel. De man heeft boeken uit de bibliotheek gestolen. Nanami en de kat komen in een vreemde, parallelle wereld terecht waar blijkt dat de man het niet goed voor heeft met de boeken. Het is de belangrijkste missie van de kat om te voorkomen dat alle boeken verloren gaan en Nanami is zijn belangrijkste hulp daarbij.
— Isolde
Sfeer
De kat die een bibliotheek ging redden kent twee verschillende werelden. In de eerste plaats de wereld waarin Nanami samen met haar vader leeft, naar school gaat en de bibliotheek bezoekt. Daarnaast is er een sprookjeswereld waar de kat Nanami mee naartoe neemt en waar de twee proberen boeken voor de wereld te behouden. Deze tweede wereld doet wat surrealistisch en dystopisch aan. Het concept van de twee werelden en de manier waarop Nanami via een kat in een sprookjeswereld terecht komt, spreekt me erg aan. De dystopische sprookjeswereld zelf heeft een sfeer die mij niet zo aanspreekt.
— Isolde
Schrijfstijl
De schrijfstijl van het boek is bedachtzaam. Sosuke Natsukawa neemt de tijd en de ruimte om de situatie goed te beschrijven en het kost je ook niet veel moeite om beelden te vormen bij het verhaal. Tegelijk zit er voldoende dialoog in het boek om de vaart erin te houden. Je merkt ook aan de schrijfstijl vrij snel in welke wereld het verhaal zich afspeelt, het ene deel van het verhaal leest daarom voor mij prettiger dan het andere deel.
— Isolde
Passage uit het boek
‘De cyper die in het blauwwitte licht zat, was onmiskenbaar dezelfde als die ze een week eerder had ontmoet. Zijn gelijkbenige driehoekige oren, jadegroene ogen en horizontaal uitstekende zilverkleurige snorharen waren allemaal precies zoals ze zich herinnerde.
’Het is een eer je opnieuw te ontmoeten, Nanami.’
Ook zijn diepe stem herinnerde ze zich. Ze wilde onwillekeurig opstaan, maar de kat schudde lichtjes zijn kop en hield haar tegen. ‘Dat is niet nodig. Blijf vooral zitten. Bovendien hoeven we het niet op een lopen te zetten.’
Nanami schonk de kat die uit het licht kwam aangelopen een opgeluchte glimlach.
‘Gelukkig. Ik was al bang dat het allemaal een droom was en ik je nooit meer zou zien.’’
Leesvoorschrift
De kat die een bibliotheek ging redden leent zich uitstekend voor een lome zondagmiddag, waarop het buiten regent en je geen verplichtingen meer hebt voordat de nieuwe week begint. Verse groene thee en slagroomsoesjes passen uitstekend bij het verhaal.
Voor vrouwen of mannen?

50%
50%
Hoe dik is de pil?

Ook gelezen? Hoeveel sterren krijgt dit boek van jou?




+ Er zijn nog geen reacties
Reactie toevoegen