Meneer de Jong (86) heeft zijn servet op zijn bord gelegd en smeert er jam op. Mevrouw Bijker (85) wil een rolstoel voor haar buurvrouw kopen. Mevrouw Hop (80) zingt: ‘Vader is een hypocriete lul’ en meneer Brinkman (75) wil niet uit bed.
Thomas van der Meer probeert alle ouderen in het verpleeghuis goed te verzorgen, ondanks de hoge werkdruk.

ISBN: 9789493525368 – Uitgeverij Pluim – Aantal pagina’s: 200 – Non-fictie

5 van de 5 sterren – Eline

Recensie in één zin

‘Een makkelijk leesbare bundel vol grappige, ontroerende en soms verdrietige verhalen die laten zien hoe bijzonder en waardevol werken in een verpleeghuis kan zijn.’

Hoofdpersonages

Thomas in het verpleeghuis is een inkijkje van een medewerker in een verzorgingstehuis. Je leest hoe hij omgaat met allerlei verschillende situaties die zich tijdens zijn dienst voordoen. De bewoners worden aangesproken met de achternaam en je leest hoe oud ze zijn.
— Eline

Sfeer

Thomas in het verpleeghuis is een bundel van korte verhalen. De verhalen zijn afwisselend grappig, ontroerend en soms een tikkeltje verdrietig. Het verhaal wat mij het meest is bijgebleven, is ‘Bejaardenfluisteraar’. Dit geeft wat mij betreft mooi weer dat Thomas dit werk met hart én ziel doet.
— Eline

Schrijfstijl

Doordat de verhalen in Thomas in het verpleeghuis kort zijn, leest het boek makkelijk weg. Dit maakt het een perfect boek om te lezen wanneer je weinig tijd hebt, of om te lezen voordat je gaat slapen. Het is fijn dat er bij sommige bewoners wat extra achtergrondinformatie is gegeven, zoals het beroep.
— Eline

Passage uit het boek

‘‘Jij doet alsof je mij niet kent,’ zegt mevrouw Boeijen (89). ‘Waarom is dat?’
‘Wat bedoelt u?’ vraag ik. Ik ben bij mevrouw Boeijen om haar op de wc te helpen. Ik hurk neer bij haar rolstoel, til haar voeten op en draai de beensteunen opzij om ruimte te maken voor het liftje waarmee ik haar op de wc ga takelen.
‘Nu doe je aardig, maar zonet, in de huiskamer, groette je mij niet. Je zei niets.’
Ik weet zeker dat ik de bewoners heb begroet toen ik de huiskamer binnenkwam. Mevrouw Boeijen is nogal doof. ‘Ik denk dat u mij niet heeft gehoord.’
‘O,’ zegt ze, en ze kijkt me minzaam aan. ‘Ik dacht: misschien zijn er nieuwe regels, dat het personeel niet meer met ons mag praten.’
‘Ik heb u wel begroet, mevrouw Boeijen.’
‘Ik zal wel gek zijn, dan.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Guus Kuijer – Het boek van alle dingen

Recensie: Rutger Vink en Thomas van Grinsven – De…