Non-fictie
Categorie
Recensie: Suetonius – Keizers van Rome
**** 4/5
Caesar droeg een lauwerkrans om zijn kaalheid te verbergen. Augustus liet al zijn portretten retoucheren. Caligula wilde zijn paard benoemen tot consul. Nero stak Rome in brand en vermoordde zijn stiefbroer, zijn leraar, zijn moeder en zijn zwangere vrouw. De biograaf Suetonius (tweede eeuw) geeft een ontluisterend beeld van de heersers van een wereldrijk.
Recensie: Patric Gagne – Sociopaat
**** 4/5
Al sinds haar kinderjaren voelt Patric Gagne dat ze anders is: ze kent vrijwel geen angst, schuldgevoel of empathie. Eigenlijk voelt ze niets, tenzij ze steelt, inbreekt of zelfs geweld gebruikt. Later ontdekt ze dat er een woord is voor mensen zoals zij: sociopaat. Maar hoewel ze zich meteen herkent in de officiële beschrijving daarvan, ziet ze ook direct dat dit niet het hele verhaal is. Ze heeft haar leven uitgestippeld, hechte relaties en vriendschappen opgebouwd, en doet (meestal) haar best om te vermijden dat ze anderen pijn doet.
Terwijl ze probeert om haar duistere impulsen te onderdrukken en ondertussen een stabiel, liefdevol gezinsleven op te bouwen, vraagt ze zich af hoe sociopaten een plek kunnen vinden in de maatschappij. En komt ze daarachter voordat ze zelf te ver gaat?
Recensie: Patrick van der Jagt – Caveman
***** 5/5
In Caveman vertelt Patrick van der Jagt hoe hij thuiskomt na twintig jaar op straat te hebben gewoond. Jarenlang leefde hij zonder dak boven zijn hoofd met als enige doel geld bij elkaar sprokkelen en een slaapplek vinden. Hij was verslaafd aan cocaïne en heroïne en werkte in de prostitutie.
Tijdens Het Rotterdam Project in 2018 ontroerde Patrick miljoenen kijkers. Hij kickte af op nationale televisie, werd verliefd op de eindredactrice van het televisieprogramma, kreeg samen met haar een zoontje en is nu een succesvolle fotograaf en motivatiespreker. Dit is verhaal over (zelf)liefde, veerkracht en het keiharde leven op straat.
Recensie: Els van Roode – Somewhere Els
***** 5/5
Afgelopen zomer keek heel Nederland naar het tv-programma B&B Vol Liefde. En als er één deelnemer uitsprong, dan was het wel voormalig stewardess Els. Door haar innemendheid, scherpe humor en talent als gastvrouw sloot iedereen Els in het hart. Het was dan ook een schok voor veel kijkers toen Els in Schotland door de B&B-eigenaar werd weggestuurd.
Maar terug in Nederland zit Els niet bij de pakken neer. Het liefdesverdriet waait over en in korte tijd wordt ze razend populair op Instagram, waar ze haar dagelijkse belevenissen en haar bijzondere avonturen als stewardess deelt. Bijna twintig jaar lang vloog ze de hele wereld over, en daar kan ze geweldig over vertellen.
In Somewhere Els deelt Els al haar reisavonturen en geeft ze een kijkje achter de schermen. Ze vertelt openhartig over het fascinerende beroep van stewardess: over de bijzondere ontmoetingen met passagiers, het keihard werken op tien kilometer hoogte, de hilarische situaties met reizigers, de hechte band met collega’s en de fijne tussenstops op exotische bestemmingen.
Recensie: Joline van de Oever – Press Pause
***** 5/5
Waar ga je heen als je even op de pauzeknop wilt drukken? Om de drukte van alle dag achter je te laten, stil te staan en tot rust te komen? Joline van den Oever signaleerde een groeiende behoefte aan vertraging en werd onverwachts ervaringsdeskundige.
In Press Pause ontdek je veertig originele (slaap)plekken in Europa waar je vertraagt, ontspant en oplaadt. Droom weg bij een lang verblijf off the grid of kies een quick fix in de stad. En dat hoeft niet altijd iets te kosten. Van kampeervlot in de Noord-Hollandse polder tot een stilteretraite in de Italiaanse Alpen en van Zweedse boomhut tot yogastudio dicht bij huis. De persoonlijke verhalen en inzichten die Van den Oever deelt, maken Press Pause een onmisbare inspiratiebron voor iedere reislustige rustzoeker.
Recensie: John Sweeney – Moord in de goelag
*** 3/5
De moord op Aleksej Navalny in februari 2024, twee jaar na de gruwelijke inval van Rusland in Oekraïne, vormde een nieuw dieptepunt in de toch al weerzinwekkende gedragingen van het Kremlin. Navalny flirtte in zijn jonge jaren met nationalistisch rechts, maar ontpopte zich in de loop der tijd tot de belangrijkste Russische oppositieleider, die door het regime op alle mogelijke manieren werd tegengewerkt. Hij maakte een fatale inschattingsfout toen hij, na te zijn vergiftigd met novitsjok, in 2020 toch terugkeerde naar Rusland, in de veronderstelling dat Poetin hem niet zou doden. Maar toen Poetins macht groter werd, door de oorlog in Oekraïne en de dood van Wagner-leider Prigozjin, moest Navalny eraan geloven.
De Britse journalist John Sweeney ontmoette Navalny een paar keer en levert met Moord in de goelag de eerste volwaardige biografie van deze controversiële maar charismatische man.
Recensie: Jean-Paul Sartre – Existentialisme is humanisme
*** 3/5
“De mens is ertoe gedoemd vrij te zijn. Gedoemd want hij heeft zichzelf niet geschapen, en toch is hij vrij, want eenmaal in de wereld geworpen is hij verantwoordelijk voor alles wat hij doet.”
Met die woorden kondigde Jean-Paul Sartre in 1945 een nieuwe filosofie aan die de wereld stormenderhand zou veroveren: het existentialisme. Daarin heeft de mens geen doel, geen bestaansreden, geen essentie. Hij moet zijn existentie zelf vormgeven: “Je bent vrij, je moet kiezen,” zegt Sartre. Maar je kiest niet alleen voor jezelf. Je keuze laat zien welke wereld je eigenlijk wilt. Je vrijheid is daarmee volgens Sartre tegelijk je opdracht: “Een wereld waarin de mens beslist over zijn eigen zijn en over dat van de anderen.”
Driekwart eeuw later is Sartres filosofie nog even actueel. Het kleine en beroemde werk dat tal van mensen de grondgedachten van het existentialisme bijbracht, is nu opnieuw beschikbaar, in een nieuwe vertaling van Ger Groot.
Recensie: Lloyd Llewellyn-Jones – De Cleopatra’s
**** 4/5
Cleopatra, de intelligente en charismatische koningin, was bij leven al een legende. Wat maar weinig mensen weten is dat er vóór haar nog zes andere Egyptische koninginnen met die naam zijn geweest. De zeven Cleopatra’s waren Griekssprekende afstammelingen van Ptolemaeus, de generaal die samen met Alexander de Grote in 322 BCE Egypte veroverde.
Ze waren nauw verwant aan elkaar, als moeder, dochter, zuster of nicht. De zeven koninginnen heersten over Egypte in de laatste fase van de onafhankelijkheid van dat land, voordat het werd opgeslokt door het Romeinse Rijk. Hun verhaal draait om ambitie, verraad en moord, maar ook om vastberadenheid en levenslange betrokkenheid. Na drieduizend jaar waarin mannen aan de macht waren geweest, volgde een slotakkoord van anderhalve eeuw waarin de koninginnen hun potentieel wisten te benutten. Alleen al door hun doorzettingsvermogen en de kracht van hun persoonlijkheid verdienen de Cleopatra’s hun plaats in de grootste geschiedenis van Egypte.
Met deze fascinerende biografie van de zeven Cleopatra’s krijgen deze buitengewone vrouwen een verdiende plaats tussen de belangrijkste figuren in de wereldgeschiedenis.
Recensie: Lale Gül – Ik ben vrij
***** 5/5
In februari 2021 werd Nederland overdonderd door Ik ga leven, de openhartige, ontroerende en vlijmscherpe debuutroman van Lale Gül, waarin ze haar persoonlijke strijd tegen de verstikkende tradities en verwachtingen binnen haar streng religieuze gemeenschap beschreef. Lale verlangde naar vrijheid, en die zou ze krijgen.
In Ik ben vrij blikt Lale terug op de eerste jaren van haar nieuwe leven. Dat heeft haar succes gebracht, prijzen, steun, nieuwe ontmoetingen en vriendschappen, en vooral vrijheid. Maar aan de andere kant is ze bedreigd en wordt ze uitgekotst door haar familie, vrienden van vroeger, de moslimgemeenschap en zelfs haar zusje, dat nog wél gelovig is en met volle overtuiging een hoofddoek draagt.
Ik ben vrij is een aangrijpend relaas en een diepgravende reflectie op de kracht van individuele vrijheid, de prijs van authenticiteit en de moed om tegen de stroom in te zwemmen. Lale beschrijft met haar geheel eigen pen, die honderdduizenden lezers al wist te ontroeren, op goudeerlijke wijze haar nieuwe leven. Ze neemt ons mee in haar bestaan van succesvol schrijver en tegelijk afvallige. Ze bezoekt lezingen, vrienden, schoonouders, schrijvers en haar therapeut, maar niet langer haar familie. Voor haar vrijheid heeft ze een hoge prijs betaald. Was die het waard?
Recensie: Gwen van Poorten – 33
*** 3/5
Een reis vol hoogtepunten maar ook zeker dieptepunten. Zo kun je het afgelopen jaar van Gwen van Poorten het best beschrijven. Van paddoceremonies tot botox, van met je partner naar Burning Man en je daar verloven tot het verbreken van die verloving, en tijdens het verhuizen naar je nieuwe woning ál je spullen kwijtraken.
Wat begon als een zoektocht naar zingeving en het onderzoeken van vraagstukken die je als dertiger hebt – wie ben ik, wat wil ik, kinderwens, trouwen, vriendschappen, zelfontwikkeling – eindigde in het opnieuw inrichten van een leven, zonder bezittingen, maar met een hond en een traplift.
Recensie: Lydian Coppus – Doe alsjeblieft (niet) alsof je thuis bent
***** 5/5
‘Dat lijkt me nou zó leuk’ krijgt Lydian meestal te horen als ze vertelt dat ze een B&B in haar achtertuin heeft. Gevolgd door een dromerige blik waarachter ongetwijfeld knisperend wit beddengoed, vazen vol veldbloemen, croissants – zelfgemaakte natuurlijk – en glimlachende gasten schuilgaan. De realiteit is… anders. Er zijn gasten die zoveel lawaai maken tijdens de seks dat ze het ontbijt van je buren verstoren. Ze zijn rommelig, veeleisend, luidruchtig, liefdevol, depressief, dronken, enthousiast, en bovenal AANWEZIG.
Eerlijk en humoristisch vertelt Lydian hoe ze leerde een B&B te runnen op een manier die bij haar past. Soms is ze forensisch onderzoeker, soms is ze de biechtafnemer. Meestal is ze gids, conciërge, wasvrouw en Assepoester, en altijd de voorbeeldige gastvrouw. Nou ja, bijna altijd. Een boek vol anekdotes, bloopers en dingen die niemand je ooit vertelt over het hebben van een B&B.
Recensie: Inez Weski – Het geluid van de stilte
**** 4/5
Het geluid van de stilte is het persoonlijke verhaal van strafadvocaat Inez Weski, die op 21 april 2023 werd gearresteerd en naar een onbekende ondergrondse plaats in isolatie werd weggevoerd. Ze leek van de aardbodem verdwenen. Voor het eerst vertelt zij over die tijd in detentie, over de traumatische maar soms ook absurde gebeurtenissen.
Haar boek gaat over het eenzame lot van de advocaat. Over misbruik van macht en het opstaan tegen overheersing. Over mededogen en moed, en over hoe zij met de kracht van haar voorouders haar lot als geheimhouder zal blijven dragen. Bevlogen als altijd spreekt Weski over het belang van de rechtsstaat en weet ze dit alles te overleven door haar analytisch vermogen en haar humor.