Wanneer Jem Rosco, zeiler, avonturier en lokale legende, midden in een herfststorm opduikt in Greystone, Devon, zijn de inwoners enthousiast dat ze een beroemdheid in hun midden hebben. Als Rosco dan ineens weer verdwijnt, kijkt niemand daar vreemd van op; zo is hij nu eenmaal. Maar als zijn lichaam wordt gevonden in een rubberboot bij het mysterieuze Scully Cove, slaat de stemming om.

Greystone, een gesloten gemeenschap vol geheimen en bijgeloof, is geen onbekend terrein voor inspecteur Matthew Venn; als kind was hij een van hen.

Als er nóg een slachtoffer valt en het dorp door een storm wordt afgesloten, moet Venn niet alleen de waarheid vinden, maar ook vrezen voor zijn eigen leven.

ISBN: 9789400519688 – A.W. Bruna Uitgevers – Aantal pagina’s: 400 – Thriller

4 van de 5 sterren
(4 van de 5) – Frederique / (4 van de 5)] – Sandra

Recensie in één zin

‘In Een razende storm moet het politieteam onder leiding van Matthew Venn – met gevaar voor eigen leven – twee moorden en een vermissing oplossen in Greystone, het ‘gesloten’ dorp uit zijn jeugd dat hij ooit is ontvlucht.’

Hoofdpersonages

Inspecteur Matthew Venn is een gecompliceerde man die niet veel van zichtzelf prijsgeeft. Hij is niet echt een mensen-mens en heeft 0,0 charisma. Hij is wél heel goed in moordzaken oplossen en zich een beetje verliezen in het verleden.
Jen Rafferty en Ross May zijn Matthews collega’s en elkaars tegenpolen. Jen Rafferty is kalm en scherp in haar observaties, Ross May is gek op drama, wil zichzelf heel graag bewijzen en een tikkeltje arrogant.
Jem (Jeremy) Rosco speelt als het eerste slachtoffer een belangrijke rol. Na jaren van afwezigheid doet hij Greystone aan vanwege een belangrijke afspraak. Hij is zeiler, avonturier en heeft het helemaal gemaakt; hij wordt gezien als een legende en veelvuldig gevraagd in talkshows. De lokale zeilvereniging pronkt dan ook maar wat graag met deze vroegere bewoner, maar niet iedereen is van hem gecharmeerd.

Welk personage is jou het meest bijgebleven en waarom?

Sandra: Jem Rosco is mij het meest bijgebleven, juist door de geheimzinnigheid die hem omringt. Hij blijft een intrigerend personage: vriendelijk in de omgang, praatgraag wanneer het hem uitkomt, maar uiteindelijk geeft hij niets prijs. Van begin tot eind is hij verweven met het verhaal, waarbij er veel vragen blijven over zijn doen en laten.

Frederique: Matthew Venn is mij het meest bijgebleven omdat hij echt een fascinerend personage is. Matthew Venn geeft niet veel prijs aan anderen, maar ook niet aan de lezer zelf. Hij vindt zichzelf op veel manieren niet voldoen aan de verwachtingen van bijvoorbeeld collega’s of zijn man, maar die hebben dat juist helemaal niet bij hem. Anderen vinden hem juist heel erg goed.

Sandra: Venn heeft duidelijk een minderwaardigheidscomplex, maar ik heb nog niet helemaal voor ogen hoe dit is gekomen. Misschien dat dit in een eerder deel naar voren is gekomen. Aan de andere kant vind ik hem ook best progressief, want hij maakt er geen geheim van dat hij is getrouwd met Jonathan. Zeker in Greystone geen dagelijkse gang van zaken!

Sfeer

Wat is de kracht van dit boek qua sfeer? Wat voor gevoel had je gedurende het lezen van dit verhaal?

Frederique: De sfeer van Een razende storm is lekker grimmig. Door de beeldende omschrijvingen zie je het dorp en het landschap echt helemaal voor je. Je hoort nog net niet de accenten van de personages (of misschien juist wel). Ik vond het echt spannend tot de laatste bladzijde, het laatste stuk las ik in één ruk uit.

Sandra: Er heerste zeker een grimmige sfeer in Greystone! Voor mij kwam het over als een dorp waar je gewoon niet moet zijn: ‘Keer indien mogelijk om!’ De bijzondere bewoners zijn echt heel goed beschreven, want je kunt ze bijna uittekenen. Van sommige kreeg je echt het ‘big-brother-is-watching-you’-gevoel! Ik vond het echt superspannend en zag de verrassende ontknoping dan ook niet aankomen. Zo hoort een thriller in mijn beleving ook te zijn!

Schrijfstijl

Wat vond je goed en wat vond je tegenvallen qua schrijfstijl?

Sandra: Ann Cleeves heeft een prettige en vlotte manier van schrijven. Ik hou ervan wanneer je zelf door de gedetailleerde beschrijvingen als het ware een goed beeld kunt vormen van omgeving, interieurs en personages. Dit verhoogt de beleving, waardoor je je helemaal kunt verliezen in het verhaal.

Frederique: De schrijfstijl van Ann Cleeves grijpt je inderdaad echt meteen naar de keel. Ze weet zo enorm goed de omgeving en de personages te schetsen dat je er gewoon meteen helemaal in zit. Ze maakt het niet mooier dan het is, maar spelt niet alles helemaal voor je uit, je moet zelf als lezer ook actief meespeuren.

Sandra: Zeker geen voorspelbaar verhaal, helemaal leuk!

Heb je eerder iets van deze auteur gelezen?

Frederique: Ja! Ik heb het eerste deel van de Matthew Venn-serie gelezen en ben al jaren fan van de televisieserie Vera.

Sandra: Nee, ik heb niet eerder iets van haar gelezen, maar dat gaat binnenkort gebeuren. Ik heb wel de televisieserie Vera gevolgd. ‘Hello, love!’

Passage uit het boek

‘Ze hadden de grote zoeklampen aangedaan, maar Mary zag nergens een trawler, zelfs niet een van de kleinere boten die op krab en kreeft visten. De gedachte kwam bij haar op dat het misschien een grap was; dat gebeurde af en toe, maar nooit zo vroeg op een dag als deze. Dronken vissers lagen om vijf uur in hun bed. Plotseling riep Ollie iets, en hij wees naar de bakboordkant. Het was net licht genoeg om de kleine, donkere schaduw te zien die op de deining schommelde. Geen vissersboot, maar een kleine roei- of motorboot, vlak onder de kust. Hij was niet op de rotsen gevaren. Mary kende dit deel van de kust zo goed dat ze zelf een zeekaart had kunnen tekenen. Ze had het gebied grondig bestudeerd. Maandenland had ze ’s avonds voor het slapengaan zeekaarten bekeken. Het bootje verdween uit het zicht, aan het oog onttrokken door een hoge golf, maar dook even later weer op. De golf sleurde het echter niet mee naar de landtong.
‘Het ligt voor anker.’ Mary nam in gedachten verschillende scenario’s door. ‘Waarom zou iemand dat doen?’
De reddingsboot ging nog langzamer varen en ze dreven in de richting van de roeiboot. Pas toen ze vlakbij waren riep de man die voor haar zat en het beter kon zien gespannen: ‘Slachtoffer! Slachtoffer!’’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Ann Cleeves – De schreeuw van de reiger

Recensie: Brian Floca - Eilandstorm