In haar verlangen naar ultieme rust neemt de zeventienjarige Aisha een wanhoopsbeslissing: ze stapt uit het leven. Tot haar verbazing komt ze terecht op een vliegveld, in de Transitruimte. Daar ontmoet ze Armin, een jongen die net zo oud is als zij en die geschept is door een vrachtwagen.
Daar zitten ze dan. Beiden dood. De een zelfgekozen, de ander door een stom ongeluk. En er blijken nog meer mensen te wonen op Luchthaven 1, onder wie Aisha’s overleden oma. In de Verkeerstoren kun je door middel van VR beelden uit je verleden projecteren.
In deze wonderlijke wereld raken Aisha en Armin steeds meer verbonden met elkaar. Dan durft Aisha ook opnieuw te kijken naar de keuzes die ze heeft gemaakt. Waaronder die allerlaatste. Want wat als het lot eigenlijk iets anders voor haar en Armin in petto had?

ISBN: 9789047717768 – Uitgeverij Lemniscaat – Aantal pagina’s: 113 – Young adult

4 van de 5 sterren – Ies

Recensie in één zin

‘Een verdrietig, maar tegelijkertijd hoopvol verhaal over dood zijn.’

Hoofdpersonages

Aisha is zeventien als ze uit het leven stapt op hetzelfde moment dat Armin door een vrachtwagen wordt geschept. Ze komen aan in de Transitruimte van het vliegveld en leren elkaar daar kennen. Aisha is vooral opgelucht dat haar leven voorbij is, Armin is verdrietig om zijn dood. Langzaamaan leren ze elkaar begrijpen, kijken ze terug op hun leven en begint vooral Aisha in te zien dat haar keuze misschien niet de enige optie was.
— Ies

Sfeer

Ondanks het onderwerp is Sterren verpakt in huid geen somber boek. Het is juist hoopvol en laat je als lezer nadenken. Wat zou jij doen als je in Aisha’s situatie zat? Welke momenten uit je leven zou jij terug willen zien of opnieuw willen beleven? Natuurlijk is het geen ontzettend vrolijk boek, want het gaat over twee dode jongeren, maar het is zeker geen zwaar boek.
— Ies

Schrijfstijl

Anna van Praag heeft een prettige schrijfstijl. Het boek begint vlak voor Aisha uit het leven stapt, maar dit moment wordt heel summier beschreven. Het gaat vooral over de periode daarna; het besef dat ze echt dood is en wat dit betekent. Het boek is geschreven vanuit Aisha’s perspectief, dus we lezen vooral over haar gevoelens, maar doordat ze close is met Armin en hij een open boek is, ontdekken we ook zijn visie op de dingen.
— Ies

Passage uit het boek

‘Net als ik denk aan dat mooie dikke sprookjesboek van oma, zie ik haar. Het is zo ongelofelijk dat ik eerst, heel suf, gewoon doorloop. Ja hoor, een boekwinkel. En oma staat achter de kassa. Maar als ik bijna bij Lotta’s Fika All Day ben, stop ik. Waarom zou het niet kunnen? Dit hele gebeuren is toch één rare trip. En ik heb nu al twee keer aan oma gedacht. Wie zegt dat zij niet ook in Transit is gegaan na haar dood? En anders is het altijd heel ontspannend om in een boekwinkel te zijn. Lekker prikkelarm. Een boekwinkel dus, die zoet en papierig ruikt. Met statige rijen boeken en ouderwetse leren stoelen en een bijpassende bank. Met zo’n trapje op wielen om bij de hoge boeken te komen en een mozaïekachtig vloerkleed. Met oma.
Ze slaat haar handen voor haar mond als ze mij ziet. ‘O God, nee, ik was er al bang voor.’
Ik loop naar haar toe, geef haar een voorzichtige kus. ‘Dag oma.’ Ze is geen spat veranderd.
‘Heb je het zelf gedaan?’ vraagt ze meteen.
Ik knik.
‘Hoe?’
‘Trein.’
Ze zucht. ‘Ik was er al bang voor,’ zegt ze weer.
‘En jij dan?’ zeg ik na een tijdje. ‘Een boekwinkel? Hoezo?’
‘Waarom niet? Ik had geen zin om hier mijn tijd te zitten verlummelen en een boekwinkel leek me haalbaar.’’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Anna van Praag – Waar ben je?

Recensie: Anna Visser – Mijn herberg aan de Camino