Anno 1926 worden op de torenhoge kliffen van Yorkshire mannen aan touwen neergelaten om de eieren te stelen van zeevogels die daar nestelen. De mooiste worden voor hoge bedragen verkocht. Maar wanneer de kleine, hongerige Celie Sheppard een ‘onmogelijk’ rood ei vindt, verandert dat voorgoed haar leven… en dat van anderen.

100 jaar later treft Patrick Fort in een afgelegen cottage in Wales zijn vriend Nick en diens moeder aan die vastgebonden zijn en beroofd. Het enige wat ontbreekt: een gebeeldhouwde kist met daarin een ongelooflijk scharlaken ei. Vastbesloten om het terug te vinden, storten Patrick en Nick zich in de duistere wereld van de handel in zeldzame eieren. Ze komen op het spoor van een onbetaalbare historische collectie eieren die leek te zijn verloren gegaan. Tot nu toe…

ISBN: 9789400518438 – A.W. Bruna Uitgevers – Aantal pagina’s: 352 – Literaire thriller

5 van de 5 sterren – Sandra

Recensie in één zin

‘De onmogelijke opgave is een bijzonder boeiend verhaal waarbij de zoektocht naar het scharlaken rode ei van de zeekoet, de gemoederen van verzamelaars en opkopers al meer dan honderd jaar bezighoudt.´

Hoofdpersonages

Verhaal in het heden
Patrick Fort woont met zijn moeder Sarah in een stenen huisje in de Brecon Beacons, Wales. Hij is werkzaam in de keuken van de plaatselijk pub Rorke’s Drift, waar hij voor de theelepels zorgt. Andere ambities heeft hij niet. Hij vindt het heerlijk om af te wassen om zo orde in de chaos te scheppen. Zijn moeder werkt bij een pandjeshuis. Patrick is als sinds zijn zevende jaar bevriend met Nick. Patrick heeft de neiging de dingen soms wat letterlijk te nemen, wat tot komische situaties kan leiden.

Nick (gekke Nick) woont naast Patrick met zijn moeder Jenny en is het liefste thuis om te gamen. Zijn vader is vertrokken toen hij nog een baby was. Nick is erg gehecht aan het gestolen ei in het kistje, dat Nick bij de oude spullen van zijn vader heeft gevonden en wat hij op E-bay te koop heeft aangeboden. Nick wil namelijk heel graag een nieuwe gamestoel kopen.

Verhaallijn vanaf 1920
Celie Sheppard was een graatmager en zwak kind, bang en wit als meel; niemand had ooit van haar gehouden. Celie kreeg de schuld van alle narigheid die haar familie overkwam. Dat was al zo sinds haar geboorte en boer John Sheppard zag dat het kind niet van hem kon zijn… Hij reed toen weg van de Metland Farm en is nooit meer teruggekomen. De andere kinderen wilde niets met Celie te maken hebben. Ze wisten niet wat ze had misdaan, alleen dat zij was gekomen en hun vader was vertrokken; dat vonden ze een slechte ruil.
— Sandra

Sfeer

De onmogelijke opgave zit vol spanning en intrige, waarbij heden en verleden elkaar afwisselen. Vanaf de eerste bladzijde wordt je meegenomen naar de schimmige, en voor mij onbekende, wereld van zeldzame vogeleieren verhandelaars. Nooit geweten hoe dit in elkaar steekt, wat voor bedragen hiermee gemoeid zijn en wat voor leed dat bij zo’n vogel moet veroorzaken. En dat alleen voor hebzucht en status…
— Sandra

Schrijfstijl

Belinda Bauer heeft een vlotte en boeiende schrijfstijl, waarbij meerdere verhaallijnen worden gevolgd. Het ene verhaal speelt zich af vanaf 1920 en vertelt ons hoe er onder erbarmelijke omstandigheden eieren worden geroofd. Daarnaast volgen we de gebeurtenissen in het heden: de zoektocht naar het gestolen ei van Nick en de algemene jacht op handelaars in zeldzame eieren. De schrijfster heeft alle personages heel goed uitgewerkt en ze weet de gebeurtenissen bijzonder gedetailleerd en realistisch neer te zetten. Ze heeft zich goed ingelezen in het onderwerp, dat ook nu steeds actueel is. Ik vond het dan ook een zeer interessante invalshoek.
— Sandra

Passage uit het boek

‘De zeekoet, ook wel murre of scout genoemd, of scoot in het Yorkshirese dialect, was geen grote vogel, maar legde wel een ongebruikelijk groot ei. De vogel, die van snavel tot staart achtendertig centimeter mat, legde één ei van misschien wel twaalf centimeter lang. En hoewel de zeekoet bij lange na geen zeldzame vogel was, was elk ei niet alleen bijzonder decoratief, getooid met krongelende sliertjes en gehuld in alle denkbare kleuren, van wit, beige en grijs tot blauw, groen, en donkerbruin, maar ook uniek. Elke vogel legde een ei dat anders was dan alle andere die ooit in de hele geschiedenis van de zeekoet door een andere zeekoet waren gelegd. Op de dichtbevolkte wanden van de kliffen in North Yorkshire, waar wel vijftig paar vogels op een vierkante meter nestelden, was het van belang dat elke vogel precies wist welk ei van haar was, zodat ze niet per ongeluk het exemplaar vijftien centimeter naar links of drie centimeter naar rechts warm hield.
Daarom legde elke vogel een ei dat ze uit duizenden als het hare herkende.
En het jaar erop legde ze een ei met precies dezelfde tekening.
En het jaar daarop weer.
En het jaar daarop ook.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Chloe Gong – Dochter van de Scharlaken…

Recensie: Sarra Manning – London, with love