Na een pijnlijke relatiebreuk is Anna Ravenschijn al haar levensvreugde kwijt. Dan ontdekt ze dat het Engelse dorp Blissworth een nieuwe eigenaar zoekt voor de plaatselijke kaaswinkel. Anna grijpt haar kans: dit is de manier om haar ex te bewijzen dat ze wél avontuurlijk en daadkrachtig is. Maar al snel beseft ze dat ze zich blindelings in een avontuur heeft gestort.
Gelukkig staat ze er niet alleen voor: samen met de Franse blogster Camille duikt ze in het raadselachtige leven van Julia, de vorige eigenares van de kaaswinkel, en van de norse Henry, die wel erg veel wegheeft van een agressieve fazant.
Say cheese! is een feelgood-winterroman over opnieuw beginnen en de vreemde sprongen die het leven en de liefde maken.

ISBN: 9789083555928 – Uitgeverij Krummholz – Aantal pagina’s: 324 – Feelgood, Roman

4 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘Een vermakelijk winters feelgoodverhaal met net iets te veel verhaallijnen.’

Hoofdpersonages

Anna Ravenschijn besluit na haar relatiebreuk de kaaswinkel in het Engelse dorpje Blissworth te kopen en daar een nieuw leven te beginnen. Ze weet niets van kaas, maar dat maakt niet uit. Het is tijd voor een nieuwe start.
In Blissworth leert ze allemaal nieuwe mensen kennen, die allemaal hun eigen verhaal en eigen geschiedenis met zich meedragen. Geleidelijk weet Anna haar plekje in het dorp te veroveren, en weet ze de kaaswinkel tot een succes te maken.

Er komen veel andere personages in Say cheese! voor, zoveel dat het soms lastig is om je aandacht goed bij het verhaal te houden. Vooral omdat ze ook allemaal hun eigen problemen hebben die soms wel en soms niet in elkaar haken. Voor Anna is het ook niet altijd bij te houden. Wat mij betreft zitten er net wat te veel bijverhalen verwerkt in Say cheese!
— Isolde

Sfeer

Say cheese! speelt zich af in de winter in een knus Engels dorpje. Ondanks alle hobbels waar Anna mee te maken krijgt, is de sfeer in het boek ook knus en cozy. Toch zijn er wat grimmige momenten, en die maken dat het verhaal de nodige pit krijgt.
— Isolde

Schrijfstijl

Elle van Boxem heeft een verhaal met veel humor en zelfspot geschreven. Er komen veel grapjes in het boek voor, die je zelfs op de cover kunt herkennen, die eigenlijk alleen maar grappig zijn als je het boek gelezen hebt. Ik vind het een beetje jammer dat Elle zoveel lijntjes in het boek heeft willen stoppen, dat het verhaal soms erg van de hak op de tak voelde en op sommige punten lastig te volgen was.
— Isolde

Passage uit het boek

‘Toulouse, zeg jij ook eens wat. Jij woont al je hele leven in de kaaswinkel dus je kan me niet wijsmaken dat je in al die jaren helemaal niets hebt opgestoken over de kaasbusiness.’
De kat heeft net haar bordje leeggegeten en zit nu enkele meters bij Anna vandaan haar gezicht te wassen.
‘Toulouse?’ Anna steekt haar hand uit en maakt kusgeluidjes om de kat te lokken. Is het eigenlijk ooit wetenschappelijk bewezen dat dit kattentaal is of doet iedereen dat omdat anderen het doen? De persoon die er ooit mee startte was misschien echt verliefd op een kat.
Anna’s verzoeningspoging wordt niet gewaardeerd, want de enige reactie is een geërgerde blik, waarna de kat door het luikje naar buiten verdwijnt.
‘Toulouse? Niet weglopen!’ roept Anna haar nog na. Ze kijkt hoe de kat door de haag in Lorna’s tuin verdwijnt.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Anna Visser – Mijn herberg aan de Camino

Recensie: Kathleen Amant – Samen spelen, samen delen, Anna