Schoolarts Josie kijkt uit naar de jaarlijkse vakantie met haar broer, totdat ze ontdekt dat hij haar erin heeft geluisd en ze haar zomer dit jaar moet doorbrengen met zijn beste vriend, Wyatt. Een man die ze al niet kan uitstaan sinds hun eerste ontmoeting. Door een hardnekkige blessure is hij bovendien veranderd in een norse patiënt. En uitgerekend zij moet hem helpen herstellen – en hem iets van zijn levenslust teruggeven.
Met tegenzin stemt Josie in met het plan, al is het maar vanwege het geld. Maar geen enkele huilende kleuter met een geschaafde knie had haar kunnen voorbereiden op een loodzware atleet met koorts. Met de nodige moeite overwint Josie niet alleen Wyatts chagrijnige buien, maar ook haar eigen vooroordelen. En wanneer Wyatt haar uitnodigt voor een bijzondere zeiltocht, biedt ze zelfs spontaan aan zijn stuurvrouw te zijn. Maar of hun prille vriendschap daartegen bestand is?

ISBN: 9789029740326 – KokBoekencentrum – Aantal pagina’s: 382 – Roman

5 van de 5 sterren – Kaylee

Recensie in één zin

‘In Hart naar de haaien is het nooit te laat om liefde toe te laten.’

Hoofdpersonages

Josie is verpleegkundige en over het algemeen tevreden over haar leven. Ze verdient in de zomer wat bij door het geven van bijlessen en hoopt hiermee voldoende te sparen om een huis te kunenn kopen. Wanneer haar broer Jacob haar belt en een voorstel doet om samen een korte reis te maken, stemt Josie enthousiast in. Tenslotte doen ze dit ieder jaar, ook al is het niet altijd een succes. Josie vertrekt naar de afgesproken plek, maar wanneer ze daar aankomt is van Jacob geen spoor te bekennen. Wanneer ze erachter komt dat ze aangekomen is bij Wyatt, schrikt ze zich een hoedje. De knappe en bekende ijshockeyer, en goede vriend van Jacob, woont in het kleine huisje waar ze voor de deur staat. Wyatt reageert zoals Josie hem kent: nors en behoorlijk afstandelijk. Al snel wordt duidelijk dat Josie met een missie naar Wyatt gestuurd is: Jacob maakt zich nogal zorgen om de gezondheid van Wyatt en Josie leek hem de aangewezen persoon om hem er weer boven op te helpen. Wat ze beiden niet weten, is dat Jacob hen hiermee ook dichter bij elkaar probeert te brengen.

Wyatt is een bekende ijshockeyspeler. Wanneer hij geblesseerd raakt, besluit hij naar het huis van zijn oom te gaan. Zijn oom is nog niet zo lang overleden en Wyatt heeft het hij kleine huisje geërfd. Vroeger kwam hij er erg vaak en ging hij varen met zijn oom, iets waar hij enorm mooie herinneringen aan heeft. Het gaat alleen niet zo goed met Wyatt en hij sluit zich op in het huisje. Wanneer Josie ineens verschijnt, is hij verrast en probeert haar weg te sturen. Dit lukt echter niet en Wyatt besluit dat hij misschien wel wat hulp kan gebruiken bij het herstel van zijn blessure en de somberheid die hem soms overvalt. Dat hij haar uiteindelijk meevraagt op een voor hem belangrijke zeiltocht, dat had hij al zeker niet gedacht op het moment dat Josie bij hem op de stoep stond.
— Kaylee

Sfeer

Josie en Wyatt kennen elkaar al heel lang door hun connectie met Jacob. Ze hebben alleen nooit echt fatsoenlijk met elkaar gepraat omdat ze beiden dachten dat de ander hem/haar niet mocht. Bij hun ontmoeting bij het huis van de oom van Wyatt is dan ook meteen een spanning tussen de twee. Stiekem hoop en weet je dat dit wel zal verdwijnen en dat er mogelijk iets tussen hen opbloeit. Aantrekkingskracht, gezondheid, onzekerheid en romantiek staan centraal in Hart naar de haaien.
— Kaylee

Schrijfstijl

Ik heb genoten van Hart naar de haaien. Het boek leest heerlijk weg, is vlot geschreven en de humor is vermakelijk. Wanneer je het boek leest, zul je ongetwijfeld soms grinniken om de humoristische beschrijvingen van Emma St. Clair. Het boek is voornamelijk geschreven vanuit het perspectief van Josie, maar enkele hoofdstukken lees je vanuit Wyatts perspectief. Het is leuk om te lezen hoe hij over bepaalde situaties denkt en je komt iets meer te weten over zijn gevoel voor Josie.
— Kaylee

Passage uit het boek

‘Hij schraapt zijn keel. ‘Ik weet niet of je het zou willen overwegen,’ zegt hij. Ik heb ruim tien seconden nodig om te beseffen dat Wyatt me vraagt om met hem mee te gaan op een zeiltocht.
Ik laat het pincet vallen. Opnieuw.
Hij vraagt míj. Om met hém mee te gaan. Op een zéiltocht.
Mij. Hem. Zeiltocht.
Althans, ik dénk dat hij dat bedoelt.
‘Wat is precies je vraag?’ Ik dwing mezelf om Wyatt recht aan te kijken terwijl ik de vraag stel.
De uitdrukking op zijn gezicht houdt het midden tussen iemand met ernstige obstipatie en iemand die bij de tandarts in de wachtkamer zit om vier gaatjes te laten vullen.
‘Ik vraag of je met mij mee zou willen gaan. Op een zeiltocht.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Josie Silver – Een dag in december

Recensie: Ruth Kelly - Het chateau