Merel heeft een rotzomer. Met tegenzin heeft ze ingestemd met een luxe vakantie op Elba, samen met de familie van Alexandra, de nieuwe verloofde van haar vader. Terwijl iedereen geniet van de chique jachten, villa’s en champagne, verlangt Merel naar de natuur, kamperen onder de sterren en vrijheid. En dan is er ook nog de irritante en woest aantrekkelijke zoon van Alexandra, Roderick, die haar uit zit te dagen. De vakantie voelt als een sociaal survivalkamp, totdat alles een onverwachte wending neemt.
Op het eiland ontmoet ze Giovanni: een knappe, chaotische boer die probeert een natuurvriendelijk bedrijf op te richten en haar hulp goed kan gebruiken. Op zijn idyllische boerderij voelt Merel zich bijna op de juiste plek. Maar ook Roderick komt gevaarlijk dichtbij…

ISBN: 9789047212201 – Loft Books- Aantal pagina’s: 106 – Feelgood

4 van de 5 sterren – Amarins

Recensie in één zin

‘Een zonnige feelgood die je even helemaal meeneemt naar het zonnige eiland Elba.’

Hoofdpersonages

De hoofdpersoon in dit heerlijk zonnige verhaal is Merel. Merel is een vrouw met een enorm doorzettingsvermogen, maar ook een vrouw met twijfels en soms weinig zelfvertrouwen doordat haar familie haar afspiegelt als iemand die weinig in haar mars heeft en weinig durf heeft. Maar dan is er Roderick, de zoon van haar vaders vriendin. Een fijne man, maar ook een vent waarvan Merel in de war raakt. Zeker als de chaotische boer Giovanni op haar pad komt. Allemaal personages die dit verhaal interessant maken en die mooi uitgewerkt zijn. Naast deze hoofdpersonages zijn er diverse familieleden die dit verhaal ook interessant maken!
— Amarins

Sfeer

De sfeer in Als een zomerbries laat zich omschrijven als zonnig, maar vooral ook spannend, liefdevol en hartverwarmend. Op het zonnige eiland Elba voel je je als lezer helemaal thuis. Merel weet het verhaal spannend te maken maar vooral ook de lezer te laten genieten van de diverse plekjes en de mooie natuur op Elba. De spanning voel je stijgen wanneer je dit verhaal leest en je wordt erg nieuwsgierig naar de afloop.
— Amarins

Schrijfstijl

De schrijfstijl laat zich betitelen als makkelijk, leest lekker weg, vol vaart en vooral bij het slot wordt het lekker feelgood. Regelmatig voert Eve Fransen de spanning op en voel je de geheimen en de spanning tussen de verschillende personages. De familie van Merel geeft hier en daar een negatieve vibe aan het verhaal, je zou ze letterlijk door elkaar willen schudden. Maar in antwoord daarop voel je letterlijk Merel die altijd positief is en vol doorzettingsvermogen. De auteur weet de spanning tot het slot vast te houden om vervolgens hartverwarmend te eindigen.
— Amarins

Passage uit het boek

‘Hij grinnikt. ‘Maar even serieus: waarom heb je eigenlijk geen vriend? Ben je te kritisch?’ Ik haal mijn schouders op. ‘Misschien wel. Op dat moment dat mannen voorstellen om op zaterdag naar de meubelboulevard te gaan om samen een bank uit te kiezen, of een koekenpan, haak ik af.’ ‘Je hebt dus bindingsangst.’ Ik denk na over zijn woorden. Zijn bruine ogen lijken dwars door me heen te kijken. ‘Ik houd het op meubelboulevardangst.’ Hij schiet in de lach. Zijn kenmerkende, zorgeloze lach. Plotseling valt er een beladen stilte en hij kijkt me intens aan.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Ted van Lieshout & Philip Hopman -…

Recensie: Janna de Lathouder – Acht dagen rotzomer