Hoe gaat het er echt aan toe achter de gesloten deuren in de gevangenis? Voormalig bewaarder Gerlan den Braber vertelt open en eerlijk over bijzondere situaties in de penitentiaire inrichting en het Huis van Bewaring. Hoe ga je om met mensen die vastzitten voor moord of doodslag? En wat doe je als een gedetineerde je bedreigt?
In de bajes is een persoonlijk relaas van een magere student die in een jaar tijd uitgroeide tot een gerespecteerde en breedgeschouderde bewaarder. Ook werpt dit boek nieuw licht op het gevangeniswezen. Leidt strenger straffen echt tot minder recidive? Dit boek biedt naast indrukwekkende verhalen tal van nieuwe inzichten op het actuele debat over misdaad en straf.

ISBN: 9789021344911 – Uitgeverij Alfabet – Aantal pagina’s: 208 – Non-fictie

5 van de 5 sterren – Eline

Recensie in één zin

‘Een eerlijke, spannende en indrukwekkende inkijk in het leven achter de tralies die je laat nadenken over het gevangeniswezen.’

Hoofdpersonages

In de bajes vertelt de ervaringen van voormalig bewaarder Gerlan den Braber. Je leest hoe hij omgaat met schrijnende situaties met gevangenen, maar ook met collega-bewaarders. Je leest over de banden die gevangenen onderling met elkaar hebben en hoe zij omgaan met de bewaarders. Het boek geeft een inkijkje in de rauwe realiteit die plaatsvindt achter de tralies. Je leest hoe Gerlan zijn werk als bewaarder heeft ervaren en waar het gevangeniswezen volgens hem kan worden verbeterd.
— Eline

Sfeer

In de bajes leest makkelijk weg, doordat het is gebaseerd op de waarheid zoals die door Gerlan is ervaren. Hij vertelt in zijn boek direct aan jou als lezer hoe hij dit alles heeft ervaren. Sommige verhalen zijn spannend en anderen juist meer droevig. Hierdoor blijft In de bajes triggeren en wil je als lezer niet stoppen.
— Eline

Schrijfstijl

In de bajes is vlot geschreven en lijkt speciaal voor jou als lezer te zijn geschreven. Het boek begint direct goed met een inkijkje in de eerste werkdag van Gerlan den Braber. Doordat de hoofdstukken zich afwisselen in gevoel dat je er als lezer bij krijgt, blijft het boek interessant. Wanneer het alleen droevig zou zijn, of alleen angstig dan zou het boek eentonig worden.
— Eline

Passage uit het boek

‘Mijn eerste werkdag. Een collega klopt op de deur van een gedetineerde en steekt vervolgens de sleutel in het slot. Het is voor mij de allereerste keer dat de deur van een cel opengaat. Een schrale man die duidelijk net wakker is, komt naar ons toe gestrompeld terwijl hij met zijn ogen knippert tegen het licht dat de donkere cel binnen valt. ‘Ben je klaar voor je urinecontrole?’ vraagt mijn collega.
De man begint half in het Duits, half in het Engels te ratelen, maar we verstaan er niet heel veel van. We kunnen er alleen uit opmaken dat hij niet wenst mee te werken aan de controle. Zijn celgenoot gaat rechtop zitten in het stapelbed en vertaalt het gebrabbel van zijn maatje. ‘Hij wil geen UC, niemand heeft hem de vorige dag gemeld dat hij moest pissen en hij is vorige week nog geweest. Dus hij wil liever niet pissen, snap je?’ Hij heeft een dik Rotterdams accent en lijkt zo van de straat geplukt.
Op dat moment gaat er een vlaag van opwinding door me heen, een gevoel dat ik herken en dat alleen maar opborrelt wanneer iets me mateloos fascineert. Hoe bizar is het dat ik hier met een veroordeelde sta te praten, dat dit vanaf nu mijn werk is, dat ik me kan onderdompelen in een wereld waar ik nu nog helemaal niets van weet. Plotseling besef ik wat voor unieke positie ik heb: in de praktijk ondervinden hoe het is om met gedetineerden om te gaan, om hier in de onderkant van de samenleving het vreemde en grillige rijk van detentie te verkennen.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Clemens van den Brink – Uit de bajes – Veenhuizen

Recensie: Karin Kuschik – 50 vragen die je leven…