De wees Anna Maria mag dan geen naam, bezit of familie hebben, maar ze heeft talent én ambitie. Haar hoop is gevestigd op haar vioolleraar, Antonio Vivaldi. Het duurt niet lang voor ze zijn sterpupil is. Maar het najagen van die ambitie zal alles wat ze liefheeft op de proef stellen. Vooral wanneer duidelijk wordt dat haar leraar Anna weliswaar zal leren wat hij weet – maar niet zonder iets terug te vragen…

ISBN: 9789400517639 – A.W. Bruna Uitgevers – Aantal pagina’s: 384 – Roman, Historische roman

4 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘De instrumentalist is een intrigerende roman die zich afspeelt aan het begin van de 18^e eeuw.’

Hoofdpersonages

Een berooide moeder die niet de mogelijkheden heeft om haar kind te verzorgen, laat een meisje achter in een gat in de muur van een weeshuis. Het is Anna Maria. Anna Maria groeit op in het weeshuis, dat wordt bestierd door hardvochtige nonnen. Ze wil iets van haar leven maken en blijkt talent te hebben voor muziek. Al vroeg is ze de leerling van de violist en componist Vivaldi. Ze wil net zo groot worden als hij, maar ambitie en vrouwen zijn begrippen die in de 18^e eeuw niet bij elkaar passen.

Anna Maria heeft een hard karakter, maar gelukkig blijkt op verschillende momenten dat ze het vermogen tot empathie heeft. De omstandigheden hebben haar hard gemaakt, maar ook haar ambitie heeft hier zeker invloed op.
Antonio Vivaldi is een veeleisende man. Hij wordt de belangrijkste muziekleraar binnen het weeshuis, maar dat doet hij vooral om er zelf door te groeien. Hij maakt gebruik van de talenten van zijn leerlingen en vindt het niet nodig ze de erkenning te geven waar bijvoorbeeld Anna Maria naar hunkert.

In De instrumentalist maken veel bijpersonages hun opwachting: van andere weeskinderen, tot nonnen, muziekliefhebbers, vioolbouwers en mensen die het weeshuis ondersteunen.
— Isolde

Sfeer

De instrumentalist speelt zich af in Venetië in de eerste decennia van de 18^e eeuw. De stad komt tot leven, de muziek komt tot leven en terwijl je het boek leest, bevind je je in een volledig andere wereld.
— Isolde

Schrijfstijl

De instrumentalist is de debuutroman van Harriet Constable. Het is een stevige roman met diverse verhaallijnen die zich in een complex verleden afspeelt. Aangezien het ook nog eens geïnspireerd op het waargebeurde verhaal van Anna Maria della Pietà, moet de historische fictie ook nog eens verantwoord zijn. Constable is hier absoluut in geslaagd. De instrumentalist leest prettig, maar je moet wel je aandacht bij het boek houden. De auteur speelt nog wel eens met het tempo en je wilt geen sprongen in de tijd of in het perspectief missen.
— Isolde

Passage uit het boek

‘‘Het is over zes maanden. En dan ben je bijna veertien, als ik het goed heb. Ik denk dat we je tegen die tijd voorbereid kunnen hebben. Hoe dan ook, je zult het jongste lid ooit zijn als je wordt toegelaten. Ik zal ook voor een promotie in aanmerking komt. Als muziekmeester. Het betekent dat ze mijn composities zullen publiceren, er zullen optredens zijn.’ Zijn opwinding is besmettelijk en zoemt door de kamer. Haar hart klopt ook sneller. ‘Ik wil grote dingen doen, Anna Maria. Ik wil muziek maken waardoor mensen van hun stoel opstaan, die ze doet opstijgen. Ik wil jou erbij hebben. Wat denk je ervan?’
Ze kijkt hem niet eens aan, maar kijkt vooruit, zes maanden later de toekomst in, en zegt: ‘Ik denk dat ik het jongste lid ooit wordt van de figlie di coro.’’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Anna Claire – De weg naar de vrijheid

Recensie: Kathleen Amant – Samen spelen, samen delen, Anna