Op elk van de acht stations waar de kleine rode trein van de Hankyu Railway stopt, stappen passagiers in en uit. Zo maken we kennis met Shõko, die bij de bruiloft van haar ex was om zich te wreken. En daarna Misa, die de hele rit ruziemaakt met haar vriend. En met een grootmoeder die dolgraag een hond zou hebben. Op elk station stappen nieuwe mensen in, die met elkaar in gesprek komen en elkaar weten te raken. We leren ze kennen op de heenweg en een halfjaar later komen we ze weer tegen op de terugweg. Dan blijkt hoeveel verschil een ogenschijnlijk klein gebaar heeft gemaakt in het leven van iedere passagier, enkel omdat ze zich openstelden voor een ander.

ISBN: 9789026368929 – Uitgeverij Ambo|Anthos – Aantal pagina’s: 232 – Literaire roman

4 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘Slow reading in de trein van station Takarazuka naar station Nishinomiya-Kitaguchi, ga je mee?’

Hoofdpersonages

In Het volgende station volgen we verschillende personages die met de trein reizen, ze stappen in, ze ontmoeten elkaar, of niet, en ze stappen weer uit. En dat gaat de hele reis zo door. Het belangrijkste personage is echter de trein die pendelt tussen station Takarazuka en station Nishinomiya-Kitaguchi.
De trein stopt onderweg op zes stations en dat zijn de punten waarop er een wisseling van de menselijke personages kan zijn. Het zijn totaal verschillende passagiers, met allemaal andere dingen die hen bezighouden. Maar de overeenkomst is dat ze allemaal min of meer op een keerpunt in hun leven staan. De eerste helft van het boek beschrijft de heenweg, de tweede helft is de terugweg. Deze is een aantal maanden later, maar toevallig treffen we weer dezelfde passagiers als op de heenweg en komen we erachter hoe zij nu in het leven staan.
— Isolde

Sfeer

De sfeer van Het volgende station is erg afhankelijk van de personages die op dat moment de hoofdrol spelen. Dit varieert van een verliefd koppel, tot een gefrustreerde vrouw wiens partner met een ander is getrouwd tot scholieren voor wie de treinreis een noodzakelijk kwaad is.
— Isolde

Schrijfstijl

De schrijfstijl van Hiro Arikawa is heel toegankelijk en Het volgende station leest vlot en makkelijk. De auteur gebruikt geen moeilijke woorden, alleen de Japanse namen van met name de stations zijn voor ons Nederlanders lastig te lezen en uit te spreken.
Het volgende station is een boek dat je zonder haast leest, terwijl de belevenissen van de personages zorgen dat je het boek niet aan de kant wilt leggen. Het is daarom zo leuk om te lezen hoe het een halfjaar later met ze gaat.
— Isolde

Passage uit het boek

‘Veel mensen die in hun eentje met de trein reizen, staren zomaar wat voor zich uit zonder veel uitdrukking op hun gezicht. Ze laten hun blik over het landschap buiten dwalen of over de advertenties die boven hun hoofd aan het plafond hangen, en als ze de coupé in kijken, doen ze er alles aan om oogcontact met hun medepassagiers te vermijden. Andere populaire manieren om de tijd te verdrijven zijn lezen, naar muziek luisteren of op je telefoon kijken.
Dus
als iemand die in zijn eentje reist
niet speciaal afleiding zoekt en zijn gezicht laat spreken
dan valt dat enorm op.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Natalie Quintart & Philippe Goossens -…

Recensie: Bethan Woollvin – Roodkapje