Autumn en Finn waren onafscheidelijk, tot er iets veranderde. Of eigenlijk, tot zij veranderden. Nu doen ze hun best om elkaar te negeren. Autumn heeft een vriendje, Jamie, en een hechte groep vrienden. En Finn is op school de populaire jongen geworden met wie iedereen wil omgaan. Dat verandert echter niets aan hoe Autumn zich voelt elke keer dat ze Finn tegenkomt, en ook niet aan het knagende gevoel dat dingen misschien anders hadden kunnen lopen. Misschien zouden ze samen moeten zijn. Maar in augustus verandert alles voor altijd.

ISBN: 9789049205874 – Boekerij – Aantal pagina’s: 304 – Young adult

4 van de 5 sterren – Isolde

Recensie in één zin

‘Als hij bij mij was gebleven gaat onder je huid zitten en je zal nog lang nadenken over Autumn en Finn.’

Hoofdpersonages

Als hij bij mij was gebleven gaat over Autumn en Finn. Hun moeders zijn bevriend en daardoor groeien de twee samen op. Wat er tussen hen is, is lang onduidelijk. Nee, eigenlijk is vanaf het begin van het boek duidelijk wat er aan het eind van het boek gaat gebeuren, maar na dat eerste hoofdstuk lijk je dat ook weer te vergeten. Dan is dus ook niet duidelijk of er nu sprake is van vriendschap, verliefdheid, een relatie, wat?
Autumn is een heel mooi meisje, maar ze is niet het populaire meisje van de klas. Wel heeft ze een vriendengroep om zich heen, maar Finn en Autumn behoren niet tot dezelfde vriendengroep. En de vrienden van de een hebben zo hun mening over de ander, en andersom. Autumn heeft een sterke neiging tot depressiviteit en naarmate ze ouder wordt, komt dat steeds meer naar boven.
Finn is heel zorgzaam en heeft een enorm verantwoordelijkheidsgevoel. Richting zijn vrienden, richting zijn moeder, richting zijn vriendin Sophie en vooral richting Autumn. Als Jamie, het vriendje van Autumn, het uitmaakt, nadert het verhaal een climax.
— Isolde

Sfeer

Er blijft heel veel onuitgesproken in Als hij bij mij was gebleven, je moet tussen de regels doorlezen. Soms jeuken je vingers en wil je Finn of Autumn pushen om zich eens uit te spreken, om kleur te bekennen. In de laatste hoofdstukken van het boek neemt de spanning toe, omdat je al weet hoe het denkelijk eindigt maar niet begrijpt hoe en waarom.
— Isolde

Schrijfstijl

Als hij bij mij was gebleven is geschreven vanuit het perspectief van Autumn. Laura Nowlin heeft ook Als ik het haar had verteld geschreven en dat is het verhaal vanuit het perspectief van Finn. Overigens zijn de boeken met een tussenpauze van bijna tien jaar geschreven, in het Nederlands zijn ze tegelijk uitgekomen.
Het boek leest vrij vlot. De hoofdstukken zijn niet te lang en tijdens het lezen neemt je eigen onrust steeds meer toe. De personages zijn zo realistisch in beeld gebracht, dat je goed meeleeft met de situatie. Het is overigens geen vrolijk boek, het heeft echt een sombere ondertoon.
— Isolde

Passage uit het boek

‘Ik trok zachtjes mijn arm los en hij liet zijn hand vallen. Ik deed een stap bij hem vandaan. We keken elkaar nog steeds aan.
‘Jongens?’
Ik draaide me om en rende het grasveld over. Hij liep achter me aan en ik stelde me voor dat hij me zou vastgrijpen en op de grond zou duwen.
Finny, mijn Finny, had me gekust. Het was vreselijk. Het was raar en fantastisch. Het was alsof ik naar een sterrenregen keek en niet wist of het betekende dat de sterren aan het vallen waren en de hemel uit elkaar viel.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Laura Nowlin – Als ik het haar had verteld

Recensie: Tiny Fisscher – Het jaar van Bonk