Max runt een succesvol bedrijf en stort zich helemaal op zijn werk. Zoveel, dat hij eigenlijk niets anders meer doet dan dat. Hij ziet overal kansen, probeert elke dag beter te presteren dan de dag ervoor en alles wat in de weg zou kunnen staan van zijn succes, schuift hij aan de kant. Behalve het familiebedrijf. Hoewel het leven in de stad ongeveer het tegenovergestelde is van het leven op de boerderij, is er één ding hetzelfde: het is keihard werken. Sinds zijn zus Lara het familiebedrijf heeft overgenomen, lukt het hem niet om het helemaal los te laten. En dat brengt de nodige spanningen met zich mee. Als hij op een dag nieuws krijgt dat zijn hele leven overhoop zal gooien, staat Max voor het eerst in jaren stil bij de dromen die hij ooit had. Maar hoe maak je ruimte voor je hart, als je hele identiteit is gebouwd op succes?

ISBN: 9789464824100 – Uitgeverij April Books – Aantal pagina’s: 400 – Roman

5 van de 5 sterren – Eline

Recensie in één zin

‘Een prachtige aanvulling op de Landliefde-reeks.’

Hoofdpersonages

Tussen stad en land is het tweede deel in de Landliefde-reeks van Mirjam Aarts. In dit deel speelt Max de hoofdrol. Je leest over zijn ouders die een melkveehouderij hadden en zijn zus Lara die dit bedrijf heeft overgenomen. Max wil Lara graag helpen het bedrijf te optimaliseren, maar Lara heeft hier geen interesse in. Ook heeft zijn andere zus Sofie een rol. In het drukke, werkende leven van Max lees je over zijn werknemers en klanten. Er is een bijzondere rol weggelegd voor Flora die niet alleen in zijn werkende, maar ook in zijn privéleven regelmatig langskomt.
— Eline

Sfeer

Tussen stad en land is een boek dat mij direct greep. Het is bij tijden spannend, dan weer romantisch. Het boek bevat onverwachte wendingen en doordat je vanuit het perspectief van Max leest, geeft dit een geheel andere kijk op het eerste deel van de Landliefde-reeks. Het is wat mij betreft een heerlijk boek om mee te nemen op vakantie om lekker bij te relaxen.
— Eline

Schrijfstijl

De schrijfstijl van Mirjam Aarts is prettig. Het boek is geschreven in de tegenwoordige tijd wat maakt dat het verhaal extra gaat leven. Doordat het is geschreven in de ik-persoon vanuit het perspectief van Max, lijkt het alsof hij zijn levensverhaal direct aan jou als lezer vertelt. Ik kan dan ook niet wachten tot het derde deel in de Landliefde-reeks verschijnt.
— Eline

Passage uit het boek

‘Ik kuch een keer. ‘Lara, ik weet dat je niet wilt dat mensen zich met je bemoeien en dat je het liefst alles zelf uitvogelt, maar ik ben hier om je te helpen. Je hebt het dashboard nog helemaal niet…’
‘Max, kap nou! Ik wil dat dashboard niet.’
‘Ook goed!’ roep ik uit. ‘Maar als je dat niet gebruikt, gebruik dan op z’n minst iets ánders.’ Ik gebaar woest naar de bijkeuken. ‘Die chaos daar zorgt er straks voor dat je in de problemen komt.’
‘Helemaal niet,’ zegt ze koppig.
‘Waarom laat je me niet gewoon helpen?’
‘Waarom wil jij altijd iedereen redden?’ kaatst ze terug.
‘Omdat ik… Ik… eh…’ Mijn vocabulaire laat me in de steek. Maar niet alleen zoek ik naar woorden, ook zoek ik naar het antwoord op haar vraag.
‘Jij bent altijd alleen maar druk met iedereen in de gaten houden, je overal mee bemoeien, jezelf en je manier van werken opdringen.’
Ze lijkt haar woorden bijna uit te spuwen. En ze komen hard aan.’

Leesvoorschrift

Voor vrouwen of mannen?

Hoe dik is de pil?

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Mirjam Aarts – Geen land mee te bezeilen

Recensie: Jutta Chorus – Dagen van melk, de…