Ravi, Zina, Mink en Blinker zetten alles op alles om hun echte vaders en moeders terug te vinden. Met knikkende knieën gaat Zina undercover bij een nachtelijke robotconferentie en ontdekt dat hun ouders verbannen zijn naar de moerassen van Skimmereiland. Zullen de kinderen hen eindelijk terugzien, na een nagelbijtende en gevaarlijke tocht? En hoe zit het met het Meesterplan van de robots, dat in een streng bewaakt laboratorium ontwikkeld wordt? De Rebellen bevinden zich in het hol van de leeuw….

ISBN: 9789045131078 – Uitgeverij Querido- Aantal pagina’s: 360 – Jeugdboek

5 van de 5 sterren – Eline

Recensie in één zin

‘Een spannend, goed geschreven verhaal vol onverwachte wendingen.’

Verhaal

In De sleutelrobot volg je het verhaal van een groep kinderen die hun echte ouders terug willen vinden. De ouders zijn namelijk verwisseld door robots, die bijna niet van echt te onderscheiden zijn. Het boek bevat veel onverwachte wendingen. Steeds wanneer je denkt te weten hoe het zal verlopen, blijkt het toch weer anders te gaan. Het boek heeft een mooie spanningsopbouw waardoor het maar moeilijk weg te leggen is.
— Eline

Het boek

De sleutelrobot is het vervolg op Hart van staal. Ik heb Hart van staal niet gelezen, maar miste voor mijn gevoel geen informatie. Wel ben ik erg benieuwd naar dat boek.
De cover van De sleutelrobot bevat een grote illustratie van een robothand met daar omheen kleinere illustraties van dingen die je gedurende het boek tegenkomt. Ook bevat het boek bij elk hoofdstuk een kleine illustratie, passend bij wat je gaat lezen. Wanneer het verhaal zich op een nieuwe plaats afspeelt, bevat het boek een paginagrote illustratie. Deze illustraties zorgen ervoor dat het verhaal nog meer gaat leven.
— Eline

Schrijfstijl

De sleutelrobot is geschreven vanuit afwisselende perspectieven. Dit maakt het boek extra spannend en zorgt ervoor dat je als lezer met meerdere personages gaat meeleven. Er is veel aandacht voor de verschillende emoties die de kinderen hebben, wat het geheel geloofwaardig maakt.
— Eline

Passage uit het boek

‘Ravi krijgt de broccoli nauwelijks door zijn keel. Veel te zenuwachtig is hij. Over minder dan een uur zullen hij en zijn vrienden een van de meest verboden dingen gaan doen.
Hij kauwt en kauwt en staart naar de twee tegenover hem aan tafel. Als je van niets zou weten, zou je zeggen dat dit een doodgewoon gezin is. Vader, moeder en hun zoon van bijna dertien. Doodgewoon rijtjeshuis, een dogobot die in de gang staat te kwispelen, niets bijzonders.
Maar Ravi weet wel beter. Al lijken ze als twee druppels water op zijn echte ouders, die twee aan de overkant van de tafel zijn niet eens van vlees en bloed.
‘Heb je geen trek?’ vraagt zijn robotmoeder.
‘Je moet goed eten,’ zegt zijn robotvader.
‘Neem nog wat boontjes,’ zegt zijn robotmoeder.
Ravi glimlacht. ‘Nee, dank je, mam. Ik heb genoeg.’
Sinds hij een paar weken geleden ontdekte dat dit niet zijn echte ouders zijn, speelt hij het toneelstukje mee en doet hij of hij niet doorheeft dat zijn huis is overgenomen door deze twee griezelig enge machines.’

Voor wie is het boek?

Voor meisjes of jongens?

Leesvoorschrift

Bekijk deze visuele boekrecensies ook eens

Recensie: Mikel Valverde – Een leeuw in de supermarkt

Recensie: Simon van der Geest & Karst–Janneke Rogaar…